ଏହିପରି ଅବସରରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାର୍ଷି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଏଠି ଅଛି ମହା ବିଦ୍ୟାଧର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ନନ୍ଦନ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର। ହେ ମହାବାହୁ, ରାଜାଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକୁଟ ଭୂଷିତ ତଳୱାର ଏବଂ ଗାନ୍ଧର୍ବ ମୋହନ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ପୁନି, ପ୍ରସ୍ୱାପନ (ନିଦ୍ରା ଦେଇବା), ପ୍ରଶମନ (ଶାନ୍ତ କରିବା), ମୃଦୁ ଅସ୍ତ୍ର, ବର୍ଷଣ (ବର୍ଷା କରିବା), ଶୋଷଣ (ଶୁଷ୍କ କରିବା), ସନ୍ତାପନ ଓ ବିଲାପନ (ତାପ ଓ ବିଳାପ ଦେଇବା) ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅପରାଜିତ କାମଦେବ ପ୍ରିୟ ମାଦନ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଗାନ୍ଧର୍ବ ମାନବ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ପିଶାଚ ମୋହନ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ରାଜପୁତ୍ର। ତାମସ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌମନସ, ଅପରାଜିତ ସଂବର୍ତ୍ତ, ମୌସଳ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଏହା ସହିତ, ସତ୍ୟମ ଅସ୍ତ୍ର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମାୟାମୟ, ଏବଂ ସୌର ତେଜଃପ୍ରଭ ଅସ୍ତ୍ର ଯାହା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶକ୍ତି ନେଇଯାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ସୋମ ଶିଶିର ଅସ୍ତ୍ର, ଭୟାନକ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ଭୀଷଣ ଭଗ, ଶୀତେଷୁ ଏବଂ ମାନବ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇଚ୍ଛାମୂଳକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବା, ତୁମେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।" ଏପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଚି ହୋଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦାନ କଲେ। ଏହି ମହାଋଷି ରାଘବଙ୍କୁ ସେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖାଇଲେ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସାଥିରେ ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅସ୍ତ୍ର ରାଘବଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଗଲେ। ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ହେ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ଭକ୍ତ ଦାସ, ହେ ମହାମାନ୍ୟ।" ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଆମେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା।" ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ରାମ ଶାନ୍ତ ହୃଦୟରେ ରହିଲେ। ଏପରେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ରାମ, ତାଙ୍କ ତପଃଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଚାଲିପଡ଼ିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଆନନ୍ଦମୟ ମୁଖରେ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଜ ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଚାଲିଯାଉଥିବାବେଳେ କହିଲେ, "ହେ ପୂଜ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଛି ଏବଂ ଏବେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଜିତିପାରିବେନି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଚାହେଁ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ନିବାରଣ କରାଯିବ, ତାହା ଶିଖିବାକୁ।" ଏହିପରି ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାତ୍ମା, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ନିବାରଣ ମାନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟବନ୍ତ, ସତ୍ୟକୀର୍ତି, ଧୃଷ୍ଟ, ରଭସ, ପ୍ରତିହାରତର ଓ ମୁଖାମୁଖି ଓ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ପ୍ରଣାଳୀ ଶିଖାଇଲେ। ପୁନି, ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦୃଢନାଭ, ସୁନାଭକ, ଦଶାକ୍ଷ, ଶତବକ୍ତ୍ର, ଦଶଶୀର୍ଷ, ଶତୋଦର ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ନିବାରଣ ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଚମତ୍କାରିକ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିକ ଶିଖାଇଲେ—ପଦ୍ମନାଭ, ମହାନାଭ, ଦୁନ୍ଦୁନାଭ, ସୁନାଭକ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଶକୁନ, ନୈରାସ୍ୟ, ଭିମଳ। ଏହିପରି ଯୌଗନ୍ଧର, ବିନିଦ୍ର, ଶୁଚିବାହୁ, ମହାବାହୁ, ନିଷ୍କଳି, ବିରୁଚ, ସାର୍ଚିର୍ମାଳୀ, ଧୃତିମାଳୀ, ବୃତ୍ତିମାନ୍, ରୁଚିର ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ନିବାରଣ ଶିଖାଇଲେ। ପିତ୍ରିୟ, ସୌମନସ, ବିଧୂତମକର, ପରବୀର, ରତି, ଧନଧାନ୍ୟ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶିଖାଇଲେ। କାମରୂପ, କାମରୁଚି, ମୋହମାବରଣ, ଜୃମ୍ଭକ, ସର୍ବନାଭ, ପନ୍ଥନବରୁଣ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ନିବାରଣ ମାନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଇଦେଲେ। "ହେ ରାମ, କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ, ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମେ ଏହା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ," ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ। ରାମ ଆନନ୍ଦରେ "ନିଶ୍ଚୟ" ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ତାପରେ ଦେବସ୍ୱରୂପୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ରାମଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସି, କେହି ଅଗ୍ନି ଶିଖା ପରି, କେହି ଧୂଆଁ ପରି, କେହି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏବଂ କେହି ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, "ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ, ଆମକୁ କ’ଣ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଅ?" ରାମ କହିଲେ, "ତୁମେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯାଅ, ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ିବ, ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତ୍ୟାଶା ଅନୁଯାୟୀ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ।" ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, "ଯଥାସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛୁ" ବୋଲି କହି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହାପରେ ରାଘବ, ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର କଥାରେ ପଚାରିଲେ, "ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ମେଘପରି କଳା, ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଗଛମାଳା କ’ଣ? ମୋର ଜିଜ୍ଞାସା ବଢ଼ିଯାଇଛି। ଏହି ବନ ମୃଗମାନେ ଭରିଆ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧୁର ଧ୍ୱନି କରୁଛନ୍ତି।" "ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଏଇ ଘନବନରୁ ବାହାରିଛୁ, ଏଠିର ମନୋହରତା ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁଛି। ଏହି ଆଶ୍ରମ କାହାର, ଯେଉଁଠାରେ ଅପରାଧୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଟକାଇଥିଲେ? ଆପଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବିଘ୍ନ କରିବାକୁ ସେମାନେ ଆସିଥିଲେ। ଏହି ସ୍ଥାନ କ’ଣ, ଯେଉଁଠି ଆପଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ?" ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। "ହେ ରାମ, ଏଠି ହେଉଛି ସେଇ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଅନେକ ବର୍ଷ ଓ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ବାସ କରିଥିଲେ।" ଏହିପରି ଭାବେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାର୍ଷି ଆଗକୁ ରାମଙ୍କୁ ଏହି ତିର୍ଥ ଓ ତାହାର ମହିମା ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।