ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଅରଣ୍ୟଟି ଭୟଙ୍କର ପଶୁପକ୍ଷୀ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଚିତ୍କାରରେ ଭରିଯାଇଛି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପକ୍ଷୀ ଏଠାରେ ଅସହ୍ୟ ଶବ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ସିଂହ, ବାଘ, ବନ୍ଦର, ହାତୀ ଏବଂ ଧବ, ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ, କକୁଭ, ବିଲ୍ବ, ଟିଣ୍ଡୁକ ଓ ପଟଳ ଗଛ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଶୋଭା ଦେଇଛି। କିଛି କିଛି ସ୍ଥାନରେ ବେର ଗଛ ମିଶିଛି। ଏହି ଅରଣ୍ୟ ଏତେ ଭୟଙ୍କର କାହିଁକି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବା ପାଇଁ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କର ଅପାର ତେଜ ନିୟେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥନନ୍ଦନ, ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ହେବାର କାରଣ ଶୁଣ। ପୂର୍ବେ ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା—ମଲଦା ଓ କରୁଷା। ଦେବତାମାନେ ଏହି ଦୁଇଟି ଅଞ୍ଚଳ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଉତ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ଏକ ଚମତ୍କାରିକା କଥା ଅଛି। ଏକଥି ହେଉଛି, ବହୁଦିନ ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୃତ୍ରାସୁରକୁ ବଧ କରିବା ପରେ ଦେହ ଅଶୁଚିତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ଏହି ଅଶୁଚିତତା, ଭୂଖ ଓ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପାତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଶୁଚି କଲେ। ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଶୁଚିତତା ଓ କରୁଷା ଭୂମିରେ ତ୍ୟାଗ କରାଗଲା। ଏହି ଭୂମି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଚି ହେଇ ପୁନି ପୂର୍ବବତ୍ ହେଲେ। ତାହାପରେ ସେ ଏହି ଭୂମିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ମଲଦା ଓ କରୁଷା ଦୁଇଁଟି ଅଞ୍ଚଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଦେବମାନେ ଏହି ଭୂମିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି 'ଶାବାଶ' ଲେଖା କହିଲେ।" "ମଲଦା ଓ କରୁଷା ଅଞ୍ଚଳ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ କିଛି ସମୟ ପରେ ଏଠିକୁ ଏକ ଯକ୍ଷିଣୀ ଉପଦ୍ରବ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ତାଟକା, ସେ ଏକ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତିଧାରିଣୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ସୁନ୍ଦର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ମାରୀଚ, ଏକ ଦୃଢ଼ ଶରୀର, ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ, ବିସ୍ତୃତ ମୁଖ ଓ ତିବ୍ର ବଳ ଥିବା ରାକ୍ଷସ ଥିଲେ। ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ରାକ୍ଷସ ନିତ୍ୟ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି ଏହି ଦୁଇଁଟି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଛି। ତାଟକା ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଥିବାରୁ ମଲଦା ଓ କରୁଷାକୁ ନିର୍ମମ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରୁଛି। ସେ ଏହି ପଥକୁ ଅବରୋଧ କରି ଅର୍ଦ୍ଧ ଯୋଜନା ଦୂରରେ ରହୁଛି। ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମେ ତାଟକାର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବା ଦରକାର; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଭରସା କରି, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ତାଟକାକୁ ବିନାଶ କର।" "ମୋ ଆଦେଶରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ପୁନି ପବିତ୍ର କର; କାରଣ, ଏଠାରେ କେହି ଆସିପାରୁନାହାନ୍ତି। ଏହି ଭୂମିକୁ ତୀବ୍ର ଓ ଅସହ୍ୟ ଯକ୍ଷିଣୀ ଧ୍ୱଂସ କରିଛି। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।" ଏପରେ ମହାର୍ଷି ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ଶ୍ରୀମତ୍ ବାଲକାଣ୍ଡର ପଚିଶତମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏପରେ, ଅପାର ଶକ୍ତି ଧାରି ମହାମୁନିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ପୁରୁଷସିଂହ ରାମ ଶୁଭ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କହାଯାଏ ଯେ ଏହି ଯକ୍ଷିଣୀ ଦୁର୍ବଳ, ତେବେ କିପରି ସେ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛି?" ରାଘବଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ମୃଦୁ ହସି କହିଲେ: "ତାଟକା କିପରି ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଏହା ଶୁଣ। ଏହା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦର ଫଳ। ପୂର୍ବେ ସୁକେତୁ ନାମକ ଏକ ମହାଯକ୍ଷ ଥିଲେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ। ସେ ଘୋର ତପସ୍ୟା କଲେ। ଯକ୍ଷମହାରାଜ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏକ ଅପୂର୍ବ କନ୍ୟା ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ତାଟକା। ସେଠାରୁ ଏକ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା, କିନ୍ତୁ ପୁଅ ଦିଆଗଲା ନାହିଁ। ବୟସ ଓ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଆସିବା ପରେ, ସୁନ୍ଦ ନାମକ ଜମ୍ଭପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ବିବାହ ହେଲା। କିଛି ସମୟ ପରେ, ତାଟକା ଏକ ପୁଅ ମାରୀଚକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ହେଲେ।" "ଏହି ସମୟରେ, ସୁନ୍ଦ ବଧ ହେଲେ। ତାଟକା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାରୀଚ ମିଶି ମହାମୁନି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାଟକା ତୀବ୍ର ଭୁଖ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଗର୍ଜନ କରି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହା ଦେଖି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମହାର୍ଷି ମାରୀଚକୁ ଶାପ ଦେଲେ—'ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ରୂପ ଧାରଣ କର।' ଏବଂ ତାଟକାକୁ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେଲେ—'ହେ ମହାୟକ୍ଷିଣୀ, ମାନବ ଭକ୍ଷକ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ଦେହ ଧାରଣ କର।'" "ଏହି ପରିଣାମରେ ତାଟକା ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି, କ୍ରୋଧରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛି। ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପୂର୍ବେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ତପୋଭୂମି ଥିଲା। ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ତାଟକାକୁ ବଧ କର। ତିନି ଲୋକରେ, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ କେହି ତାକୁ ବଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଶାପବଳରେ ସମର୍ଥ।" "ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସ୍ଥିତିରେ ଜନସାଧାରଣ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏକ ନାରୀକୁ ବଧ କରିବାରେ କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁ। ଚତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କ ଏହି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ପ୍ରଜାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କ୍ରୂର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରକ୍ଷକଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ହେଉଛି ରାଜଧର୍ମ। ତୁମେ ଏହି ଅଧର୍ମିକାକୁ ବଧ କର, କାରଣ ତାଙ୍କରେ ଧର୍ମ ଅଛି ନାହିଁ।" "ପୁରାତନ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଥରା ନାମକ ବିରୋଚନ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ନାଶ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ଏବଂ ପୂର୍ବେ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ କାଭ୍ୟଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ—ଯିଏ ଭୃଗୁଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ବିହୀନ ଜଗତ ଚାହୁଁଥିଲେ।" ଏଭଳି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଟକା ଅରଣ୍ୟର ଏତିହାସ କଥା ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହି ଦେଲେ, ଏବଂ ତାଟକା ବଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।