ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟରେ, ଦୁଇଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଏକ ଭୟାନକ ଦାନବକୁ ଦେଖିଲେ । ସେ ଦାନବଙ୍କର କନ୍ଧ ଉପରେ ଅଗ୍ନିର ଦଳା ଭଳି ଜଳୁଥିବା ଭୃକୁଟି, ବିଶାଳ ଓ ଧୂସର ଓ ପ୍ରସାରିତ ପଖିଲା, ଏବଂ ଛାତି ଉପରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା । ସେ ଦାନବ ମହାନ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ମୁଁହ ଚାଟି ଚାଟି କରୁଥିଲେ । ଦୁର୍ଦ୍ଦମ୍ୟ ଭାଲୁ, ସିଂହ, ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ଆହାର ହୋଇଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଦୁଇଟି ଭୟଙ୍କର ହାତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଚଳାଇ ଚଳାଇ ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ଧରି ଉଠୁଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭାଲୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ହରିଣମାନେକୁ ଧରି, ଅନେକ ଝୁଣ୍ଡ ନେତାମାନେକୁ ଟାଣି ନେଉଥିଲେ । ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଦୁଇ ଭାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ ଏହି ଦାନବ ତାଙ୍କ ପଥରେ ବାଧା ଦେଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରୁ ଦେଖାଗଲେ । ସେ ଥିଲେ କବନ୍ଧ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ, ଭୟଙ୍କର, ଭୟବୀତି, ଅନେକ ହାତ ଥିବା ଏବଂ ତାଳ ଭଳି ଦେହ ରୂପରେ ଥିଲେ । ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଦୁଇ ହାତ ଦେଖାଇ ଦୁଇ ରାଘବଙ୍କୁ ଏକାସାଥି ଧରି ଦୃଢ଼ତାରେ ଚିପ୍ଟି ଧରିଲେ ।