ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ରାମ, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ, ଏକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦେବତାମାନେ ଆଶା କରୁଥିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା ପାଇଁ ରାମଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେହି ଦିନ, ତାଟକାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଖୁସି ହୋଇ ରାମଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, କହିଲେ, "ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ରାମ, ଆମେ ଏହି ରାତି ଏଠାରେ ରହିବା। କାଲି ସକାଳେ, ଆମେ ମୋ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯିବା।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ତାଟକାଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲରେ ସୁଖରେ ରାତି କଟାଇଲେ, ଏବଂ ସେହି ଦିନ, ଜଙ୍ଗଲ ତାଙ୍କର ଶପଥରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଚୈତ୍ରରଥ ଗୋସ୍ଥୀ ପରି ସୁନ୍ଦର ହେଲା। ସକାଳ ହେବା ସହିତ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ହସୁଥିଲେ ଏବଂ ରାଗ୍ହବଙ୍କୁ ମିଳି, ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମରେ ଖୁସି, ଓ ପ୍ରଶଂସାର୍ଥୀ ରାଜକୁମାର। ମୋର ଗଭୀର ସ୍ନେହରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଦେବି।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଥିଲେ, "ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ସହିତ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଶତ୍ରୁମାନେ—ଦେବତା, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିମ୍ବା ସର୍ପ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବେ।" ତେଣୁ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଅନେକ ଦେବୀୟ ଶସ୍ତ୍ର ଦେଲେ—ଧର୍ମ ଚକ୍ର, ସମୟ ଚକ୍ର, ଭୀଷଣ ଦିସ୍କୁସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିସ୍କୁସ, ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ର। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଶସ୍ତ୍ର, ଦୁଇଟି ମାସା, ଏବଂ ଅନେକ ଦୂର ଶସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି।" ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଇ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନରେ ହାତ ଯୋଡି କହିଲେ, "ଓ ରାଗ୍ହବ, ଆମେ ତୁମର ସେବକ। ତୁମର ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ସାଧନା କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ଥ।" ରାମ, ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଓ ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ମୁଁ ଏହି ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅବିଜିତ ହେବି। କିନ୍ତୁ, ମୋତେ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାର ଉପାୟ ଶିକିବାକୁ ଚାହାଁ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ, ରାମକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାରର ଉପାୟ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ମନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ଏହି ପରିକ୍ରମାରେ, ରାମ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଏହି ଦିନ ତାଙ୍କର ବିଶେଷ ଦିନ ହେଲା।