ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାର୍ଷି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଯେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ—ଦେବତା, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ କିମ୍ବା ସର୍ପ ହେଉ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦମ୍ୟ ଭାବରେ ବଶୀକୃତ କରିପାରିବା।” ସେ ଆଉ କହିଲେ, “ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାଘବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି। ଏହି ମହା ଦିବ୍ୟ ଦଣ୍ଡଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।” ତା’ପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଧର୍ମଚକ୍ର, କାଳଚକ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚକ୍ର ଦେଲେ। ତାପରେ ତୁରନ୍ତ ବଜ୍ରାସ୍ତ୍ର, ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ, ବ୍ରହ୍ମଶିରାସ୍ତ୍ର ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଏହି ପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଓ ଦୁଇଟି ଗଦା—ମୋଦକୀ ଓ ଶିଖରୀ—ଯେଉଁମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ, ଦେଲେ। “ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ରାମ, ଧର୍ମର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ନାଗପାଶ ଓ କାଳପାଶ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି,” ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ। ପୁଣି ବରୁଣପାଶ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବରୁଣାସ୍ତ୍ର, ଦୁଇଟି ବଜ୍ର—ଏକ ଶୁଷ୍କ ଏବଂ ଏକ ତରଳ—ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ପିନାକାସ୍ତ୍ର, ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର, ଆଗ୍ନେୟାସ୍ତ୍ର ଶିଖର ନାମକ, ଏବଂ ପ୍ରଥମେ ବାୟୁଯୋଗ୍ୟ ବାୟବ୍ୟାସ୍ତ୍ର, ହୟଶିରା ଓ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଏହିପରେ ଦୁଇଟି ଶୂଳ, ଭୟଙ୍କର କଙ୍କାଳ, ଗଦା, କପାଳ ଓ କିଙ୍କିଣୀ ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, “ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଦେଉଛି। ମହାବିଦ୍ୟାଧରାସ୍ତ୍ର ଓ ନନ୍ଦନାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି। ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ଓ ମୋହନ ନାମକ ଗନ୍ଧର୍ବାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।” ଏହିପରି ତିନିଟି ଅସ୍ତ୍ର—ପ୍ରସ୍ୱାପନ (ନିଦ୍ରାଦାୟକ), ପ୍ରଶମନ (ଶାନ୍ତିକର), ମୃଦୁ ଅସ୍ତ୍ର; ବର୍ଷଣ (ବର୍ଷାକର), ଶୋଷଣ (ଶୁଷ୍କକର), ସଂତାପନ (ତାପଦାୟକ) ଓ ବିଲାପନ (ଶୋକଦାୟକ) ଦେଲେ। ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କାମଦେବ ପ୍ରିୟ ମାଦନାସ୍ତ୍ର ଓ ମାନବ ନାମକ ଗନ୍ଧର୍ବାସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ପିଶାଚ ମୋହନାସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ତା’ପରେ ତାମସ, ସୌମନ, ସଂବର୍ତ୍ତ, ମୌସଳ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଶତ୍ୟମ ଓ ମାୟାମୟ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌର ତେଜଃପ୍ରଭା ଅସ୍ତ୍ର ଯାହା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ହରିନେଇ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ସୋମ ଶିଶିରାସ୍ତ୍ର, ଭୟଙ୍କର ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତ୍ର, ଭୟଙ୍କର ଭଗାସ୍ତ୍ର, ଶୀତେଷୁ ଓ ମାନବାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, “ହେ ରାମ, ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକାର ନେଇପାରନ୍ତି, ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରମାଳା ସ୍ନାନ କରି, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମହାର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ।” ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ସାଥିରେ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାରେ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, “ହେ ରାଘବ, ଆମେ ତୁମର ଦାସ। ଯାହା ଇଚ୍ଛା, ଆମେ ସେହି କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ରାମ ଶାନ୍ତ ହୃଦୟ ହେଲେ। ତା’ପରେ ରାମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହା ପରେ, ବାଲକାଣ୍ଡର ଏଠାରେ ଅଠାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶୁଭ୍ର ହୃଦୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ମୁଖରେ ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଚାଲିବା ସମୟରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଇଛି, ଏବେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ନିବାରଣ କରିବି, ଏହି ପ୍ରତ୍ୟାହାର ମାର୍ଗ ଶିଖିବାକୁ ଚାହେଁ।” ସେପରି କହିବା ପରେ, ମହାତପସ୍ବୀ ଓ ପବିତ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟାହାର ମାନ୍ତ୍ରିକ ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟବନ୍ତ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଧୃଷ୍ଟ, ରଭସ, ପ୍ରତିହାରତର, ଏବଂ ସମ୍ମୁଖୀନ ଓ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦୃଢ଼ନାଭ, ସୁନାଭକ, ଦଶାକ୍ଷ, ଶତବକ୍ତ୍ର, ଦଶଶୀର୍ଷ, ଶତୋଦର, ପଦ୍ମନାଭ, ମହାନାଭ, ଦୁନ୍ଦୁନାଭ, ସୁନାଭକ, ଜ୍ୟୋତିଷ, ଶକୁନ, ନୈରାସ୍ୟ, ଭିମଳ; ଯୌଗନ୍ଧର, ବିନିଦ୍ର, ଶୁଚିବାହୁ, ମହାବାହୁ, ନିଷ୍କଳି, ବିରୁଚ, ସାର୍ଚିର୍ମାଳୀ, ଧୃତିମାଳୀ, ବୃତ୍ତିମାନ୍, ରୁଚିର; ପିତୃୟ, ସୌମନସ, ବିଧୂତମକର, ପରବୀର, ରତି, ଧନଧାନ୍ୟ; କାମରୂପ, କାମରୁଚି, ମୋହମାବରଣ, ଜ୍ରିଭକ, ସର୍ବନାଭ, ପନ୍ଥନବରୁଣ ଓ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, “ହେ ରାମ, ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକାର ନେଇପାରୁଥିବା କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମେ ଏହା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।” ତା’ପରେ ରାମ ଆନନ୍ଦରେ “ନିଶ୍ଚିତ” ବୋଲି କହିଲେ। ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଅନେକ ଆକାର ଧାରଣ କରି, କେହି ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି, କେହି ଧୂଆଁ ପରି, କେହି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ିଗଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଏଠି ଅଛୁ। ଆମକୁ ଯାହା ଆଦେଶ କରିବେ, ଆମେ ସେହି କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ରାମ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯାଅ। ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ମନୋଭାବରେ ମୋତେ ସହଯୋଗ କରିବା।” ଏପରି ଭାବରେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ରାମଙ୍କ ସେବାରେ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ, ଓ ରାମ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରମାନ୍ତ୍ରର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହେଲେ।