ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଅଜେୟ ନାୟକ ରାମ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ଏତେ ଭୟଙ୍କର କାହିଁକି? ଏଠାରେ ଏତେ କିର୍କିରି ପିଲା, ଭୟଙ୍କର ପଶୁ, ଭୟଜନକ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ସିଂହ, ବାଘ, ଶୁଆ, ହାତୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ—ଧବା, ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ, କକୁଭ, ବିଳ୍ବ, ତିନ୍ଦୁକ, ପାତଳା ଓ ବେର ଗଛ ମିଶିଛି।" ତାହା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "କକୁତ୍ସ୍ଥ ନନ୍ଦନ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲର କାରଣ ଶୁଣ। ଏଠାରେ ପୂର୍ବେ ଦୁଇଟି ଉନ୍ନତ ଭୂମି ଥିଲା—ମଲଦା ଓ କରୁଷା। ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଏହି ଭୂମିରେ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭୃତ୍ରାକୁ ବଧ କରିବା ପରେ, ଅପବିତ୍ରତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ଭୂଖ ଓ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଏହି ଅପବିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ପାତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଏଠି ଭୂମିରେ ତାଙ୍କର ଅପବିତ୍ରତା ଓ କରୁଷା ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ।" "ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ଭୂମିକୁ ଦେବତାମାନେ ଅନନ୍ଦ ଦେଇ, ଶୁଦ୍ଧ କରି ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ଆବସ୍ଥାକୁ ଫେରାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଖୁସି ହୋଇ ଏହି ଭୂମିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ମଲଦା ଓ କରୁଷା ଭୂମି ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲଭିବ। ଦେବତାମାନେ ଏହି ଭୂମିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ 'ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ' କହିଲେ।" "ମଲଦା ଓ କରୁଷା ଭୂମି ସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ କିଛି ସମୟ ପରେ ଏଠି ଏକ ଯକ୍ଷିଣୀ ରୂପ ବଦଳାଇ ଦେଉଥିବା ତାଟକା ତାଙ୍କୁ ବିପଦ ଦେଲା। ସେ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ତାଟକା, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ସୁନ୍ଦାଙ୍କ ଜୀବନୀ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାରୀଚା, ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ, ଉତଳ ଭୁଜା, ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ, ଚଉଡ଼ା ମୁଖ ଓ ବିଶାଳ ଶରୀର ଥିଲେ।" "ଏହି ରାକ୍ଷସ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାରେ, ସଦା ଲୋକମାନେ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଏହି ଦୁଇ ଭୂମିକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ତାଟକା ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରର, ମଲଦା ଓ କରୁଷା ଭୂମିକୁ ଉଜାଡ଼ କରି ଏହି ପଥକୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଯୋଜନା ଦୂରରେ ଅଟକାଇ ରହିଛନ୍ତି।" "ଏହି କାରଣରୁ, ତୁମେ ତାଟକା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବା ଦରକାର, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷିଣୀକୁ ନଷ୍ଟ କର। ମୋ ଆଦେଶରେ ଏହି ଭୂମିକୁ ଫେରି ଶୁଦ୍ଧ କର, କାରଣ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ କେହି ଏଠି ଆସିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଭୂମି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅସହ୍ୟ ଯକ୍ଷିଣୀ ଦ୍ୱାରା ଉଜାଡ଼ ହୋଇଛି, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲର ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।" ଏଠାରେ ଏକ ନୂତନ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି—ବାଲ କାଣ୍ଡର ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ପଚିଶତମ ସର୍ଗ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ଭଳି ରାମ ଶୁଭ କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମହାନ ଋଷି, କହାଯାଏ ଯକ୍ଷିଣୀ ଦୁର୍ବଳ, ତେବେ ସେ କିପରି ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିପାରିଛି?" ରାମଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ମୃଦୁ କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ସେ କିପରି ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ—ଏହା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦର ଫଳ।" "ଏକ ସମୟରେ ଏକ ମହାନ ଯକ୍ଷ ଥିଲେ, ନାମ ସୁକେତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧର୍ମିକ। ସେ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ ଓ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମହାପିତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ତାଟକା ନାମକ ମୂଲ୍ୟବାନ କନ୍ୟା ଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସନ୍ତାନ ଦେଲେ ନାହିଁ।" "ତାଟକା ଯୁବତୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ହେବା ପରେ, ଜମ୍ଭଙ୍କ ପୁଅ ସୁନ୍ଦାଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯିଲା। କିଛି ସମୟ ପରେ ଯକ୍ଷିଣୀ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ନାମ ମାରୀଚା, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଏକ ଶାପରେ ରାକ୍ଷସ ହେଲେ।" "ସୁନ୍ଦା ବଧ ହେବା ପରେ, ତାଟକା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାରୀଚା ମହାନ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାଟକା ଭୁଖ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଦହିଯାଇ ଗର୍ଜନ କରି ଆଗେଇଲେ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ମାରୀଚାକୁ 'ରାକ୍ଷସ ରୂପ ଧାରଣ କର' ବୋଲି କହିଲେ ଓ ତାଟକାକୁ ଶାପ ଦେଲେ—'ଏ ମହାନ ଯକ୍ଷିଣୀ, ମଣିଷ ଭକ୍ଷକ, ବିକୃତ ମୁହଁ, ଏ ଆକାର ଛାଡ଼; ଦୁଷ୍ଟ ଦେଖା ଧାରଣ କର!'" "ଏହି ଶାପରେ ତାଟକା ଦୁଷ୍ଟ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଉଜାଡ଼ କରୁଛି, ଯେଉଁଠି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ପୂର୍ବେ ପବିତ୍ର କରିଥିଲେ।" "ରାଘବ, ଗାଁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଭଲରେ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ତାଟକାକୁ ବଧ କର। ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ଏହି ଯକ୍ଷିଣୀକୁ ତୁମେ ବ୍ୟତୀତ କେହି ମାନବ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ମହାନ ନର, ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଜନାନୀକୁ ବଧ କରିବାରେ ଅସମ୍ମତି ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଭଲରେ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।" "ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, କାର୍ଯ୍ୟ କ୍ରୂର କିମ୍ବା ଅକ୍ରୂର, ପାପ କିମ୍ବା ଦୋଷ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ରକ୍ଷକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା ଦରକାର।" "ଏହା ରାଜାଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ, ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷିଣୀକୁ ବଧ କର, କାରଣ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଧର୍ମ ନାହିଁ।" "ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୂମିକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ବିରୋଚନାର କନ୍ୟା ମନ୍ଥରାକୁ ବଧ କରିଥିଲେ।" ଏପରି ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ତାଟକା ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଉପରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଦୁଃଖ ଓ ଉଜାଡ଼ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଖୋଲିବାକୁ କହିଲେ, ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଧର୍ମ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।