ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ କହିଲେ, "ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ସେ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି ଧର୍ମନାଶକ ଭାଲିଙ୍କୁ, ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ଅପହରଣକାରୀକୁ ଦେଖି ନେଇନଥାଏ, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୋ ମତରେ ଦେଖୁଛି, ତୁମେ ଦୁଃଖର ସାଗରରେ ଡୁବିଯାଇଛ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି, ଏବଂ ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ।" ଏହି ଉତ୍ସାହବର୍ଦ୍ଧକ ଓ ଆନନ୍ଦବଢ଼ାଇଦେଇଥିବା ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସୁଗ୍ରୀବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରବଣ କର, ମହାନ ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଏକାଦଶ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ଏବଂ ରାଘବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ କହିଲେ, "ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ ତୁମ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱଭାବ ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦହିଦେଇପାର, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଶେଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦହିଦେଇଥାଏ। ବାଲିଙ୍କ ଶକ୍ତି, ପ୍ରାକ୍ରମ ଏବଂ ଧୃତି ବିଷୟରେ ମୋ ଠାରୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣ, ତାପରେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" "ପଶ୍ଚିମ ସାଗରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପୂର୍ବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦକ୍ଷିଣରୁ ଉତ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବାଲି ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବେ ଏହି ସମସ୍ତ ଦିଗ ଦୌଡ଼ିପାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପୂର୍ବରୁ। ସେ ପାହାଡ଼ର ଉଚ୍ଚତମ ଶିଖରକୁ ଚଢ଼ି, ତାକୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ଧରିପାରେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଦୃଢ଼ ବନସ୍ପତି ଛିଣ୍ଡିଯାଏ।" "ଏକ ସମୟରେ ଡୁଣ୍ଡୁଭି ନାମକ ଏକ ମହାବଳଶାଳୀ ମହିଷ ଥିଲେ, ଯିଏ କୈଳାସ ଶିଖର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିଲା। ସେ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ମଦମସ୍ତ ଏବଂ ଏକ ଵର ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ, ସମୁଦ୍ର ପାଖକୁ ଗଲେ।" "ତାଳମାଳ ତରଙ୍ଗ ଏବଂ ମଣିମାୟ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେ ସମୁଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ ଦିଅ।' ତେବେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ଥାନ କରି କହିଲେ—ଏହା ଦୈବଯୋଗରେ ଘଟିଲା।" "ହିମବନ୍ତ, ମହାପାହାଡ଼ ଏବଂ ଅନେକ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳୀ, ବିଶାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯିଏ ଶଙ୍କରଙ୍କ ସ୍ୱଶୁର ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଅନେକ ଜରଣା, ଗୁହା ଏବଂ ପ୍ରବାହମୟ ତାଙ୍କର ଅନେକ ବିଶେଷତା ଅଛି, ସେ ତୁମକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇପାରିବେ।" "ହିମବନ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଭିତ ଜାଣି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସୁର ଡୁଣ୍ଡୁଭି, ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣ ପରି ହିମବନ୍ତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ତାପରେ ଡୁଣ୍ଡୁଭି ସେହି ପାହାଡ଼ର ଧଳା, ହାତୀ ପରି ଦୃଢ଼ ପାଥରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନେକ ଦିଗରେ ଭୂମିରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଘୋଷ କଲେ।" "ସେଇ ସମୟରେ, ମୃଦୁ ଏବଂ ମଧୁର ହିମବନ୍ତ, ଧଳା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ତାଙ୍କ ଶିଖର ଉପରେ ଦଢ଼ି ଏହି କଥା କହିଲେ—'ଡୁଣ୍ଡୁଭି, ମୁଁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ତପସ୍ବୀମାନେ ମୋ ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ମୋତେ ବିଘ୍ନ ଦିଅନି।'" "ପାହାଡ଼ର ଏହି କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ୍ ଚକ୍ଷୁ ଡୁଣ୍ଡୁଭି ଉତ୍ତର ଦେଲେ—'ଯଦି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଭୟରୁ ବିମୁଖ ହେଉଛ, ତେବେ କହ, କିଏ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଇପାରିବ?'" "ହିମବନ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ପ୍ରଥମେ ଏପରି ଉପେକ୍ଷା ଶୁଣି କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ—'ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର ବାଲି ନାମକ ଏକ ବଳଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ବାନର ଅଛନ୍ତି, ସେ କିଷ୍କିନ୍ଧା ନାଗରୀରେ ବସନ୍ତି। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ଏକାକି ଯୁଦ୍ଧ ଦେଇପାରିବେ। ଯଦି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହଁଅ, ତେବେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ସେ କେବେ ବି ଅଜୟ ଏବଂ ପ୍ରାକ୍ରମୀ।'" "ହିମବନ୍ତଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଡୁଣ୍ଡୁଭି କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ କିଷ୍କିନ୍ଧା ନଗରୀକୁ ଚଲିଗଲେ। ସେ ମହିଷର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି ସହିତ, ଆକାଶରେ ଜଳଭରା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।" "କିଷ୍କିନ୍ଧା ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚି, ଡୁଣ୍ଡୁଭି ଭୟଙ୍କର ଘୋଷ କଲେ, ଯାହାରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଗଲା, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ଢୋଲ ବଜିଥାଏ। ସେ ନିକଟସ୍ଥ ବୃକ୍ଷମାନେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ମାଟିକୁ ଖୁଦିଦେଲେ, ଦ୍ୱାରକୁ ଶିଙ୍ଗରେ ଚିରିଦେଲେ, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଅଭିମାନରେ ଭରିଥିଲେ।" "ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଭିତରେ ଥିବା ବାଲି ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ବାହାରିଲେ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାରାମାନେ ସହିତ ଉଦିତ ହୁଏ। ବାଲି, ବନବାସୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ, ଡୁଣ୍ଡୁଭିଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ କଥାରେ ପଚାରିଲେ—'ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ଦ୍ୱାର ଅଟକାଇ ଏପରି ଘୋଷ କରୁଛ? ମୁଁ ଜାଣେ କି ତୁମେ କିଏ—ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କର।'" "ବାନର ରାଜା ବାଲିଙ୍କ ଏହି ଶାନ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ଡୁଣ୍ଡୁଭି କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ୍ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ କହିଲେ—'ବୀର, ଏପରି କଥା ତୁମେ ଜନାନୀମାନେ ଆଗରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆଜି ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ଶକ୍ତି ଜାଣିପାରିବି।'" "ନତୁବା, ଏ ରାତିରେ ମୁଁ ମୋ କ୍ରୋଧକୁ ଦମନ କରିବି; ଉତ୍ସବ ସ୍୵େଛାରେ ଚାଲିଯାଉ, ବାନର, ଆପଣ ଇଚ୍ଛାମତେ ଭୋଗ କର। ଉପହାର ଦିଅ, ବନବାସୀମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, ତୁମ ପ୍ରିୟ ନଗରୀ କିଷ୍କିନ୍ଧାକୁ ଭଲଭାଉ, ମହିଳାମାନେ ସହିତ ରମଣ କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ଅଭିମାନକୁ ଦମନ କରିବି।" "ଯିଏ ମଦମସ୍ତ, ଅସାବଧାନ, ଭଙ୍ଗୁର, ଏକା, କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଅନ୍ୟକୁ ମାରେ, ସେ ଲୋକେ ଜଗତରେ ଗର୍ଭଘ୍ନ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଯେପରି ତୁମେ ଅଭିମାନରେ ମୋହିତ।" "ତେବେ, ବାଲି କ୍ରୋଧରେ ମୃଦୁ ହସି, ସେସବୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ତାରା ଆଦି ସହିତ, ଛାଡ଼ି ଏହି ମହାସୁର ନାୟକ ଡୁଣ୍ଡୁଭିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।