ବନରାଜଙ୍ଗ ପ୍ରଭୁ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ବିଷୟରେ କବନ୍ଧ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—"ହେ ରାମ, ସୁଗ୍ରୀବ ଅସୀମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ନମ୍ର ଏବଂ ଧୈର୍ୟଶୀଳ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ କୁଳୀନ। ସେ ଚତୁର, ସାହସୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଅପାର ପ୍ରାକ୍ରମର ଧନୀ। ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଭାଇ ବଳୀ ତାଙ୍କୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିଥିଲେ। ଏହି ସୁଗ୍ରୀବ ତୁମ ସୀତା ଖୋଜାରେ ତୁମ ସହଯୋଗୀ ଏବଂ ବନ୍ଧୁ ହେବେ। ତେଣୁ ରାମ, ଦୁଃଖରେ ମନ ଦେଉନି। ଏହି ଘଟଣା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା, କାରଣ କାଳକୁ କେହି ଜିତିପାରେ ନାହିଁ। ହେ ରାମ, ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ। ତାଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଆଜି ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ସ୍ଥାପନ କର। ଅଗ୍ନିର ପରି ପ୍ରବଳ ଏହି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାବି ଅବହେଳା କରନି। ସେ କୃତଜ୍ଞ, ଯେ କୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ସହଯୋଗୀ ଖୋଜୁଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ ସାଧନ କରିପାରିବ। ସଫଳ ହେଉନ୍ କି ବିଫଳ, ଭଲୂକା ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ତୁମ କଥା ମାନିବେ। ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପମ୍ପାସର ନିକଟରେ ତିନିବେ, ଶତର୍କ ଏବଂ ଚେତନ। ସୂର୍ୟପୁତ୍ର ସୁଗ୍ରୀବ, ବଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ବଞ୍ଚିତ, ଏବେ ଋଷ୍ୟମୂକ ପର୍ବତରେ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରି ରହୁଛନ୍ତି। ରାଘବ, ତୁମ ସତ୍ୟ ଶପଥରେ ସେହି ବନବାସୀ ବନରାଜଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କର, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ବନରାଜଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ମାନବମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷତାରେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ସେହି ବନରାଜଙ୍କୁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ୟ ତାପିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେ ପମ୍ପା ନଦୀ, ବିଶାଳ ପର୍ବତ, ଗୁହା ଓ ତାଲବନ ସବୁ ଖୋଜିବେ। ସେ ବନରାଜମାନେ ସହ ତୁମ ସୀତାକୁ ଅବଶ୍ୟ ଖୋଜିପାରିବେ, ଏବଂ ରାଘବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରାଜମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ପଠାଯିବେ। ସେ ମହାତ୍ମା ସୀତାଙ୍କୁ ରାବଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଖୋଜିବେ। ତୁମ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପ୍ରିୟା ଯଦି ସୁମେରୁ ପର୍ବତ ଉପରେ କିମ୍ବା ପାତାଳର ଗଭୀର ଅନ୍ତରାଳରେ ଥାଉଛନ୍ତି, ସେ ବନରାଜ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ବିନାଶ କରି ସୀତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆଣିଦେବେ। ଏହିପରେ କବନ୍ଧ ରାମଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ପୁନି କହିଲେ—"ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମାର୍ଗ ଦେଖାଉଛି। ଏହା ହେଉଛି ଶୁଭ୍ର ପଥ, ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା ବୃକ୍ଷମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଦଢ଼ି ରହିଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଜାମ୍ବୁ, ପ୍ରିୟାଳ, କଠଳ, ବଟ, ଅଡ଼ୁମ୍ବର, ତିନ୍ଦୁକ, ପିପଳ, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ଆମ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳଦାୟି ବୃକ୍ଷ ଅଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ନାଗ, ତିଳକ, ରାତିର ଫୁଲ, ନୀଳ ଅଶୋକ, କଦମ୍ବ ଓ ମନୋହର କରବ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଲାଲ ଅଶୋକ ଓ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗର ପରିଭଦ୍ରକ ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏହି ବୃକ୍ଷ ଚଢ଼ି କିମ୍ବା ଝାଡ଼ି ଫଳ ଖସାଇ ମଧୁର ଫଳ ଖାଇପାରିବ। ଏହା ପରେ ଆଉ ଏକ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମଞ୍ଜୁଳ ଫୁଲ ଲଗା ବୃକ୍ଷ ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ସମାନ ଅଛି। ଏଠାରେ ଚୈତ୍ରରଥ ଉଦ୍ୟାନର ଭଳି ସମସ୍ତ ଋତୁ ରହିଛି, ଫଳ ଭରିଥିବା ବୃକ୍ଷ ଏଠାରେ ଚାରିପାଖ ଅଛି। ବୃକ୍ଷମାନେ ମେଘ ଓ ପର୍ବତ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ଏଠି ଚଢ଼ି କିମ୍ବା ଝାଡ଼ି ସହଜରେ ଫଳ ଖାଇପାରିବ। ଏପରେ ତୁମେ ଦୁଇ ଭାଇ ପମ୍ପା ପଦ୍ମସର ନାମକ ହ୍ରଦକୁ ପହଁଚିବ। ଏହା କଣ୍କର ନଥିବା, ସମ, ଶାନ୍ତ ଓ କୁଳା ନଥିବା ହ୍ରଦ। ଏଠାରେ ନୂତନ ବାଲୁକା ଏବଂ ପଦ୍ମ-ଶାଳୁକ ରହିଛି। ହଂସ, କୁରର, କୋଞ୍ଚ, ନାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଏଠାରେ ବସୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ମନୋହର ଧ୍ୱନିରେ ପମ୍ପା ଜଳରେ ଗାନ କରୁଛନ୍ତି। ମାନବ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶୁଭ୍ର। ଏଠାରେ ତୁମେ ବଡ଼ ଏବଂ ଘୃତଗୋଳା ସମାନ ଦେଖାଯିବା ପକ୍ଷୀ, ଲାଲ ଓ ଭୃଙ୍ଗାକାର ଚିଞ୍ଚିରା, ଏବଂ ନାଳରେ ଥିବା ମାଛ ଖାଇପାରିବ। ପମ୍ପାର ଅତି ଉତ୍ତମ ମାଛ, ଚର୍ମ ଓ ପଙ୍କିଲା ନଥିବା, ଦାଗ ନଥିବା, ଭୁନା, କମ୍ ଚର୍ବି ଏବଂ ଏକ ମାତ୍ର ମଣ୍ଡି ଥିବା ମାଛ ଖାଇପାରିବ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେ ମାଛ ତୁମକୁ ପରିବେଶନ କରିବେ, ଏବଂ ପମ୍ପାର ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ଦେବେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପମ୍ପାର ପଦ୍ମ ଗନ୍ଧ ଅତି ଶିତଳ ଏବଂ ପାନି ତୁମ ପାଇଁ ଆଣିବେ, ଯାହା ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ସମାନ ମନୋହର ଏବଂ ପବିତ୍ର। ଏହି ପାନି ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ଦେଇ ତୁମକୁ ପିଇବାକୁ ଦେବେ, ଏବଂ ବଡ଼ ବନରାଜମାନେ, ପର୍ବତଗୁହାରେ ରହୁଥିବା ବନ୍ଦରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବେ। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବେ କିଛି ବଡ଼ ବନ୍ଦରମାନେ ପାନି ଛାଡ଼ି ଲୋଭରେ ଗର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି। ପମ୍ପାରେ ବଡ଼ ହଳଦିଆ ବନ୍ଦରମାନେ ଦେଖିବ, ଏବଂ ଫୁଲ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିବ। ପମ୍ପାର ଶୁଭ୍ର ଜଳ ଦେଖି ତୁମ ଦୁଃଖ ଦୂର ହେବ। ଏଠାରେ ତିଳକ, ରାତିର ଫୁଲ, ପଦ୍ମ ଓ ଶାଳୁକ ଫୁଲ ଫୁଟିଛି, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ମଣିଷ ସେ ମାଳା ରଖିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ କେବେ ମୁଝିବା କିମ୍ବା ପଡ଼ିଯିବା ନାହିଁ। ଏଠାରେ ମତଙ୍ଗ ଋଷିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ପାଇଁ ବନଫଳ ବହନ କରିଥିବାବେଳେ, ଶରୀରରୁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଘମ ତଳି ଭୂମିକୁ ପଡ଼ିଥିଲା। ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଇ କବନ୍ଧ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଯିବା ପଥ ଦେଖାଇଲେ, ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କରି ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉପାୟ ଦେଲେ।