ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ପରି, ଦେଖ, ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଦୁଃଖରେ କିପରି ଅସ୍ତିର ହୋଇଯାଇଛୁ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭାଗ୍ୟର ଭାର କେହି ବହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ। ନିଜେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର କୁଶଳ ନୀର୍ବୀର ମାନେ ମଧ୍ୟ, ସମୟର ଘାତରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡିଯାନ୍ତି, ଯେପରି ଚାଲି ଚାଲି ଉପକୁଳ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ଏପରି କଥା କହି, ଦଶରଥର ପୁତ୍ର, ଶ୍ରୀରାମ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଖାଇ, ସୌମିତ୍ରି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ନିଜ ମନକୁ ନିଜେ ଶାନ୍ତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦୁଇଜଣ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ଦଢ଼ ଭାବରେ ଦଉଁ ଥିଲେ। ସେଠାରେ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଭୁଜ ଦ୍ୱାରା ଆଟି ଧରି, କବନ୍ଧ ନାମକ ରାକ୍ଷସ କହିଲେ, “ମୁଁ ଖାଇବାକୁ ଖୁବ ଭୁକ୍ତି ଅଛି; ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମୋ ଆଗରେ ଦଉଁ ହେବା ପରେ ଏମିତି ଥିବା କାହିଁକି? ଭାଗ୍ୟରେ ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ; ତୁମେ ମୋ ଖାଦ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ଆସିଛ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ କହିଲେ, "ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ ଧରି ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ।