ରାବଣ ଜନକନନ୍ଦିନୀ ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଦୟା ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲା, "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଅନୁଗତ ଦାସ, ମୁଁ କହିଥିବା ଏହି ସବୁ କଥା ଏବେ ଶୁନ୍ୟ, ମୋ ଭିତରେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଛି।" ଏହିପରେ ରାବଣ କହିଲା, "ରାବଣ କେବେ କୌଣସି ନାରୀଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇବେନି।" ଏହିପରେ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ, ଜନକନନ୍ଦିନୀ ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିଜ ଭାଗ୍ୟରେ ବନ୍ଧି, ଭାବିଲା—"ସେ ମୋର।" ଏବେ ଅରଣ୍ୟ କାଣ୍ଡର ଛପନ୍ତମ ସର୍ଗ କଥା ଶୁଣ। ଏପରି ଭାବେ ଉପଦେଶ ଦେବା ପରେ, ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେଲେଉ ଭୟହୀନ ହେଇପଡିଲେ ବୈଦେହୀ। ରାବଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ କାସ ପତ୍ର ରଖି, ମୈଥିଲୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— "ଦଶରଥ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଧର୍ମରେ ଅଟଳ ପାହାଡ ଭଳି; ତାଙ୍କ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ରାଘବ।" "ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମ, ଦୀର୍ଘବାହୁ, ବିସ୍ତୃତ ନୟନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସେ ମୋର ପତି, ମୋ ପାଇଁ ଦେବତା ସମ।" "ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସିଂହ କାନ୍ଧ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ, ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ତୁମର ଜୀବନ ନେଇଯିବେ।" "ଯଦି ତୁମେ ତାଙ୍କର ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ମୋତେ ଜବରଦସ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ତେବେ ଜନସ୍ଥାନରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଖରା ପରି ମୃତ୍ୟୁ ହେବ।" "ତୁମେ ଯେଉଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୋଲି ଗର୍ବ କରୁଛ, ସେମାନେ ରାଘବ ପାଖରେ ଅଶକ୍ତ, ଗରୁଡ ପାଖରେ ସର୍ପମାନେ ଯେପରି।" "ତାଙ୍କର ଧନୁର ତାରରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ବାଣ ତୁମ ଦେହକୁ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ତରଙ୍ଗ ପରି ଆଘାତ କରିବ।" "ତୁମେ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବଙ୍କୁ ଅଜୟ ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏପରି ବିରୋଧ କରିବା ପରେ ରାମଙ୍କୁ ତୁମେ ଜୀବନ ସହିତ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଅସମ୍ଭବ।" "ସେ ପ୍ରବଳ ରାଘବ ତୁମ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନର ଅନ୍ତ କରିବେ; ବଳି ଦେଉଁଥିବା ପଶୁର ପରି ତୁମର ଉଦ୍ଧାର ଅସମ୍ଭବ।" "ଯଦି ରାମ ତୁମକୁ ରୋଷରେ ଦେଖନ୍ତି, ତୁମେ ଆଜି ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଯିବା ଯେପରି, କାମଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁଡ଼ିଯିବା ପରି।" "ଏହି ଦିନିଆ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଆକାଶରୁ ଖସାଇ ଧ୍ୱଂସ କରିବା କିମ୍ବା ସାଗରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିବା ଯେଉଁଜଣ କରିପାରିବେ, ସେମାନେ ମାତ୍ର ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବେ।" "ତୁମେ ମୃତ, ତୁମର ଯଶ ଶୁଷ୍କ, ଶକ୍ତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ହରାଇଗଲା; ତୁମ ଦୁଃକର୍ମରେ ଲଙ୍କା ବିଧବା ହେଇଯିବ।" "ତୁମର ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ଶାନ୍ତି ଦେବେନି; ତୁମେ ମୋତେ ଜବରଦସ୍ତି ନେଇଛ, ପତିଠାରୁ ଅଲଗା କରିଛ।" "ମୋର ପତି ତେଜସ୍ୱୀ, ପ୍ରବଳ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ, ଦଣ୍ଡକ ଅରଣ୍ୟରେ ଭୟହୀନ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି, ନିଜ ପ୍ରତାପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି।" "ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତି, ଅଭିମାନ ଓ ଗର୍ବକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ, ତୁମ ଦେହରେ ବାଣର ବୃଷ୍ଟି କରି।" "ଯେତେବେଳେ ଜନସମୁଦାୟର ନାଶ ଆସେ, ସମୟ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, ଲୋକେ ଭାଗ୍ୟରେ ବନ୍ଧି ଅସାବଧାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।" "ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ତୁମର ନାଶର ସମୟ ଆସିଛି, ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ, ତୁମେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଓ ତୁମ ଅନ୍ତଃପୁରର ନାଶ ନିଶ୍ଚିତ।" "ଯେପରି ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରିଥିବା ବେଦି ଚଣ୍ଡାଳ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ମଲିନ ହୋଇପାରେନି," "ସେପରି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପତିବ୍ରତା ଭାବରେ ମୁଁ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ, ମୋତେ ଛୁଇଁପାରିବା ଅସମ୍ଭବ।" "ଯେପରି ହଂସ ଲୋଟସ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳେ, କଦଳୀ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଳଗା ମାଟି ଚିଉଁତି ଦେଖିବେନି, ସେପରି ମୁଁ ତୁମ ଆଗ୍ରହରେ ଅପହୃତ।" "ଏହି ଦେହ ଅସ୍ଥିର; ଚାହିଲେ ବାନ୍ଧ, ଚାହିଲେ ମାର। ମୋ ଦେହ କିମ୍ବା ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବିନି, ରାକ୍ଷସ।" "କିନ୍ତୁ ମୋର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ମୁଁ ଏ ଭୂମିରେ ବିସର୍ଜନ କରିପାରିବିନି।" ଏପରି କହି ବୈଦେହୀ କ୍ରୋଧରେ କଠୋର କଥା କହିଲେ। ଏଠାରେ ଜନକୀ ରାବଣଙ୍କୁ ଅଧିକ କିଛି କହିଲେନି, କ୍ରୋଧ ଓ ଭୟ ଦେଇଥିବା କଥା କହି ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇ କହିଲା, "ମୈଥିଳୀ, ମୋର କଥା ଶୁଣ, ଏ ଶୋଭାଦାୟିନୀ, ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ପାଇଁ।" "ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମୋ ନିକଟକୁ ନ ଆସିଲେ, ହସି କଥା କହିଥିବା ମୈଥିଳୀ, ତେବେ ମୋର ପାକଶାଳ ଚେଫମାନେ ତୁମକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଖାଇବେ।" ଏପରି କଠୋର କଥା କହି, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ରାବଣ କ୍ରୋଧରେ ରାକ୍ଷସୀମାନେଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲା। ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଜନକ ରାକ୍ଷସୀମାନେ, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ମୈଥିଳୀଙ୍କର ଗର୍ବକୁ ମାଟିଁ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ। ରାବଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦ୍ରୂତ ରାକ୍ଷସୀମାନେ, ହାତ ଜୋଡି, ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ। ଏପରି ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ରାଜା ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ଭାଗ କରିଦେବା ପରି ପାଦ ଦେଇ, ରାକ୍ଷସୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ— "ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଅଶୋକ ବନର ମଧ୍ୟକୁ ନେଉ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ଘେରି ରଖ।" "ଏଠାରେ କଠୋର ଭୟ ଦେଇ ଓ ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଇ, ମିଥିଲାର ଜନକନନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ବନ୍ଧନ କର, ଏକ ଅଉଦାନ୍ତ ହାତି ମାନେ ଯେପରି।" ରାବଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ରାକ୍ଷସୀମାନେ ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ନେଇ ଅଶୋକ ବନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ ଶୋଭିତ, ଆଶାକୂଳ ବୃକ୍ଷମାନେ ଏବଂ ସଦା ମଦୋନ୍ମତ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ। ଏଠାରେ ଜନକନନ୍ଦିନୀ ମୈଥିଳୀ, ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ଦେହ ନେଇ, ରାକ୍ଷସୀମାନେଙ୍କ ମୁଠେ ପଡିଲେ, କୁକୁରା ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହରିଣୀ ପରି। ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଜଳିଥିବା ମୈଥିଳୀ, ଶାନ୍ତି ନ ପାଇଲେ, ଭୟ ଓ ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ, ଫାନ୍ଦରେ ବନ୍ଧିଥିବା ହରିଣୀ ପରି। ସେଠାରେ ମୈଥିଳୀ ଅପାର ଦୁଃଖରେ, ଦୃଷ୍ଟି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଠୋର ଭୟ ଦେଇ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ପତି ଓ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଭୟ ଓ ଦୁଃଖରେ ଅସ୍ଥିର ହେଇପଡିଲେ। ଏବେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଵାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ଅରଣ୍ୟ କାଣ୍ଡର ସତ୍ତାବନ୍ତମ ସର୍ଗ ଶୁଣ।