ରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ମହାବୀର କପି ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନ Sugriva ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଗର୍ବରେ କହିଥିବା କଥା, ତୁମେ ଏହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ବୁଝିବା। ମୁଁ କେବେ ମିଛ କହିନି, ଏବଂ ଆଗକୁ ମିଛ କହିବି ନାହିଁ; ଏହା ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା, ମୁଁ ସତ୍ୟକୁ ଶପଥ କରୁଛି।” ରାଘବଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣି Sugriva ଓ ତାଙ୍କର ବାନର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହିପରି, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ବାନର ଦୁଇଜଣ ଗଭୀର ମିଳନରେ, ଏକାପେକା ଦୁଃଖ ଓ ସୁଖ ଶେୟାର କରି, ଏକାପେକା ମନ ଖୋଲି କଥା କହିଲେ। ରାମ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି Sugriva ମନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାୟ ସଫଳ ହେବ ବୋଲି ବୁଝିଲେ। ଏହିଠାରେ, ଗୌରବମୟ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। Sugriva ରାମଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ବଡ ଭାଇ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଛି, କାରଣ ତୁମେ ମୋ ସହ ମିତ୍ର ହେବାକୁ ଆସିଛ। ତୁମ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୟା ଓ ଗୁଣ ଥିବା ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଲଭ୍ୟ; ତେବେ ମୋ ରାଜ୍ୟ ଲଭ୍ୟ ହେବା ନିଶ୍ଚୟ। ମୋ ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିନ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ମୁଁ ରଘୁବଂଶର ଜନ୍ମିତ ଏକ ମିତ୍ର ଲଭ୍ୟ କରିଛି, ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ମିତ୍ର, ଏହା ତୁମେ ଦେଖିବା; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ମୋ ଗୁଣ କହିପାରିବି ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁପରି ମହାତ୍ମା, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ ଏବଂ ଶୌର୍ୟ ଅଟୁଟ ଥାଏ। ଚାନ୍ଦି, ସୁନା, ଅଳଙ୍କାର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମଳ ମନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ବାଣ୍ଟି ନେନ୍ତି। ମିତ୍ର ପାଇଁ ଲୋକମାନେ ଧନ, ସୁଖ, ଏବଂ ଜନ୍ମଭୂମି ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ଏପରି ପ୍ରେମ ଦେଖିଲେ।” ଏହା ପରେ, ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସମ୍ନାରେ Sugriva କହିଥିବା ଦୟାମୟ ଶବ୍ଦକୁ ଶୁଣି, “ଏଭଳି ହେଉ,” ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। Sugriva ରାମ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦୂରେ ଅଟୁଟ ଫୁଲ ଓ ଗୋଟିଏ ଅଳ୍ପ ପତ୍ର ଥିବା, ମଧୁମାକୁ ମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଶାଳ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଶାଳ ଗଛର ଏକ ଶାଖା ଭଙ୍ଗି, ତାହାରେ ପତ୍ର ଏବଂ ଫୁଲ ଥିବା, Sugriva ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ବିଛାଇଲେ ଓ ଦୁଇଜଣ ଏକାସାଥି ବସିଗଲେ। ହନୁମାନ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବସିଥିବା ଦେଖି, ଶାଳ ଗଛର ଏକ ଶାଖା ଭଙ୍ଗି, ତାହାରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ବସାଇଲେ। ରାମ ଶାଳ ଫୁଲରେ ଆବୃତ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡ଼ରେ ସମୁଦ୍ରପରି ଶାନ୍ତ ଓ ଆରାମଦାୟି ବସିଥିଲେ। Sugriva ଆନନ୍ଦରେ, ମୃଦୁ ଓ ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେମରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲା, “ମୁଁ ମୋ ଭାଇ ଦ୍ୱାରା ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ, ଏହି ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଋଷ୍ୟମୂକରେ ଭୟରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛି, ମୋ ଜୀବନ ସ୍ତ୍ରୀ ହରାଯାଇଛି, ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏଭଳି ମୁଁ ଭୟରେ, ଦୁଃଖରେ, ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ବନରେ ଭୂଲି ଚାଲିଛି; ମୋ ଭାଇ Vali ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟାୟ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଯାଇଛି, ରଘୁବଂଶୀ। Vali ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭୟଭୀତ କରେ, ଏହି ଭୟର କାରଣ; ମୁଁ ନିରାଶ୍ରୟ, ତୁମେ ମୋତେ ଦୟା କରିବା ଉଚିତ।" ଏହାପରେ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଦୀପ୍ତିମାନ ରାମ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞ, ଶୁଭ ପ୍ରବୃତ୍ତି, Sugriva କୁ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମିତ୍ର ସେଉଁଠି, ଯିଏ ଉପକାର କରେ; ଯିଏ ଅନ୍ୟାୟ କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁ ହୋଇଯାଏ। ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ହରାଇଥିବା Vali କୁ ବଧ କରିଦେବି। ଏହି ମୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁନାରେ ଭୂଷିତ, କାର୍ତିକେୟ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିତ, ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ତୀର ଅଛି। ଶବ୍ଦରେ ଗୃଫ୍ତା ତୀର, ଇନ୍ଦ୍ରର ବଜ୍ର ପରି, ଭଲ ଯୁକ୍ତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର, କ୍ରୋଧିତ ସର୍ପ ପରି। ତୁମ ଭାଇ Vali, ଯିଏ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛି, ଏହି ତୀର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ପାହାଡ଼ ଭଙ୍ଗି ଯିବା ପରି ଚାରିଖଣ୍ଡ ହୋଇଯିବ।" ରାଘବଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି Sugriva, ବାନର ସେନାପତି, ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି, “ଉତ୍କୃଷ୍ଟ! ଉତ୍କୃଷ୍ଟ!” ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ। Sugriva କହିଲେ, “ରାମ, ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ; ତୁମେ ଦୁଃଖିତମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ। ମିତ୍ର ବୋଲି ବୁଝି, ମୁଁ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଦୁଃଖ କହୁଛି। ହାତ ଦେଇ ମିତ୍ରତା କରିଛୁ, ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀ; ତୁମେ ମୋତେ ଜୀବନ ଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ, ଏହାକୁ ସତ୍ୟରେ ଶପଥ କରୁଛି। ମିତ୍ର ଭାବେ ତୁମେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ଖୋଲା ମନରେ କହୁଛି; ମୋ ମନର ଦୁଃଖ ସଦା ଭାରି ହୋଇ ରହିଥାଏ।" ଏପରି କହି, Sugriva ର ଚକୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, କଣ୍ଠ ଭାବେ ଆବେଗରେ ଚୋକିଗଲା, ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତଥାପି, Sugriva ରାମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତର ଜଳକୁ ଦମନ କଲେ, ଏକ ନଦୀ ପରି ଅଟକି ରହିଲା। Sugriva ତାଙ୍କର ଚକୁ ଚୁମି, ଶ୍ରୀମୟ ଚକୁ ଶୁଖାଇ, ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ବାସ ନେଇ, ପୁନି ରାଘବଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପୂର୍ବେ, ରାମ, Vali ମୋତେ ମୋ ରାଜ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ କରି, କଠୋର କଥା କହି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ। ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ମୋ ଜୀବନଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରିୟ, ତାହାକୁ ହରାଇଦେଲେ; ମୋ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ଏବଂ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ବନ୍ଧି ରଖିଛନ୍ତି। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଅନେକ ଉପାୟରେ ମୋତେ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି, ରଘୁବଂଶୀ; ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ବାନରମାନେ କୁ ବଧ କରିଛି। ଏହି ସନ୍ଦେହରେ, ରଘୁବଂଶୀ, ତୁମେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଆଗକୁ ଆସିପାରିବି ନାହିଁ, କାରଣ ଭୟରେ ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ।" ଏହିପରି ଶୁଭ ଓ ଦୟାମୟ ମନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ମିତ୍ରତାର ଅଟୁଟ ଶପଥରେ ରାମ ଓ Sugriva ଏକାପେକା ଦୁଃଖ ଓ ପ୍ରେମ ବାଣ୍ଟି ନେଲେ।