ଏହି ସମୟରେ, ବାଲି ତାଙ୍କ ଭାଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଉପରେ ଅସହିଷ୍ଣୁତା ଭାବରେ ରହିଥିଲେ। ସେ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଭିତରେ ଥିବାବେଳେ, ଶୂରବ ହୃଦୟ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ହୁଂକାର ଶୁଣିଲେ। ସେହି ହୁଂକାର ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିଲେ, ବାଲିଙ୍କ ଅଭିମାନ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା ଓ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଏହି କ୍ରୋଧରେ ବାଲିଙ୍କ ଦେହ ଗୋଲାପୀ ଧାତୁ ସ୍ୱରୂପ ଚମକି ଉଠିଲା, କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧରେ ସେ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଧୂସର ହେଇଗଲେ, ଏକ ଦୂଷିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି। ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତ, ହାତ ଓ ଆଖି ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିଲା; ତାଙ୍କ ଦେହ ଏକ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ ଓ ତଣ୍ଡ ପରି ଜଳାଶୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଅସହିଷ୍ଣୁ ହୁଂକାର ଶୁଣି ବାଲି ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ବାହାରି ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ପଦ୍ଧ୍ୱନି ଭୂମିକୁ ଉପଠି ଦେଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ତାରା ବାଲିଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ମମତା ଓ ମିତ୍ରତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି, କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ଭୟଭୀତ ହେଇ, ତାଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କିଛି ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ତାରା କହିଲେ, “ଓ ଶୂରବୀର, ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଦମନ କର; ଏହା ଏକ ଦୂତ ନଦୀର ଉତ୍ସ ବେଳେ ଆସିଥିବା ପରି। ପ୍ରଭାତରେ ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡିଦେବା, ପରିଧାନ କରିଥିବା ମାଳାକୁ ଛାଡିଦେବା ପରି। ସକାଳରେ ସେହି ସୁଗ୍ରୀବ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର, ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ କିମ୍ବା ଦୂର୍ବଳତା କିଛି ନାହିଁ। ଏହି ତ୍ୱରିତ ଆଗ୍ରହ ମୋତେ ଏଯାଁ ଖୁସି ଦେଉନାହିଁ; ମୁଁ କାହିଁକି ତୁମକୁ ରୋକୁଛି, ଏହା ଶୁଣ।" "ପୂର୍ବରୁ ସୁଗ୍ରୀବ ତୁମକୁ କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କୁ ଚାଲେଞ୍ଜ କରିଥିଲେ; ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରିବା ସମୟରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଳାଇଯାଇଥିଲେ। ଏବେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ ଓ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ପରେ, ସେ ପୁନି ଚାଲେଞ୍ଜ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏହା ମୋତେ ସନ୍ଦେହ ଦେଇଛି। ସେ ହୁଂକାର ଦେଉଥିବା ଅଭିମାନ ଓ ଦୃଢ଼ତା, ତାଙ୍କ ଚିତ୍କାରର ଉତ୍ତେଜନା, ଏହି ସବୁ କିଛି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ନିମିତ୍ତ।" "ମୁଁ ଭାବୁଛି ସୁଗ୍ରୀବ ଏକା ଆସିନାହିଁ; ସେ କୌଣସି ଦୃଢ଼ ମିତ୍ର ଉପରେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଏପରି ହୁଂକାର ଦେଉଛନ୍ତି। ସ୍ୱଭାବରେ ବାନର ଚତୁର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ସୁଗ୍ରୀବ କୌଣସି ଅପରିଚିତ ଶକ୍ତି ଉପରେ ମିତ୍ରତା କରିବେ ନାହିଁ। ଅଙ୍ଗଦ, ଏହି ଯୁବ ରାଜପୁତ୍ର, ଜଙ୍ଗଲର ଗଭୀର ଅଂଶକୁ ଗଲେ; ତାଙ୍କ ତଥ୍ୟ ଚର ଦ୍ୱାରା ଆଣିଦିଆଯାଇଛି।" "ଅୟୋଧ୍ୟାର ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁତ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ, ଶୂରବୀର ଓ ଅଜୟ ଯୁଦ୍ଧରେ। ସେମାନେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି; ସେ ତୁମ ଭାଇଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ସହାୟକ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ରାମ ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କରିବାରେ ଅଗ୍ନି ପରି, ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ଦୁଃଖିତମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ।" "ସେ ଦୁଃଖିତମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଏକମାତ୍ର ଖ୍ୟାତିର ପାତ୍ର; ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ। ପାହାଡ଼ର ରାଜା ଯେପରି ଖଣିଜ ପାଇଁ ଉତ୍ସ, ରାମ ତେଣିଁ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣର ଉତ୍ସ; ଏହି ମହାତ୍ମା ସହ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" "ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଓ ଅପରିମାପ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ସହ, ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି କହିବି, ତୁମେ ଅପମାନ ଭାବିନାହିଁ। ଶୁଣ ଓ ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁସରଣ କର; ଶିଘ୍ର ଓ ଯଥାଯଥି ଭାବେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରୂପେ ଅଭିଷେକ କର।" "ତୁମ ଭାଇ ସହ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ରାମ ସହ ମିତ୍ରତା ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ସୁଗ୍ରୀବ ସହ ଶାନ୍ତି କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର; ତୁମ ଭାଇ, ଏହି ବାନର, ତୁମ ପାଇଁ ଆଦର୍ଶ କିନ୍ତୁ।" "ସେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ନିକଟରେ, ସେ ସବୁ ଦିଗରେ ତୁମ ନିଜ ଜନ; ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆତ୍ମୀୟ ନାହିଁ। ଉପହାର, ସମ୍ମାନ ଓ ଯଥାଯଥି ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ ସହାୟକ କର; ଏହି ଦ୍ୱେଷ ଛାଡିଦେବା, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଖରେ ରଖିବା।" "ସୁଗ୍ରୀବ, ଚଉଡ଼ ଗଳା ଓ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟର, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମ ମୁଖ୍ୟ ସହାୟକ; ଭାଇପଣିର ନିମିତ୍ତ, ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ଦେଖୁନାହିଁ।" "ଯଦି ମୋତେ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଏବଂ ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭଲ ବୋଲି ଭାବୁଛ, ତେବେ ମମତା ଦ୍ୱାରା ଅନୁରୋଧ କରି, ମୋ ଉପଦେଶ ଅନୁସରଣ କର।" "ଦୟା କରି ମୋ ଭଲ କଥା ଶୁଣ; କ୍ରୋଧକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କୋଶଳର ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ତୁମେ କ୍ଷମତାଶୀଳ; ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ତେଜସ୍ଵୀ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ସହ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଉଚିତ ନୁହେଁ।" ତାରା ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ବାଲିଙ୍କୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଭଲ ଲାଗିଲା ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ନିଜ ବିନାଶ ସମୟରେ ପହଞ୍ଚି ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଶ୍ରୀମତ୍ ମହାକାବ୍ୟ ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଷୋଳହ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ତାରା, ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ ନିଆଁ, ବାଲିଙ୍କୁ ଏପରି କହିଥିବାବେଳେ, ବାଲି ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରି ଏହି କଥା କହିଲେ: “ମୋ ଭାଇ, ମୋ ଶତ୍ରୁ, ତାଙ୍କ ଏହି ଭୟଙ୍କର ହୁଂକାରକୁ କାହିଁକି ମୁଁ ସହିବି? ଶୂରବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଓ ଦୃଢ଼, ଅପମାନ ସହିବା ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ଅଧିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ।" "ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଚାଲେଞ୍ଜ କୁ ସହିବି ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଦୂର୍ବଳ ଗଳା ହୁଂକାରକୁ ମୁଁ ଅସହି।" "ରାଘବ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେ ଧର୍ମ ଓ କୃତଜ୍ଞତା ଜାଣିଛନ୍ତି—ସେ କିପରି ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରିବେ?" "ମହିଳାମାନେ ସହିତ ଫେରିଯାଅ; ଏଠାରେ ଆଉ ଆଗକୁ ଆସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତୁମେ ମୋତେ ମିତ୍ରତା ଓ ଭକ୍ତି ଦେଖାଇଛ।" "ମୁଁ ଯାଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ମୁହାଁମୁହି କରିବି; ଚିନ୍ତା ଛାଡିଦେବା। ମୁଁ ତାଙ୍କ ଅଭିମାନକୁ ଦମନ କରିବି, ତାଙ୍କ ଜୀବନ ନିଅନାହିଁ।" "ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେହି କରିବି; ମୋ ଦ୍ୱାରା ଗଛ ଓ ମୋ ମୁଠିର ପ୍ରହାରରେ ସେ ପଛୁଆଯିବ।