ଏହି କାହାଣୀରେ, ରାମ, ଯାହାକୁ ମହାବଳ ଓ ରାଜପୁତ୍ର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱରୂପ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ସମର୍ଥ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କରୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ଓ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ଷମତା ଥିବା ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବୃହତ୍ ପଣ୍ଡିତ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ପୂର୍ବ ଦିଶାକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି, ରାମକୁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ସଙ୍ଗ୍ରହ ଦେଇଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରଚାନ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ରାମଙ୍କର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ। ସେଗୁଡିକ ସମ୍ମାନରେ ହାତ ଯୋଡି, ରାମକୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ବିରାଟ ସେବକ, ଯାହା ତୁମେ ଚାହାଁ, ସେଥିରେ ଆମେ ସହାୟତା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ଏହା ଶୁଣି, ରାମଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା। ଏହି ଦ୍ରୁତ ଅନୁଭବରେ, ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଖୁସି ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ତେବେ, ତାଙ୍କର ମୁହାଁରେ ଖୁସିର ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରିୟ ଗୁରୁ, ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଏବଂ ଏବେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଚାହାଁ ଯେ, ମୋତେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ପଛକୁ ନେବାର ଶିକ୍ଷା ଦିଅ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ଧ୍ୟାନ ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ଦ୍ରୁଢ, ତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ନାମ ଓ ସେଗୁଡିକୁ କିପରି ପ୍ରୟୋଗ କରିବାର ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ଆଧାରରେ, ରାମ ଅବଶ୍ୟକ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ବିଶ୍ୱମିତ୍ର ଓ ଆଦିତି ଦେବୀ କାଶ୍ୟପଙ୍କ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦୟାରେ ପୂଜିତ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ କାଶ୍ୟପ, ତୁମେ ଏକ ବୈଶାକ୍ତିକ ବୁନ୍ଦ ଚୟନ କର, ଯାହା ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସୁଖର ଆଶା କରେ।" ଏହି ଭାବରେ, ରାମ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ଗ୍ରହଣ, ଏହି କାହାଣୀର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା, ଯାହା ରାମଙ୍କୁ ଅଜୟ ଓ ଦୀର୍ଘ କାଳ ଧରି ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା।