ରାମ ଓ ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହା ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଖୁସିରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ବିନମ୍ରତାରେ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, "ଓ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ଦାସ, ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯାହା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତ କାମ ତାଙ୍କୁ ସଫଳ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଲେ। ଏହାକୁ ଶୁଣି, ରାମଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା। ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଖୁସି ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ରାମ କହିଲେ, "ଓ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ମୁଁ ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଏବଂ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ। କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଏହାକୁ କିପରି ପ୍ରତିହରଣ କରିବା ଶିଖାଇବେ?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ତପସ୍ୱୀ ଓ ପବିତ୍ର, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିହରଣ କରିବାର ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ନାମ ଗଣାଇଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମାରିବାରେ ସକ୍ଷମ। ରାମ ସେଥିରେ ଖୁସି ହେଲେ, କାରଣ ଏହି ଦେବୀୟ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ସାଥୀ ହେବ। ଏହା ପରେ, ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଅବତାର ନେଇ, ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, "ଓ ମହାନ ମାନବ, ଆମେ ତୁମର କାମ କରିବାକୁ ଏଠାରେ ଅଛୁ," କହିଲେ। ରାମ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେପରି ଚାହାଁ, ସେପରି ଯାଉ। ଆପଣଙ୍କର ସମୟ ଆସିଲେ, ତୁମେ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ।" ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ। ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଆଗେ ଯାଇଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଗାହଣା ଗଛମାନେ ଉପରେ ପଡିଲା, ଯାହା ଘନ ମେଘର ଭଳି ତାରାଣୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ରାମ କହିଲେ, "ଓ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଏହି ଗଛମାନେ କଣ?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅଞ୍ଚଳ, ଯେଉଁଠାରେ ହରିଣ ଓ ଗୀତ ଗାଇଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଅଛନ୍ତି।" ରାମ ତାଙ୍କୁ ଜିଜ୍ଞାସା କରିଲେ, "ଏହି ଜଗତର ହେରିତିକୁ କେଉଁଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବା?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ଏଠାରେ ଏକ ତପସ୍ୱୀଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମାରଣ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।" ଇତି ଏହି କଥା ଆଗକୁ ବଢ଼ି, ରାମ ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇ ଜିଜ୍ଞାସା କରିଥିଲେ, "ଓ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଆମେ ଏହା କେବେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ?" ସମସ୍ତ ବୃହତ୍ତର ମହାରାଜ ଏହାକୁ ଶୁଣି ସ୍ନେହରେ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ରାମଙ୍କର ଯାତ୍ରା ଏବଂ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ଦିଗଦର୍ଶନ ଜାରି ରହିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଏହି ଦେବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।