ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯେଉଁଥିରେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ରାଘୁଙ୍କର ପୁଅ, ତାଙ୍କର ସାଙ୍ଗରେ ଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଦୟା ଓ ସଫଳତାର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଟକା, ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷିଣୀ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଧୁଳିର ଘନ ଘୋଷା ଉଦ୍ଭବ କରିବା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅଚମ୍ବିତ କରି ଦେଲା। ତାଟକା ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଗାଣ୍ଠି ଦେଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ବଡ ରୁଢିର ଆକାଶରେ ପାଣି ଧାରା ଭଳି ପାତ୍ର କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ରାମ ତାଙ୍କର କୋପରେ ଆସି, ତାଟକାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ହାତ କାଟି ଦେଲେ। ସେଥିରେ, ସାଉମିତ୍ର ତାଙ୍କର କୋପରେ, ତାଟକାଙ୍କର କାନ ଓ ନାକର ତୀପ କାଟି ଦେଲେ। ତାଟକା, ଯେଉଁଥିରେ ମାୟାରେ ନିଜର ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାର କ୍ଷମତା ଥିଲା, ଅନେକ ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରି ଲୁଚିଗଲେ। ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, କାକୁତ୍ସ୍ଥ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ରାମ, ତୁମର ଦୟା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହି ଯକ୍ଷିଣୀ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ନିଷ୍ଠୁର।' ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ରାମ ତାଟକାଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠୁର ଶତ୍ରୁ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରି, ତାଙ୍କୁ ଦିନର ଅନ୍ତର୍ଗତ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସେ ତାଟକାଙ୍କୁ ଧାରା ବାଣ ଦେଇ ନିରୋଧ କରି, ସେ ବିନା ହାତରେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଥିଲେ। ତାଟକା ସେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କୁ ଧାରା ଧାରା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ରାମ ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନିଷ୍ଠୁର ଭାବରେ ଦୂର କରି ଦେଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ରାମଙ୍କର କ୍ଷମତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ, ତେବେ ସେ ରାମଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଲେ। 'ମୁଁ ତୁମର ସହଯୋଗରେ ଖୁସି,' ବୋଲି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦେବି।' ସେ ରାମଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦେବୀୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସେଉଁଥିରେ ଧର୍ମ ଚକ୍ର, ଭଗବାନ ଭିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦିକ୍ଷା, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ସମ୍ମିଳିତ କରିଥିଲେ। ଏହା ସହିତ, ସେ ରାମଙ୍କୁ ଅନେକ ମାୟା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଏହା ସହିତ ସେ ମୋହନା, ପ୍ରସ୍ବାପନ, ଓ ନିଦ୍ରା ବିକାଶ କରିଥିଲେ। ଏପରେ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସେହି ରାତି ତାଟକାଙ୍କର ଅରଣ୍ୟରେ ବିତାଇ, ତାଙ୍କର କ୍ଷୁଦ୍ର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଅରଣ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ହୋଇଯାଇଥିଲା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ତାଙ୍କର ସଫଳତା ଦେଖି, ଖୁସି ହୋଇ ରାମଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା ଦେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣାର ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା ଦେଇ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକ ନୂତନ ଯାତ୍ରାରେ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର କ୍ଷମତା ଓ ଧୀରଜ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା।