ତର୍ପଯିତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସଲିଲେନ ଵସୁଂଧରାମ୍। ନିର୍ଵର୍ତଯିତ୍ଵା ସସ୍ଯାନି କୃତକର୍ମା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳ ଦେଇ ପୃଥିବୀକୁ ତୃପ୍ତ କରି, ଶସ୍ୟ ଉପଜାଇ, ନିଜ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି।
ଦୀର୍ଘଗମ୍ଭୀରନିର୍ଘୋଷାଃ ଶୈଲଦ୍ରୁମପୁରୋଗମାଃ। ଵିସୃଜ୍ଯ ସଲିଲଂ ମେଘାଃ ପରିଶାନ୍ତା ନୃପାତ୍ମଜ
ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛମାନେ ଆଗରେ ଥିବା, ଗଭୀର ଓ ଗଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ଥିବା ମେଘମାନେ ଜଳ ବର୍ଷାଇ ଏବେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ହେ ରାଜପୁତ୍ର।
ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲଶ୍ଯାମାଃ ଶ୍ଯାମୀକୃତ୍ଵା ଦିଶୋ ଦଶ। ଵିମଦା ଇଵ ମାତଙ୍ଗାଃ ଶାନ୍ତଵେଗାଃ ପଯୋଧରାଃ
ନୀଳ କମଳ ପତ୍ର ପରି କଳା ମେଘମାନେ ଦଶଦିଗକୁ ଅନ୍ଧାର କରିଦେଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯିବା ପରେ ସେମାନେ ମଦ ହରାଇଥିବା ହାତୀମାନଙ୍କ ପରି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଜଲଗର୍ଭା ମହାଵେଗାଃ କୁଟଜାର୍ଜୁନଗନ୍ଧିନଃ। ଚରିତ୍ଵା ଵିରତାଃ ସୌମ୍ଯ ଵୃଷ୍ଟିଵାତାଃ ସମୁଦ୍ଯତାଃ
ଜଳରେ ଭରିଥିବା, ବେଗବାନ୍, କୁଟଜ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗନ୍ଧ ଥିବା ବର୍ଷା ବାତ୍ୟାମାନେ ଏବେ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି, ହେ ସାଉମ୍ୟ, ସେମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ।
ଘନାନାଂ ଵାରଣାନାଂ ଚ ମଯୂରାଣାଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମଣ। ନାଦଃ ପ୍ରସ୍ରଵଣାନାଂ ଚ ପ୍ରଶାନ୍ତଃ ସହସାନଘ
ହେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ମେଘ, ହାତୀ ଓ ମୟୂରମାନେ, ଏବଂ ଝରଣାମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଏଉଁ ହଠାତ୍ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଅଭିଵୃଷ୍ଟା ମହାମେଘୈର୍ନିର୍ମଲାଶ୍ଚିତ୍ରସାନଵଃ। ଅନୁଲିପ୍ତା ଇଵାଭାନ୍ତି ଗିରଯଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରଶ୍ମିଭିଃ
ଭାରୀ ବର୍ଷାରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ପର୍ବତମାନଙ୍କର ଶିଖର ଏବେ ନିର୍ମଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ରଶ୍ମିରେ ନୂତନ ଅଙ୍ଗରାଗ ଲାଗିଥିବା ପରି ଚମକୁଛି।
ଶାଖାସୁ ସପ୍ତଚ୍ଛଦପାଦପାନାଂ ପ୍ରଭାସୁ ତାରାର୍କନିଶାକରାଣାମ୍। ଲୀଲାସୁ ଚୈଵୋତ୍ତମଵାରଣାନାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଵିଭଜ୍ଯାଦ୍ଯ ଶରତ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତା
ଏବେ ଶରତ୍କାଳ ଆସିଛି, ସପ୍ତଚ୍ଛଦ ଗଛର ଡାଳି, ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ହାତୀମାନଙ୍କର ଖେଳା କ୍ରିୟାରେ ତାହାର ଶୋଭା ବଣ୍ଟି ଦେଇଛି।
ସମ୍ପ୍ରତ୍ଯନେକାଶ୍ରଯଚିତ୍ରଶୋଭା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ଶରତ୍କାଲଗୁଣୋପପନ୍ନା। ସୂର୍ଯାଗ୍ରହସ୍ତପ୍ରତିବୋଧିତେଷୁ ପଦ୍ମାକରେଷ୍ଵଭ୍ଯଧିକଂ ଵିଭାତି
ଶରତ୍କାଳର ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଅପୂର୍ବ ରୂପ ନେଇ ଉଦିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିବା ପଦ୍ମପୁଷ୍କରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଚମକୁଛି।
ଅଭ୍ଯାଗତୈଶ୍ଚାରୁଵିଶାଲପକ୍ଷୈଃ ସ୍ମରପ୍ରିଯୈଃ ପଦ୍ମରଜୋଽଵକୀର୍ଣୈଃ। ମହାନଦୀନାଂ ପୁଲିନୋପଯାତୈଃ କ୍ରୀଡନ୍ତି ହଂସାଃ ସହ ଚକ୍ରଵାକୈଃ
ସୁନ୍ଦର ଓ ବଡ଼ ପାଖ ଥିବା, କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ପଦ୍ମର ରେଣୁ ଲଗା ହଂସମାନେ, ବଡ଼ ନଦୀମାନଙ୍କ ତଟରେ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
ମଦପ୍ରଗଲ୍ଭେଷୁ ଚ ଵାରଣେଷୁ ଗଵାଂ ସମୂହେଷୁ ଚ ଦର୍ପିତେଷୁ। ପ୍ରସନ୍ନତୋଯାସୁ ଚ ନିମ୍ନଗାସୁ ଵିଭାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବହୁଧା ଵିଭକ୍ତା
ମଦରେ ଗର୍ବିତ ହାତୀମାନେ, ଗର୍ବିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦଳ ଓ ପ୍ରସ୍ନ୍ନ ଜଳ ଥିବା ନଦୀମାନେ, ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଶୋଭା ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଛି।
ନଭଃ ସମୀକ୍ଷ୍ଯାମ୍ବୁଧରୈର୍ଵିମୁକ୍ତଂ ଵିମୁକ୍ତବର୍ହାଭରଣା ଵନେଷୁ। ପ୍ରିଯାସ୍ଵରକ୍ତା ଵିନିଵୃତ୍ତଶୋଭା ଗତୋତ୍ସଵା ଧ୍ଯାନପରା ମଯୂରାଃ
ମେଘ ହୀନ ଆକାଶ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଖୋଇଥିବା ଅରଣ୍ୟରେ, ପ୍ରିୟ ଧ୍ୱନି ନ ଥିବା, ପୂର୍ବ ଶୋଭା ହରାଇଥିବା, ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ମୟୂରୀମାନେ ଉତ୍ସବ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି।
ମନୋଜ୍ଞଗନ୍ଧୈଃ ପ୍ରିଯକୈରନଲ୍ପୈଃ ପୁଷ୍ପାତିଭାରାଵନତାଗ୍ରଶାଖୈଃ। ସୁଵର୍ଣଗୌରୈର୍ନଯନାଭିରାମୈ- ରୁଦ୍ଯୋତିତାନୀଵ ଵନାନ୍ତରାଣି
ମନୋହର ମୃଦୁ ଗନ୍ଧ ଓ ଅଧିକ ପୁଷ୍ପ ଭାରରେ ଡାଳି ନମିଥିବା, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଓ ଆଖିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଗଛମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟ ଅଂଶ ଚମକୁଛି।
ପ୍ରିଯାନ୍ଵିତାନାଂ ନଲିନୀପ୍ରିଯାଣାଂ ଵନେ ପ୍ରିଯାଣାଂ କୁସୁମୋଦ୍ଗତାନାମ୍। ମଦୋତ୍କଟାନାଂ ମଦଲାଲସାନାଂ ଗଜୋତ୍ତମାନାଂ ଗତଯୋଽଦ୍ଯ ମନ୍ଦାଃ
ଆଜି, ପ୍ରିୟାମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା, ପଦ୍ମପୁଷ୍କରୀ ପ୍ରେମୀ, ପୁଷ୍ପ ଗନ୍ଧ ଲଗା, ମଦରେ ମତ୍ତ ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଶା କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀମାନଙ୍କର ଚାଲ ଅତି ଧୀର ହୋଇଯାଇଛି।
ଵ୍ଯକ୍ତଂ ନଭଃ ଶସ୍ତ୍ରଵିଧୌତଵର୍ଣଂ କୃଶପ୍ରଵାହାନି ନଦୀଜଲାନି। କହ୍ଲାରଶୀତାଃ ପଵନାଃ ପ୍ରଵାନ୍ତି ତମୋ ଵିମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଦିଶଃ ପ୍ରକାଶାଃ
ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୋଇଦିଆଯାଇଥିବା ରଙ୍ଗ ପରି ଚମକୁଛି; ନଦୀମାନଙ୍କର ଜଳ ଅତି କମ୍ ଭାବରେ ବହୁଛି; ନୀଳ କମଳ ଶୀତଳ ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନ ବହୁଛି; ଏବଂ ଦିଗମାନେ ଅନ୍ଧକାର ହୀନ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଯାଇଛି।
ସୂର୍ଯାତପକ୍ରାମଣନଷ୍ଟପଙ୍କା ଭୂମିଶ୍ଚିରୋଦ୍ଘାଟିତସାନ୍ଦ୍ରରେଣୁଃ। ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଵୈରେଣ ସମାଯୁତାନା- ମୁଦ୍ଯୋଗକାଲୋଽଦ୍ଯ ନରାଧିପାନାମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ମାଟିର କାଦ ଶୁଖିଯାଇଛି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧୂଳି ଚାଲିଗଲା ପରେ ଭୂମି ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ଏହି ସମୟଟି ରାଜାମାନେ ଏକାପର ଶତ୍ରୁତାରେ ଲଗି ନିଜ ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଶରଦ୍ଗୁଣାପ୍ଯାଯିତରୂପଶୋଭାଃ ପ୍ରହର୍ଷିତାଃ ପାଂସୁସମୁତ୍ଥିତାଙ୍ଗାଃ। ମଦୋତ୍କଟାଃ ସମ୍ପ୍ରତି ଯୁଦ୍ଧଲୁବ୍ଧା ଵୃଷା ଗଵାଂ ମଧ୍ଯଗତା ନଦନ୍ତି
ଶରତ୍କାଳର ଗୁଣରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଧୂଳିରେ ଢାକା ଦେହରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ମଦମସ୍ତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆତୁର ବଳଦମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଭାଇ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ସମନ୍ମଥା ତୀଵ୍ରତରାନୁରାଗା କୁଲାନ୍ଵିତା ମନ୍ଦଗତିଃ କରେଣୁଃ। ମଦାନ୍ଵିତଂ ସମ୍ପରିଵାର୍ଯ ଯାନ୍ତଂ ଵନେଷୁ ଭର୍ତାରମନୁପ୍ରଯାତି
ଗଭୀର ପ୍ରେମ ଓ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଥିବା ମହିଳା ହାତୀ, ତାଙ୍କ ସହଚରୀମାନେ ସହିତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲି, ମଦମସ୍ତ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରୁଛି।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵରାଣ୍ଯାତ୍ମଵିଭୂଷିତାନି ବର୍ହାଣି ତୀରୋପଗତା ନଦୀନାମ୍। ନିର୍ଭର୍ତ୍ସ୍ଯମାନା ଇଵ ସାରସୌଘୈଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଦୀନା ଵିମନା ମଯୂରାଃ
ଆପଣ ଶରୀରକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିବା ରଙ୍ଗିନ ପଙ୍ଖ ଛାଡ଼ି, ମୟୂରମାନେ ନଦୀପାରେ ଆସି, ସାରସମାନେ ଯେପରି ଡାଟୁଛନ୍ତି, ସେପରି ଦୁଃଖିତ ଓ ମନମରା ହୋଇ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି।
ଵିତ୍ରାସ୍ଯ କାରଣ୍ଡଵଚକ୍ରଵାକାନ୍ ମହାରଵୈର୍ଭିନ୍ନକଟା ଗଜେନ୍ଦ୍ରାଃ। ସରସ୍ସୁବଦ୍ଧାମ୍ବୁଜଭୂଷଣେଷୁ ଵିକ୍ଷୋଭ୍ଯ ଵିକ୍ଷୋଭ୍ଯ ଜଲଂ ପିବନ୍ତି
ଭଙ୍ଗା ଦାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ଗଜପତିମାନେ କାରଣ୍ଡବ ଓ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି, ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ ଝିଲିମାନେ ପୁନିପୁନି ଜଳ ଉତ୍ପାତ କରି ଜଳ ପିଉଛନ୍ତି।
ଵ୍ଯପେତପଙ୍କାସୁ ସଵାଲୁକାସୁ ପ୍ରସନ୍ନତୋଯାସୁ ସଗୋକୁଲାସୁ। ସସାରସାରାଵଵିନାଦିତାସୁ ନଦୀଷୁ ହଂସା ନିପତନ୍ତି ହୃଷ୍ଟାଃ
କାଦ ହୀନ, ବାଲି ଭରି, ପରିସ୍କାର ଓ ଗାଈମାନେ ଘେରା ନଦୀମାନେ, ସାରସ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀର ଡାକରେ ଗଞ୍ଜିଉଛି, ସେଠି ହଂସମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଅବତରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ନଦୀଘନପ୍ରସ୍ରଵଣୋଦକାନା- ମତିପ୍ରଵୃଦ୍ଧାନିଲବର୍ହିଣାନାମ୍। ପ୍ଲଵଂଗମାନାଂ ଚ ଗତୋତ୍ସଵାନାଂ ଧ୍ରୁଵଂ ରଵାଃ ସମ୍ପ୍ରତି ସମ୍ପ୍ରଣଷ୍ଟାଃ
ଏବେ ନଦୀ, ଝରଣା, ପବନ, ମୟୂର ଓ ମନ୍ଦ୍ରମାନେ—ଯାହାଙ୍କର ଉତ୍ସବ ଶେଷ ହୋଇଛି—ସେମାନଙ୍କର ସବୁ ଶବ୍ଦ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି।
ଅନେକଵର୍ଣାଃ ସୁଵିନଷ୍ଟକାଯା ନଵୋଦିତେଷ୍ଵମ୍ବୁଧରେଷୁ ନଷ୍ଟାଃ। କ୍ଷୁଧାର୍ଦିତା ଘୋରଵିଷା ବିଲେଭ୍ଯ- ଶ୍ଚିରୋଷିତା ଵିପ୍ରସରନ୍ତି ସର୍ପାଃ
ନୂତନ ମେଘ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ସହ, ଅନେକ ରଙ୍ଗର ସାପମାନେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଗୁହାରେ ଲୁଚି ରହି, ଏବେ ଭୟଙ୍କର ବିଷ ଓ ଖାଲି ପେଟ ନେଇ ବାହାରୁଛନ୍ତି।
ଚଞ୍ଚଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରକରସ୍ପର୍ଶହର୍ଷୋନ୍ମୀଲିତତାରକା। ଅହୋ ରାଗଵତୀ ସଂଧ୍ଯା ଜହାତି ସ୍ଵଯମମ୍ବରମ୍
ଚଞ୍ଚଳ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ତାରାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଖୋଲିଯିବା ସହ, ସନ୍ଧ୍ୟା ରାଗିଣୀ ନାରୀ ପରି ଆକାଶକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉଛି।
ରାତ୍ରିଃ ଶଶାଙ୍କୋଦିତସୌମ୍ଯଵକ୍ତ୍ରା ତାରାଗଣୋନ୍ମୀଲିତଚାରୁନେତ୍ରା। ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାଂଶୁକପ୍ରାଵରଣା ଵିଭାତି ନାରୀଵ ଶୁକ୍ଲାଂଶୁକସଂଵୃତାଙ୍ଗୀ
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦୟ ହେବାରେ ମୃଦୁ ମୁହଁ ଦେଖାଯାଉଛି, ତାରାମାନେ ଖୋଲିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ପରି ଚାରୁ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖାଉଛନ୍ତି, ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନାର ଶୁଭ୍ର ଚାଦର ମୁଡ଼ି ରାତି ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେପରି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀ।
ଵିପକ୍ଵଶାଲିପ୍ରସଵାନି ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରହର୍ଷିତା ସାରସଚାରୁପଙ୍କ୍ତିଃ । ନଭଃ ସମାକ୍ରାମତି ଶୀଘ୍ରଵେଗା ଵାତାଵଧୂତା ଗ୍ରଥିତେଵ ମାଲା
ପକ୍କା ଧାନ ଖାଇ ଆନନ୍ଦିତ ସାରସମାନେ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବନ୍ଧା ମାଳା ପରି ବାୟୁରେ ଉଡ଼ି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆକାଶକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ସୁପ୍ତୈକହଂସଂ କୁମୁଦୈରୁପେତଂ ମହାହ୍ରଦସ୍ଥଂ ସଲିଲଂ ଵିଭାତି। ଘନୈର୍ଵିମୁକ୍ତଂ ନିଶି ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଂ ତାରାଗଣାକୀର୍ଣମିଵାନ୍ତରିକ୍ଷମ୍
ବଡ଼ ହ୍ରଦରେ କମଳ ଓ ଏକ ଶୁଅ ହଂସ ଥିବା ଜଳ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେପରି ଘନ ମେଘ ନଥିବା ରାତିର ଆକାଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ଖିଲିଛନ୍ତି।
ପ୍ରକୀର୍ଣହଂସାକୁଲମେଖଲାନାଂ ପ୍ରବୁଦ୍ଧପଦ୍ମୋତ୍ପଲମାଲିନୀନାମ୍। ଵାପ୍ଯୁତ୍ତମାନାମଧିକାଦ୍ଯ ଲକ୍ଷ୍ମୀ- ର୍ଵରାଙ୍ଗନାନାମିଵ ଭୂଷିତାନାମ୍
ହଂସରେ ଭରିଥିବା ତଟ ଓ ଖିଲିଥିବା କମଳ ଓ ଉତ୍ପଳ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୋଖରୀମାନେ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେପରି ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ।
ଵେଣୁସ୍ଵରଵ୍ଯଞ୍ଜିତତୂର୍ଯମିଶ୍ରଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଷକାଲେଽନିଲସମ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତଃ। ସମ୍ମୂର୍ଛିତୋ ଗର୍ଗରଗୋଵୃଷାଣା- ମନ୍ଯୋନ୍ଯମାପୂରଯତୀଵ ଶବ୍ଦଃ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ପବନ ବହିବା ସହ, ବାଂଶୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତାଳବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦ, ଗୋବଳଦ ଓ ବୃଷ ମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଏମିତି ମିଶିଯାଉଛି, ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦିଗ ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଉଛି।
ନଵୈର୍ନଦୀନାଂ କୁସୁମପ୍ରହାସୈ- ର୍ଵ୍ଯାଧୂଯମାନୈର୍ମୃଦୁମାରୁତେନ। ଧୌତାମଲକ୍ଷୌମପଟପ୍ରକାଶୈଃ କୂଲାନି କାଶୈରୁପଶୋଭିତାନି
ନୂତନ ନଦୀର ଫୁଲ ଖିଲି ମୃଦୁ ପବନରେ ଉଡ଼ୁଛି, ଧୋଇ ଶୁଭ୍ର କପଡ଼ା ପରି ଚମକୁଥିବା କାଶ ଘାସରେ ତଟ ଶୋଭିତ ହୋଇଯାଉଛି।
ଵନପ୍ରଚଣ୍ଡା ମଧୁପାନଶୌଣ୍ଡାଃ ପ୍ରିଯାନ୍ଵିତାଃ ଷଟ୍ଚରଣାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ। ଵନେଷୁ ମତ୍ତାଃ ପଵନାନୁଯାତ୍ରାଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ପଦ୍ମାସନରେଣୁଗୌରାଃ
ବନରେ ମଧୁପାନରେ ମସ୍ତ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ସହିତ ଷଟ୍ପଦମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ପଦ୍ମରେଣୁରେ ଧୂସର ହୋଇ, ପବନକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି।