ଏକ ସମୟର କଥା। ଯେଉଁଥିରେ ମହାରଷି ଅଗଷ୍ଟ୍ୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଦୟା ଦୁହେଁ ଦୃଢ଼ ହୋଇଥିଲା। ସେ ତାଟକା ନାମକ ଏକ ଯକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟ କାମନାରେ ଲାଗିଥିବାରୁ ଶପଥ ଦେଲେ, "ତୁମେ ଏଇ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସୀର ଆକାର ଗ୍ରହଣ କର!" ତାଟକା ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ଶପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଓ ସେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିଧ୍ବଂସ କରି ଦେଖାଇବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ, ଯାହାକି ଅଗଷ୍ଟ୍ୟଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର ଥିଲା। ରାମ, ରାଘବଙ୍କର ଅନୁରୋଧରେ, ତାଟକାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। "ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷୀ ଯାହା ଗୋବନ୍ଧୁକୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦେଉଛି, ସେ ମାରିବାକୁ ମୋର କ୍ଷମତା ଅଛି," ରାମ କହିଲେ। ସେ ଏହାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି, ତାଙ୍କର ବାଣକୁ ତାଣିଲେ, ଯାହା ଦିଗରେ ଗୁଞ୍ଜିଲା। ତାଟକା ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରି, ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ। "ଏହା ଦେଖ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ! ଏହି ଯକ୍ଷୀ ଦେଖିବାରେ ଦୟାର ଅନୁଭବ ହୋଇଛି," ରାମ କହିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାଟକା ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାଲି ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି, "ତୁମେ ଦୟା କରି ଏହାକୁ ମାର!" ବୋଲି ଚିଅନ୍ତି। ତାଟକା ଏକ ଦୁର୍ବଳ ବାରିଷ୍ଟ ବାତାବରଣ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେଇ ଦୁଇ ଯୁବକଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଥିଲା। ରାମ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାଣ ଗୁଡିକୁ ବର୍ଷା କରି ତାଟକାଙ୍କୁ ପ୍ରତିସ୍ଥାପନ କଲେ, ତାଙ୍କର ହାତ କାଟି ଦେଲେ। ଯେବେ ସେ ଅହଙ୍କାରରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ତେବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କର କାନ ଓ ନାକ କାଟି ଦେଲେ। ତାଟକା ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଅନେକ ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ରାମଙ୍କର କ୍ରୋଧ ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲା। ବ୍ରହ୍ମାଣ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ରାମ, ତୁମେ ଏହାକୁ ମାରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ନାହିଁ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ନଷ୍ଟ କରୁଛି।" ସେଇ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କାକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟସ୍କର କହି, "ଭଲ କରିଛ, ଭଲ କରିଛ!" ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ରାମ, ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭଲ କରିଛ!" ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ, ରାମ ତାଟକାକୁ ମାରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, ଏହି କାମରେ ସେ ଅଭିଜ୍ଞ ଓ ଦୃଢ଼ ହେଲେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷୀକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ଏହି ପରିକ୍ଷାରେ ରାମଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ଦୂର୍ଦ୍ଦଣ୍ଡ ଓ ଦୟାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲା।