ରାମ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ଆଦରରେ ଡାକିଲେ—“ହେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ହେ ରାଜପୁତ୍ର ରାମ, ତୁମକୁ ଧର୍ମ ରୂପୀ ଦୀପ୍ତ ନୂସ ଦେଉଛି, ଏବଂ ସମୟ ରୂପୀ ନୂସ ମଧ୍ୟ। ତୁମକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାରୁଣ ନୂସ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଭାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି; ଶୁଷ୍କ ଓ ତରଳ ଦୁଇଟି ଅଜ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ହେ ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ। ପିନାକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖର ନାମରେ ଦେଉଛି। ହେ ନିରପରାଧ, ପ୍ରଥମେ ବାୟବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ହୟଶିର ଅସ୍ତ୍ର ଓ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଜ, ଦୁଇଟି ବଣ, ଭୟଙ୍କର କଂକାଳ, ଗଦା, ଖପର ଓ କିଙ୍କିଣୀ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି। ଏସବୁ ଅସ୍ତ୍ର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଦେଉଛି; ମହା ବିଦ୍ୟାଧର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ନନ୍ଦନ ନାମରେ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ, ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମକୁ ତରୁଣୀ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ତଳୱାର, ପ୍ରିୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର ମୋହନ ନାମରେ ଦେଉଛି। ପ୍ରସ୍ୱାପନ ଅସ୍ତ୍ର, ପ୍ରଶମନ ଅସ୍ତ୍ର, ସାନ୍ତ୍ବନ ଅସ୍ତ୍ର, ବର୍ଷଣ, ଶୋଷଣ, ସଂତାପନ ଓ ଵିଲାପନ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି। ଅଦମ୍ୟ ମାଦନ ଅସ୍ତ୍ର, କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ମାନବ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି। ପିଶାଚ ଅସ୍ତ୍ର ମୋହନ ନାମରେ ଦେଉଛି; ଏସବୁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ହେ ମହାନ ରାଜପୁତ୍ର। ତାମସ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌମନସ ଅସ୍ତ୍ର, ଅଦମ୍ୟ ସଂବର୍ତ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ମୌସଳ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ସତ୍ୟମ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାୟାମୟ ଅସ୍ତ୍ର; ସୌର ଅସ୍ତ୍ର ତେଜଃପ୍ରଭା ନାମରେ, ଯାହା ଅନ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ନେଇଯାଏ। ସୋମ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଶିର ନାମରେ, ଭୟଙ୍କର ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଅସ୍ତ୍ର, ଭଗ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୀତେଷୁ ଓ ମାନବ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ଏସବୁ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ଏମାନେ ଯେକୌଣସି ଆକୃତି ନେଇପାରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏମାନେ ତୁମକୁ ତୁରନ୍ତ ଦିଏ। ଏପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରମାଳା ଦେଲେ। ଏହି ମୁନି ରାଘବଙ୍କୁ ଏମିତି ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅସ୍ତ୍ର ରାଘବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ—“ହେ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ଭକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।” “ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଅଛ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଆମେ ସବୁ କାମ କରିଦେବା,” ବୋଲି କହିଲେ। ଏପରେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ରାମ ମନରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଆ ହୃଦୟରେ, ରାମ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚେହେରାରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଦୂରେ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହିପରେ ଆପଣ ବାଳକାଣ୍ଡର ଅଠାଇସ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏହି ବାଳକାଣ୍ଡର ଅଠାଇସ ଅଧ୍ୟାୟ ଅତି ପବିତ୍ର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁରେ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଚାଲିବା ସମୟରେ କହିଲେ—“ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଏସବୁ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଛି, ଏବେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଜିତିପାରିବେନି। କିନ୍ତୁ, ମୁନିବର, ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ହଟିବା ଉପାୟ ଶିଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।” କକୁତ୍ସ୍ଥ ଏପରି କହିବା ପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ତପସ୍ୱୀ, ଦୃଢ଼, ଶୁଧ୍ଧ ଭାବରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ହଟିବା ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ସତ୍ୟବନ୍ତ, ସତ୍ୟକୀର୍ତି, ଧୃଷ୍ଟ, ରଭସ, ପ୍ରତିହାରତର, ଏବଂ ମୁହାଁ ଦେଇବା ଓ ହଟାଇବା ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦୃଢ଼ନାଭ, ସୁନାଭକ, ଦଶାକ୍ଷ, ଶତବକ୍ତ୍ର, ଦଶଶୀର୍ଷ, ଶତୋଦର ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ପଦ୍ମନାଭ, ମହାନାଭ, ଦୁନ୍ଦୁନାଭ, ସୁନାଭକ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଶକୁନ, ନୈରାସ୍ୟ ଓ ଵିମଳ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ବ୍ୟୁଗନ୍ଧର, ଵିନିଦ୍ର, ଦୂର୍ଜୟ ଦୈତ୍ୟ ନାଶକ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୁଚିବାହୁ, ମହାବାହୁ, ନିଷ୍କଳି, ବିରୁଚ, ସାର୍ଚିର୍ମାଳୀ, ଧୃତିମାଳୀ, ବୃତ୍ତିମାନ, ରୁଚିର ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ପିତ୍ର୍ୟ, ସୌମନସ, ଦୁଇଟି ଵିଧୂତମକର, ପରବୀର, ରତି, ଧନଧାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। କାମରୂପ, କାମରୁଚି, ମୋହମାବରଣ, ଜ୍ରମ୍ଭକ, ସର୍ବନାଭ, ପନ୍ଥନଭରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। “ହେ ରାମ, ତୁମେ ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆକୃତି ବଦଳାଇପାରିବା କୃଶାଶ୍ୱର ପୁତ୍ର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମୋଠୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।” କକୁତ୍ସ୍ଥ ଆନନ୍ଦରେ “ଅବଶ୍ୟ” ବୋଲି କହିଲେ। ଦିବ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେହଧାରୀ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଆସି, ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। କିଛି ଅସ୍ତ୍ର ଅଗ୍ନି ଶିଖା ଭଳି, କିଛି ଧୂଆଁ ଭଳି, କିଛି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, କିଛି ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି ଦଉଡ଼ିଲେ। ସେମାନେ ମଧୁର ଭାଷାରେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ଆମେ ଏଠାରେ; ଆପଣ ଆମକୁ ଯାହା କହିବେ, ଆମେ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ରାମ କହିଲେ—“ତମେ ଚାହିଁଲେ ଯାଅ; ଆବଶ୍ୟକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ତମେ ମନରେ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ।” ଏହିପରେ ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, “ଏହିପରି ହେଉ” ବୋଲି କହି, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। ରାଘବ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଚାଲିବା ସମୟରେ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ—“ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଏହି ଘନ କଳା ମেঘ ଭଳି ଉଦ୍ଭାସିତ ବୃକ୍ଷମାଳା କଣ? ମୋର ଏହା ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକତା ବହୁତ। ଏହା ଦେଖିବାକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ମୃଗମାନେ ଭରିଆ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ମଧୁର କୁହୁକୁହିରେ ଏହାକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି। ଆମେ ଘନ ଜଙ୍ଗଲୁ ଠାରୁ ବାହାରିଛୁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଆମକୁ ଅତି ଉତ୍ସାହ ଦେଲା; ଏହି ଦେଖି ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ସୁଖଦାୟକ ମାନିଛି।