ଏକ ପବିତ୍ର ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମହାର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଦେବଦେୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାଘବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଦାଣ୍ଡ-ଚକ୍ର ଦେଉଛି, ଏହା ଏକ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର।” ତାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଚକ୍ର, କାଳ ଚକ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ର, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ର ଦିଲେ। ସେ ରାମଙ୍କୁ ବଜ୍ର, ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ, ବ୍ରହ୍ମଶିରା ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଈଶ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଏହାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦିବ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଦୁଇଟି ଗଦା—ମୋଦକୀ ଓ ଶିଖରୀ—ଯାହା ଶୁଭ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଓ କାଳ ର ଦୀପ୍ତିମାନ ପାଶ ଦେଲେ, ଏବଂ ଭାରୁଣ ପାଶ ଓ ଭାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଦୁଇଟି ବଜ୍ର—ଶୁଷ୍କ ଓ ଭିଜା—ପ୍ରଦାନ କଲେ। ପିନାକ ଅସ୍ତ୍ର, ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର (ଶିଖରା) ଦିଲେ। ବାୟବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ହୟଶିରା ଅସ୍ତ୍ର ଓ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ଦିଲେ। ଏହାପରେ ଦୁଇଟି ବୃଶୁଣ୍ଡି, କଙ୍କାଳ, ଗଦା, ଖପର, କିଙ୍କିଣୀ ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, “ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ବିଦ୍ୟାଧର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ନନ୍ଦନ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।” ଗଣ୍ଡର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର (ମୋହନା), ତିରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର, ପ୍ରସ୍ୱାପନ (ନିଦ୍ରା ଦେଇଥିବା), ପ୍ରଶମନ (ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା), ମୃଦୁ ଅସ୍ତ୍ର, ବର୍ଷଣ (ବର୍ଷା କରୁଥିବା), ଶୋଷଣ (ଶୁଷ୍କ କରୁଥିବା), ସନ୍ତାପନ ଓ ବିଳାପନ (ତାପ ଓ ଶୋକ ଦେଇଥିବା) ଦିଲେ। ମାଦନ ଅସ୍ତ୍ର, ମାନବ ଗଣ୍ଡର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର, ପିଶାଚ ଅସ୍ତ୍ର (ମୋହନା) ଦେଲେ। ତାମସ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌମନ, ସଂବର୍ତ୍ତ, ମୌସଳ ଅସ୍ତ୍ର ଦିଲେ। ସତ୍ୟମ ଅସ୍ତ୍ର, ମାୟାମୟ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌର ଅସ୍ତ୍ର (ତେଜଃପ୍ରଭା), ସୋମ ଅସ୍ତ୍ର (ଶିଶିର), ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଅସ୍ତ୍ର, ଭଗ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୀତେଷୁ, ମାନବ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, “ଓ ରାମ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଇଚ୍ଛାମୂଳକ ରୂପ ନେଇପାରିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।” ଏହାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଖୁସି ଭରା ହୃଦୟରେ ରାମଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦେଲେ। ସେ ରାମଙ୍କୁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦେଲେ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନରେ ନିକଟ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ହସ୍ତ ଜୋଡି, ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ଭକ୍ତ; ତୁମ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଆମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା ଚାହାଉଛ, ତାହା ଶୁଭ ହେଉ; ଆମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବା।” ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାମ ଶାନ୍ତ ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ। ଏହାପରେ, ରାମ ଖୁସି ଭରା ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହି ଉତ୍କଳନା ବାଲ କାଣ୍ଡର ଅଠାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭ। ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଖୁସି ମୁହଁରେ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶୀୟ ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହ ଚାଲିବା ସମୟରେ କହିଲେ, “ଓ ପୂଜ୍ୟ ମୁନି, ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି, ଏବେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଁକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନିବାରଣ କରିବା ବିଧି ମଧ୍ୟ ଶିଖିବାକୁ ଚାହେଁ।” ରାମଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ତପସ୍ଵୀ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞ, ଅସ୍ତ୍ର ନିବାରଣ ର ବିଧି ଶିଖାଇଲେ। ସେ ରାମଙ୍କୁ ସତ୍ୟବନ୍ତ, ସତ୍ୟକୀର୍ତି, ଧୃଷ୍ଟ, ରଭସ, ପ୍ରତିହାରତର, ଏବଂ ମୁହାଁ ଦେଇବା ଓ ଫେରାଇବା ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦୃଢନାଭ, ସୁନାଭକ, ଦଶାକ୍ଷ, ଶତବକ୍ତ୍ର, ଦଶଶୀର୍ଷ, ଶତୋଦର ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭ, ମହାନାଭ, ଦୁନ୍ଦୁନାଭ, ସୁନାଭକ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଶକୁନ, ନୈରାସ୍ୟ, ଵିମଳ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ଏହାପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ବିନିଦ୍ର, ଯୌଗନ୍ଧର, ଶୁଚିବାହୁ, ମହାବାହୁ, ନିଷ୍କଳି, ଭିରୁଚ, ସାର୍ଚିର୍ମାଳି, ଧୃତିମାଳି, ବୃତ୍ତିମାନ୍, ରୁଚିର, ପିତୃୟ, ସୌମନସ, ବିଧୂତମକର, ପରବୀର, ରତି, ଧନଧାନ୍ୟ, କାମରୂପ, କାମରୁଚି, ମୋହମାବରଣ, ଜୃମ୍ଭକ, ସର୍ବନାଭ, ପନ୍ଥନବରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, “ଓ ରାମ, କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ, ରୂପ ଭିନ୍ନ କରିପାରିବା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ତୁମେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।” ରାମ ଖୁସି ଭରା ହୃଦୟରେ “ନିଶ୍ଚୟ” କହିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; କିଛି ଅଗ୍ନି କଣା ଭଳି, କିଛି ଧୂଆଁ ଭଳି, କିଛି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, କିଛି ହସ୍ତ ଜୋଡି ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, “ଓ ରାମ, ଆମେ ତୁମର ସେବକ; ଆଜ୍ଞା ଦିଅ, ଆମେ କଣ କରିବା?” ରାମ କହିଲେ, “ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଯାଉ; ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ମନ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସହଯୋଗ କରିବା।” ତାପରେ ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପରିକ୍ରମା କରି, “ତଥାସ୍ତୁ” କହି, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ତାହାର ନିବାରଣ ବିଧି ରାମଙ୍କୁ ଦେଇ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ଭାବରେ ତିଆରି କଲେ।