ଵର୍ଷୋଦକାପ୍ଯାଯିତଶାଦ୍ଵଲାନି ପ୍ରଵୃତ୍ତନୃତ୍ତୋତ୍ସଵବର୍ହିଣାନି। ଵନାନି ନିର୍ଵୃଷ୍ଟବଲାହକାନି ପଶ୍ଯାପରାହ୍ଣେଷ୍ଵଧିକଂ ଵିଭାନ୍ତି
ବର୍ଷା ଜଳରେ ତରଳ ହୋଇଥିବା ଘାସ ଓ ନୃତ୍ୟାରମ୍ଭ କରୁଥିବା ମୟୂରରେ ଭରିଥିବା ଅରଣ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ବିକାଶ ପରେ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଛି।
ସମୁଦ୍ଵହନ୍ତଃ ସଲିଲାତିଭାରଂ ବଲାକିନୋ ଵାରିଧରା ନଦନ୍ତଃ। ମହତ୍ସୁ ଶୃଙ୍ଗେଷୁ ମହୀଧରାଣାଂ ଵିଶ୍ରମ୍ଯ ଵିଶ୍ରମ୍ଯ ପୁନଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି
ଅଧିକ ଜଳ ଭରି ନେଇଥିବା, ବକର ଚିତ୍କାରରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ମେଘମାନେ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ବାରମ୍ବାର ବିଶ୍ରାମ କରି, ପୁଣି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି।
ମେଘାଭିକାମା ପରିସମ୍ପତନ୍ତୀ ସମ୍ମୋଦିତା ଭାତି ବଲାକପଂକ୍ତିଃ। ଵାତାଵଧୂତା ଵରପୌଣ୍ଡରୀକୀ ଲମ୍ବେଵ ମାଲା ରୁଚିରାମ୍ବରସ୍ଯ
ମେଘ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଆତୁର ଓ ଆନନ୍ଦିତ ବକପଙ୍କ୍ତି, ବାତାସରେ ହଲାଇଯାଇଥିବା ଧଳା ପଦ୍ମର ମାଳା ପରି ଆକାଶରେ ଝୁଲୁଛି।
ବାଲେନ୍ଦ୍ରଗୋପାନ୍ତରଚିତ୍ରିତେନ ଵିଭାତି ଭୂମିର୍ନଵଶାଦ୍ଵଲେନ। ଗାତ୍ରାନୁପୃକ୍ତେନ ଶୁକପ୍ରଭେଣ ନାରୀଵ ଲାକ୍ଷୋକ୍ଷିତକମ୍ବଲେନ
ନବୀନ ହରିତ ଘାସରେ ଢାକା, ଅଳ୍ପ ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ରଙ୍ଗର ଚିଟିକିଥିବା ଏହି ପୃଥିବୀ, ଶୁକପାଳି ରଙ୍ଗର ଛାୟାରେ ଏପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେପରି ଜଣେ ନାରୀ ଲାଖରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଥିବା କମ୍ବଳ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ନିଦ୍ରା ଶନୈଃ କେଶଵମଭ୍ଯୁପୈତି ଦ୍ରୁତଂ ନଦୀ ସାଗରମଭ୍ଯୁପୈତି। ହୃଷ୍ଟା ବଲାକା ଘନମଭ୍ଯୁପୈତି କାନ୍ତା ସକାମା ପ୍ରିଯମଭ୍ଯୁପୈତି
ନିଦ୍ରା ଦୀରେ ଦୀରେ କେଶବଙ୍କୁ ଆସୁଛି; ନଦୀ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସାଗରକୁ ଯାଉଛି; ଆନନ୍ଦିତ ବକ ମେଘକୁ ଚାହୁଁଛି; ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମିକା ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ଜାତା ଵନାନ୍ତାଃ ଶିଖିସୁପ୍ରନୃତ୍ତା ଜାତାଃ କଦମ୍ବାଃ ସକଦମ୍ବଶାଖାଃ। ଜାତା ଵୃଷା ଗୋଷୁ ସମାନକାମା ଜାତା ମହୀ ସସ୍ଯଵନାଭିରାମା
ବନ ଧାରାରେ ମୟୂର ଉତ୍ସାହରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି; କଦମ୍ବ ଗଛ ଶାଖାରେ ଫୁଲିଯାଇଛି; ବଳଦମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହ ଏକାକାର ହୋଇଛନ୍ତି; ମାଟି ଶସ୍ୟ ଓ ଫସଲରେ ଶୋଭିତ।
ଵହନ୍ତି ଵର୍ଷନ୍ତି ନଦନ୍ତି ଭାନ୍ତି ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ନୃତ୍ଯନ୍ତି ସମାଶ୍ଵସନ୍ତି। ନଦ୍ଯୋ ଘନା ମତ୍ତଗଜା ଵନାନ୍ତାଃ ପ୍ରିଯାଵିହୀନାଃ ଶିଖିନଃ ପ୍ଲଵଂଗମାଃ
ନଦୀ, ମେଘ, ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ଓ ଜଙ୍ଗଲର ସୀମା, ସେମାନେ ବହୁଛନ୍ତି, ବର୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଗଜ୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି ଓ ଚମକୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ବିଶ୍ରାମ ମିଳାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ମୟୂର ଓ ବାନରମାନେ ବିରହରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଧାରାନିପାତୈରଭିହନ୍ଯମାନାଃ କଦମ୍ବଶାଖାସୁ ଵିଲମ୍ବମାନାଃ। କ୍ଷଣାର୍ଜିତଂ ପୁଷ୍ପରସାଵଗାଢଂ ଶନୈର୍ମଦଂ ଷଟ୍ଚରଣାସ୍ତ୍ଯଜନ୍ତି
ବର୍ଷାର ଝରଣାରେ ପିଟିଯାଉଥିବା, କଦମ୍ବ ଗଛର ଡାଳିରେ ଲଟକିଥିବା ଛଅପାଖିଆମାନେ, ନୂତନ ଫୁଲର ଗାଢ଼ ମଧୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣି, ଦୀରେ-ଦୀରେ ସେମାନଙ୍କର ମଦ ଛାଡ଼ିଦେଉଛନ୍ତି।
ଅଙ୍ଗାରଚୂର୍ଣୋତ୍କରସଂନିକାଶୈଃ ଫଲୈଃ ସୁପର୍ଯାପ୍ତରସୈଃ ସମୃଦ୍ଧୈଃ। ଜମ୍ବୂଦ୍ରୁମାଣାଂ ପ୍ରଵିଭାନ୍ତି ଶାଖା ନିପୀଯମାନା ଇଵ ଷଟ୍ପଦୌଘୈଃ
ଜାମୁ ଗଛର ଡାଳିମାନେ, ଅଗ୍ନିର ଚୁର୍ଣ୍ଣ ପରି ଲାଲ ଓ ରସରେ ପ୍ରଚୁର ଫଳରେ ଭରିଥିବା, ଛଅପାଖିଆମାନେ ମଧୁ ପିଉଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି।
ତଡିତ୍ପତାକାଭିରଲଂକୃତାନା- ମୁଦୀର୍ଣଗମ୍ଭୀରମହାରଵାଣାମ୍। ଵିଭାନ୍ତି ରୂପାଣି ବଲାହକାନାଂ ରଣୋତ୍ସୁକାନାମିଵ ଵାରଣାନାମ୍
ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଝଣ୍ଡାରେ ଶୋଭିତ ଓ ଗଭୀର ଗଜ୍ଜନରେ ମେଘମାନେ, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହାତୀମାନେ, ସେପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ମାର୍ଗାନୁଗଃ ଶୈଲଵନାନୁସାରୀ ସମ୍ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ମେଘରଵଂ ନିଶମ୍ଯ। ଯୁଦ୍ଧାଭିକାମଃ ପ୍ରତିନାଦଶଙ୍କୀ ମତ୍ତୋ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରତିସଂନିଵୃତ୍ତଃ
ଏକ ବଡ଼ ହାତୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ ଚାଲିଯାଉଥିବା, ମେଘର ଗଜ୍ଜନ ଶୁଣି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତିଧ୍ୱନିର ଭୟରେ ମଦରେ ପଛକୁ ଫେରିଯାଏ।
କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରଗୀତା ଇଵ ଷଟ୍ପଦୌଘୈଃ କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରନୃତ୍ତା ଇଵ ନୀଲକଣ୍ଠୈଃ। କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରମତ୍ତା ଇଵ ଵାରଣେନ୍ଦ୍ରୈ- ର୍ଵିଭାନ୍ତ୍ଯନେକାଶ୍ରଯିଣୋ ଵନାନ୍ତାଃ
କେଉଁଠି ଛଅପାଖିଆମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିବା ପରି, କେଉଁଠି ନୀଳକଣ୍ଠ ମୟୂରମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ପରି, କେଉଁଠି ମହାହାତୀମାନେ ମଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ପରି, ଏହି ଜଙ୍ଗଲର ସୀମା ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଦେଖାଏ।
କଦମ୍ବସର୍ଜାର୍ଜୁନକନ୍ଦଲାଢ୍ଯା ଵନାନ୍ତଭୂମିର୍ମଧୁଵାରିପୂର୍ଣା। ମଯୂରମତ୍ତାଭିରୁତପ୍ରନୃତ୍ତୈ- ରାପାନଭୂମିପ୍ରତିମା ଵିଭାତି
କଦମ୍ବ, ସାଲ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଚାରାରେ ଭରିଥିବା ଓ ମଧୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଙ୍ଗଲ ମାଟି, ବର୍ଷାରେ ମଦମସ୍ତ ମୟୂରମାନେ ନୃତ୍ୟ କରି ଡାକୁଥିବା, ମଦଶାଳାର ମାଟି ପରି ଦେଖାଯାଉଛି।
ମୁକ୍ତାସମାଭଂ ସଲିଲଂ ପତଦ୍ ଵୈ ସୁନିର୍ମଲଂ ପତ୍ରପୁଟେଷୁ ଲଗ୍ନମ୍। ହୃଷ୍ଟା ଵିଵର୍ଣଚ୍ଛଦନା ଵିହଂଗାଃ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତଂ ତୃଷିତାଃ ପିବନ୍ତି
ମୁକ୍ତା ମାଳା ପରି ପ୍ରସ୍ରବଣ ହେଉଥିବା ଏହି ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ, ପତ୍ରର ଚୋଟରେ ଟିକିଥିବା, ରଙ୍ଗ ହରାଇଥିବା ତିଆରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ, ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପରି, ତାହା ପିଉଛନ୍ତି।
ଷଟ୍ପାଦତନ୍ତ୍ରୀମଧୁରାଭିଧାନଂ ପ୍ଲଵଂଗମୋଦୀରିତକଣ୍ଠତାଲମ୍। ଆଵିଷ୍କୃତଂ ମେଘମୃଦଙ୍ଗନାଦୈ- ର୍ଵନେଷୁ ସଂଗୀତମିଵ ପ୍ରଵୃତ୍ତମ୍
ଛଅପାଖିଆମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରେ ଗାଉଛନ୍ତି, ବାନରମାନେ ତାଲ ଦେଉଛନ୍ତି, ମେଘର ଢୋଳ ଶବ୍ଦ ମିଶି, ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି।
କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରନୃତ୍ତୈଃ କ୍ଵଚିଦୁନ୍ନଦଦ୍ଭିଃ କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ଵୃକ୍ଷାଗ୍ରନିଷଣ୍ଣକାଯୈଃ। ଵ୍ଯାଲମ୍ବବର୍ହାଭରଣୈର୍ମଯୂରୈ- ର୍ଵନେଷୁ ସଂଗୀତମିଵ ପ୍ରଵୃତ୍ତମ୍
କେଉଁଠି ମୟୂରମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକୁଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଗଛ ଶିଖରେ ଲମ୍ବା ପୁଛ ଧରି ବସିଛନ୍ତି, ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ମନେ ହୁଏ ଯେ ସଙ୍ଗୀତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ସ୍ଵନୈର୍ଘନାନାଂ ପ୍ଲଵଗାଃ ପ୍ରବୁଦ୍ଧା ଵିହାଯ ନିଦ୍ରାଂ ଚିରସଂନିରୁଦ୍ଧାମ୍। ଅନେକରୂପାକୃତିଵର୍ଣନାଦା ନଵାମ୍ବୁଧାରାଭିହତା ନଦନ୍ତି
ମେଘର ଶବ୍ଦରେ ଜାଗିଉଥିବା ବାନରମାନେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟର ଘୁମ ଛାଡ଼ି, ନୂତନ ବର୍ଷାର ଝରଣାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି, ରୂପ ଓ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି।
ନଦ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ଵାହିତଚକ୍ରଵାକା- ସ୍ତଟାନି ଶୀର୍ଣାନ୍ଯପଵାହଯିତ୍ଵା। ଦୃପ୍ତା ନଵପ୍ରାଵୃତପୂର୍ଣଭୋଗା- ଦୃତଂ ସ୍ଵଭର୍ତାରମୁପୋପଯାନ୍ତି
ନଦୀମାନେ, ତାଙ୍କ ଅଭୟ ନେଇଥିବା ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନେକୁ ବହି ନେଇ, ତଟକୁ ସଫା କରି, ନୂତନ ବର୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ସାଗର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।
ନୀଲେଷୁ ନୀଲା ନଵଵାରିପୂର୍ଣା ମେଘେଷୁ ମେଘାଃ ପ୍ରତିଭାନ୍ତି ସକ୍ତାଃ। ଦଵାଗ୍ନିଦଗ୍ଧେଷୁ ଦଵାଗ୍ନିଦଗ୍ଧାଃ ଶୈଲେଷୁ ଶୈଲା ଇଵ ବଦ୍ଧମୂଲାଃ
ନୀଳ ପାହାଡ଼ରେ, ନୂତନ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀଳ ମେଘମାନେ ଲଗା ଲାଗି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଥିବା ଜଙ୍ଗଲରେ, ମେଘ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଛି; ପାହାଡ଼ରେ, ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରମତ୍ତସଂନାଦିତବର୍ହିଣାନି ସଶକ୍ରଗୋପାକୁଲଶାଦ୍ଵଲାନି। ଚରନ୍ତି ନୀପାର୍ଜୁନଵାସିତାନି ଗଜାଃ ସୁରମ୍ଯାଣି ଵନାନ୍ତରାଣି
ମଦମସ୍ତ ମୟୂରମାନେ ଡାକୁଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକରେ ଭରିଥିବା ଘାସରେ, କଦମ୍ବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଫୁଲର ଗନ୍ଧରେ ମଧୁର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ହାତୀମାନେ ଚରୁଛନ୍ତି।
ନଵାମ୍ବୁଧାରାହତକେସରାଣି ଦ୍ରୁତଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସରୋରୁହାଣି। କଦମ୍ବପୁଷ୍ପାଣି ସକେସରାଣି ନଵାନି ହୃଷ୍ଟା ଭ୍ରମରାଃ ପିବନ୍ତି
ନୂତନ ବର୍ଷାରେ କେସର ଛାଡ଼ି ଦେଇ, ଭୃଙ୍ଗମାନେ ନୂତନ କଦମ୍ବ ଫୁଲର କେସର ସହିତ ମଧୁ ଆନନ୍ଦରେ ପିଉଛନ୍ତି।
ମତ୍ତା ଗଜେନ୍ଦ୍ରା ମୁଦିତା ଗଵେନ୍ଦ୍ରା ଵନେଷୁ ଵିକ୍ରାନ୍ତତରା ମୃଗେନ୍ଦ୍ରାଃ। ରମ୍ଯା ନଗେନ୍ଦ୍ରାଃ ନିଭୃତା ନରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପ୍ରକ୍ରୀଡିତୋ ଵାରିଧରୈଃ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଃ
ମହାହାତୀମାନେ ମଦରେ ମଗ୍ନ, ଗାୟମାନେ ଆନନ୍ଦିତ, ସିଂହମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ, ପାହାଡ଼ମାନେ ଶୋଭାମୟ, ରାଜାମାନେ ଶାନ୍ତିରେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମେଘ ସହିତ କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଛନ୍ତି।
ମେଘାଃ ସମୁଦ୍ଭୂତସମୁଦ୍ରନାଦା ମହାଜଲୌଘୈର୍ଗଗନାଵଲମ୍ବାଃ। ନଦୀସ୍ତଟାକାନି ସରାଂସି ଵାପୀ- ର୍ମହୀଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନାମପଵାହଯନ୍ତି
ମହାସାଗରର ଗଜ୍ଜନ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ମେଘମାନେ, ଆକାଶରେ ବଡ଼ ଜଳଧାରା ନେଇ ଲଟକିଛନ୍ତି, ଏବଂ ନଦୀ, ପୋଖରୀ, ହ୍ରଦ, ଜଳାଶୟ ଓ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ବହି ନେଉଛନ୍ତି।
ଵର୍ଷପ୍ରଵେଗା ଵିପୁଲାଃ ପତନ୍ତି ପ୍ରଵାନ୍ତି ଵାତାଃ ସମୁଦୀର୍ଣଵେଗାଃ। ପ୍ରଣଷ୍ଟକୂଲାଃ ପ୍ରଵହନ୍ତି ଶୀଘ୍ରଂ ନଦ୍ଯୋ ଜଲଂ ଵିପ୍ରତିପନ୍ନମାର୍ଗାଃ
ବଡ଼ ବଡ଼ ବର୍ଷା ଝରିପଡ଼ୁଛି, ପବନ ବେଶି ଜୋରରେ ବହୁଛି, ନଦୀମାନେ ତଟ ଭାଙ୍ଗି ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ବହୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପଥ ବଦଳି ଜଳକୁ ବହୁଛନ୍ତି।
ନରୈର୍ନରେନ୍ଦ୍ରା ଇଵ ପର୍ଵତେନ୍ଦ୍ରାଃ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତୈଃ ପଵନୋପନୀତୈଃ। ଘନାମ୍ବୁକୁମ୍ଭୈରଭିଷିଚ୍ଯମାନା ରୂପଂ ଶ୍ରିଯଂ ସ୍ଵାମିଵ ଦର୍ଶଯନ୍ତି
ପବନ ଆଣିଥିବା ମেঘର ଜଳପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଇଥିବା ପର୍ବତମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ପରି, ନିଜ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀକୁ ଦେଖାଇ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଘନୋପଗୂଢଂ ଗଗନଂ ନ ତାରା ନ ଭାସ୍କରୋ ଦର୍ଶନମଭ୍ଯୁପୈତି। ନଵୈର୍ଜଲୌଘୈର୍ଧରଣୀ ଵିତୃପ୍ତା ତମୋଵିଲିପ୍ତା ନ ଦିଶଃ ପ୍ରକାଶାଃ
ମେଘରେ ଢାକି ଥିବା ଆକାଶରେ ନ ତାରା ଦେଖାଯାଉଛି, ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ନୂତନ ଜଳଧାରାରେ ପୃଥିବୀ ତୃପ୍ତି ହୋଇଛି, ଅନ୍ଧାରେ ଢାକି ଦିଆଯାଇଛି, ଦିଗଗୁଡିକ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ।
ମହାନ୍ତି କୂଟାନି ମହୀଧରାଣାଂ ଧାରାଵିଧୌତାନ୍ଯଧିକଂ ଵିଭାନ୍ତି। ମହାପ୍ରମାଣୈର୍ଵିପୁଲୈଃ ପ୍ରପାତୈ- ର୍ମୁକ୍ତାକଲାପୈରିଵ ଲମ୍ବମାନୈଃ
ପର୍ବତମାନଙ୍କର ବଡ଼ ଚୂଡ଼ାଗୁଡିକ ଝରଣାରେ ଧୋଇ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି; ବଡ଼ ବଡ଼ ଝରଣା ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଲଟକି ରହିଛି।
ଶୈଲୋପଲପ୍ରସ୍ଖଲମାନଵେଗାଃ ଶୈଲୋତ୍ତମାନାଂ ଵିପୁଲାଃ ପ୍ରପାତାଃ। ଗୁହାସୁ ସଂନାଦିତବର୍ହିଣାସୁ ହାରା ଵିକୀର୍ଯନ୍ତ ଇଵାଵଭାନ୍ତି
ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତମାନଙ୍କର ବଡ଼ ଝରଣାଗୁଡିକ ପଥର ଉପରେ ଝଟକି ଚଳିଥିବା ବେଗରେ, ମୟୂରର ଡାକରେ ଗୁଫା ଗୁଡିକ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଛି, ଏହି ଝରଣାଗୁଡିକ ମାଳା ପରି ବିକିରିତ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଶୀଘ୍ରପ୍ରଵେଗା ଵିପୁଲାଃ ପ୍ରପାତା ନିର୍ଧୌତଶୃଙ୍ଗୋପତଲା ଗିରୀଣାମ୍। ମୁକ୍ତାକଲାପପ୍ରତିମାଃ ପତନ୍ତୋ ମହାଗୁହୋତ୍ସଙ୍ଗତଲୈର୍ଧ୍ରିଯନ୍ତେ
ତେଜ ହେଉଥିବା ବଡ଼ ଝରଣାଗୁଡିକ ପର୍ବତର ଚୂଡ଼ା ଓ ଢାଳକୁ ଶୁଧ କରି ଦେଉଛି; ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଝରିବା ସମୟରେ ଏହା ବଡ଼ ଗୁଫାର ଗଭୀର ଭାଗରେ ଧରି ରହିଛି।
ସୁରତାମର୍ଦଵିଚ୍ଛିନ୍ନାଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତ୍ରୀହାରମୌକ୍ତିକାଃ। ପତନ୍ତି ଚାତୁଲା ଦିକ୍ଷୁ ତୋଯଧାରାଃ ସମନ୍ତତଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଜଳଧାରାଗୁଡିକ ଶ୍ରୀମୟ ନାରୀମାନଙ୍କର ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରେମର ଉତ୍ସାହ ରହିଛି।