ଏହି କାହାଣୀରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷିଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଧ୍ୟାନରେ ଗାଥା ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କର ମନୋହର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ହାତ ଯୋଡ଼ି ଭକ୍ତିରେ କହିଥିଲେ, "ହେ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ନିଷ୍ଠାବାନ୍ତ ସେବକ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜଣେ।" ସେମାନେ କହିଥିଲେ, "ତୁମେ ଯାହା ଚାହାଁ, ସେହି ସମସ୍ତ କାମ କରିବାକୁ ଆମେ ସଜ୍ଜ।" ଏହାକୁ ଶୁଣି, ରାମଙ୍କ ମନ ପରିଶାନ ହେଲା ଓ ସେ ସନ୍ତୋଷରେ ମୁଡ଼ିଗଲେ। ଏହା ପରେ, ଏକ ଦିଲ୍ଲୀର ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ରାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଚାଲିଗଲେ। ସେ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଆଗେ ବଢିଲେ, ଓ କହିଥିଲେ, "ହେ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ମୁଁ ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଏବଂ ଏହାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଚାହାଁଛି ଯେ ଏହାକୁ କିପରି ଅବସାନ କରିବା ସିଖିବି।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ତପସ୍ବୀ ଓ ପବିତ୍ର, ତାଙ୍କୁ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଅବସାନ କରିବାର କ୍ରମ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ସେ ସତ୍ୟବନ୍ତ, ସତ୍ୟକୀର୍ତି, ଧୃଷ୍ଟ, ରବହସ, ପ୍ରତିହାରତର, ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦୃଢନାଭ, ସୁନାଭକ, ଦଶାକ୍ଷ, ଶତବକ୍ତ୍ର, ଦଶଶୀର୍ଷ, ଶତୋଦର, ପଦମନାଭ, ମହାନାଭ, ଦୁଣ୍ଡୁନାଭ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଶକୁନ, ନୈରାସ୍ୟ, ବିମଳ, ଯୌଗନ୍ଧର, ବିନିଦ୍ରା, ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦେଖି, ସେ ନିଜର ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, କହିଥିଲେ, "ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। କେତେକ ତାପ୍ତ ଅଗ୍ନି ଭଳି, କେତେକ ଧୁଆଁ ଭଳି, କେତେକ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ, ଓ କେତେକ ହାତ ଯୋଡି ଭକ୍ତିରେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ହେ ମାନବର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମର ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ରାମ କହିଥିଲେ, "ତୁମେ ଯାଉ, ଯେପରିକି ତୁମେ ଚାହାଁ, ଆପଣଙ୍କର ମନ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ।" ତେଣୁ, ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଯେପରିକି ଆସିଥିଲେ, ସେପରିକି ଚାଲିଗଲେ। ରାମ, ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଚାଲିଥିଲେ, ଓ ମୌଳିକ ଶବ୍ଦରେ କହିଥିଲେ, "ହେ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଏହି ଗାଛଗୁଡିକ କେଉଁଠି, କଳା ମେଘର ଭଳି, ଗିରିର ସାମୀପ୍ୟରେ ଚମକୁଥିଲେ? ଏହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ମୋର ଆଗ୍ରହ ବହୁତ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଥିଲେ, "ହେ ରାମ, ଏହା ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ହରିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ସୁମଧୁର ଗୀତରେ ଗାଇଛନ୍ତି।" ସେମାନେ ଏହି ଘନ ବନରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ, ଓ ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦେଖିଥିଲେ, "ହେ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଏହି ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି, ଯେଉଁଠାରେ ଧୃଷ୍ଟ ଓ ପାପୀ ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଥିଲେ, "ହେ ରାମ, ଏହି ସ୍ଥାନରେ ମୋର ବଳିଦାନରେ ବିକାର କରିବାକୁ ସେମାନେ ଆସିଥିଲେ।" ଏହି ଭାବରେ, ରାମ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା ଚାଲିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ନୂତନ ବିଷୟ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ।