ଏହି କାହାଣୀରେ ରାଗବ, ଯେଉଁଥିରେ ସକଳ ଶକ୍ତିର ମାଳା ନିକଟରେ ଥିବା ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ବୃହତ୍ ଯାକ୍ଷା ସୁକେତୁଙ୍କର ଗଳ୍ପ ଅଛି। ସୁକେତୁ ଏକ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଓ ଧର୍ମପ୍ରିୟ ଯାକ୍ଷା, ଯିଏ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ ଅନ୍ତତଃ ତାଙ୍କର ପିତା, ଯାକ୍ଷାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଏକ ଅତି ଶୁଭ ଝିଅ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ତାଟକା। ଏହି ଝିଅକୁ ହଜାର ହଜାର ହାତୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସୁକେତୁଙ୍କୁ କୌଣସି ପୁଅ ଦିଆଯାଇନଥିଲା। ତାଟକା ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ସହିତ, ସେ ଜମ୍ଭାଙ୍କର ପୁଅ ସୁଣ୍ଡାଙ୍କ ସହ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଗଢ଼ା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାରୀଚ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଶପଥ ଦ୍ୱାରା ସେ ରାକ୍ଷସରେ ପରିଣତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ସୁଣ୍ଡା ମାରିତା, ତାଟକା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାରୀଚ ଦ୍ୱାରା ଗୁରୁତ୍ୱ ହାରାଇଥିଲେ, ଯାକ୍ଷା ଗୁରୁତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ତାଟକା ଏକ ଦେବୀ ଦର୍ଶନ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଗୁରୁ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ତାଟକା ରାଗରେ ଧାରା ହେବା ସହିତ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଚିତ୍କାର କରି ନିବେଦନ କରିଥିଲେ। ତାଟକା ତାଙ୍କର ଆକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଦେଖା ଦେଲେ ଏକ ଦାନବୀ ଆକାରରେ। ରାଗବ ତାଙ୍କର ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, “ଦେଖ, ଏହି ଦେଖାର ଭୟଙ୍କର ଆକାରରେ ତାଟକା କେଉଁଠି ଅଛି। ଯେଉଁଥିରେ ଦୟାଳୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କେତେ ଭୟଙ୍କର।” ତାଙ୍କର ଦୃଢ ନିଷ୍ଠା ଓ ଶକ୍ତିରେ, ରାଗବ ତାଟକାଙ୍କୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ତାଟକା ତାଙ୍କର ରାଗରେ ଧାରା ହେବା ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ରାଗବ ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଥିରେ ତାଟକା ଧୁଳିର ଗୋଲା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା। ତାଟକା ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଆକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ରାଗବ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ତୀବ୍ର ତୀର ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ। ତାଟକା ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି, ତାଙ୍କର ହାତ ଓ କାନ ବିହୀନ ହେବା ସହିତ ସେ ଦୂର ହେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ଦେଖି, ହେବା ଦରକାର ଯେ ଏହି ଯାକ୍ଷୀ ତାଙ୍କର ଦେଖା ଦେଖିବାକୁ କେତେ ଭୟଙ୍କର। ଏହି କାହାଣୀରେ ରାଗବଙ୍କର ଦୃଢ ନିଷ୍ଠା ଓ କ୍ଷମତାରେ ତାଟକାଙ୍କୁ ନିରାଶ କରିବା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।