ସୀତା ଜଙ୍ଗଳରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପତି ରାମ ଶିକାରରୁ ଫେରିବେ ବୋଲି ଅପେକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ରାମ ଫେରିବେ ବୋଲି ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହେଇ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସୀତା ଚାରିପାଖରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଦେଖିଲେ, ବିସ୍ତୃତ ହରିତ ଜଙ୍ଗଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, କିନ୍ତୁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ, ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଏକ ତପସ୍ବୀର ଭେଷ ନେଇ ସୀତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ। ସୀତା ଭାବିଲେ, "ଯଦି ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତିଥିକୁ ଭଲଭାବେ ସ୍ୱାଗତ ନ କରିବି, ତେବେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଇପାରିବେ," ଏହି ଭାବନାରେ ସୀତା କିଛି ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ଏହିପରି କଥା କହିଲେ। "ମୁଁ ମିଥିଲାର ମହାରାଜ ଜନକଙ୍କ ଜନ୍ମ ଝିଅ, ମୋର ନାମ ସୀତା। ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ। ମୁଁ ରାମଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରାଣୀ।" "ମୁଁ ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ରାଜପାଳେ ମାନବୀୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିଛି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ହୋଇଛି।" "ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଷରେ, ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ମିଶି ରାମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବାକୁ ନିର୍ଣ୍ୟ କଲେ।" "ରାଘବଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ହେଉଥିବା ବେଳେ, ମୋର ସାସୁ କୈକେୟୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଏକ ବର ଚାହିଲେ।" "କୈକେୟୀ ମୋ ପିତାସାସୁଙ୍କ ଆନୁଗ୍ରହ ପାଇ ମୋ ପତିଙ୍କୁ ବନବାସ ଦେଇ, ଭରତଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବା ଦୂଇ ବର ରଖିଲେ।" "ସେ ରାଜାଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠି ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଓ ମାନବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଦୂଇ ବର ଚାହିଲେ—'ମୁଁ ଖାଇବି ନାହିଁ, ଶୁଇବି ନାହିଁ, ପିବିବି ନାହିଁ, କେବେବି ନାହିଁ।'" "ଯଦି ରାମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଯିବ, ଏହି ମୋ ଜୀବନର ଶେଷ,"—କୈକେୟୀ ଏହିପରି କଥା ମୋ ପିତାସାସୁଙ୍କୁ କହିଲେ। "ସେ ଧନ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲାଭ ଚାହିଲେ ନାହିଁ, କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ ନାହିଁ; ମୋ ପତି, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜସ୍ବୀ, ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରାୟ ୨୫ ବର୍ଷର।" "ମୋର ଜନ୍ମରୁ ୧୮ ବର୍ଷ ହୋଇଯାଇଛି; ଏହି ଦୁନିଆରେ ମୁଁ ରାମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ—ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ଧର୍ମିକ, ଶୁଦ୍ଧ।" "ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରତି ନିବେଶିତ; ମୋ ପିତା ଦଶରଥ ରାଜା, ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମନାପ୍ରବଣ।" "କୈକେୟୀଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ ପାଇଁ, ମୋ ପିତା ମୋତେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିଲେ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଲିଥିଲି।" "କୈକେୟୀ ଶୀଘ୍ର ଏହିପରି କଥା ମୋ ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ରାଘବ, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ଏହା ତୋର ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା।'" "'ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ ରାଜ୍ୟ ଭରତଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ତୁମେ ନଉଁ ବର୍ଷ ଓ ପଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଜଙ୍ଗଳରେ ବସିବା ଉଚିତ।'" "'କକୁତ୍ସ୍ଥ ଉତ୍ସବର ଉତ୍ତରଧିକାରୀ, ତୁମେ ଜଙ୍ଗଳକୁ ଯାଉ, ତୁମ ପିତାଙ୍କୁ ଅସତ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ କର।' ରାମ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଯଥାସ୍ଥିତ।'" "ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ମୋ ଧୃଢ଼ପ୍ରତିଜ୍ଞ ପତି ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ସେ ଦେଇଥିଲେ, ନେଇଥିଲେ ନାହିଁ, ସତ୍ୟ କହିଥିଲେ, ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲେ ନାହିଁ।" "ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ରାମଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ନିଶ୍ଚୟ; ତାଙ୍କର ଭାଇ, ଅନ୍ୟ ମାଁରୁ ଜନ୍ମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶୂରବିର।" "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ମାନବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକାରୀ; ଏହି ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏକ ନିଶ୍ଚଳ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା।" "ଧନୁଷ ଧାରଣ କରି, ସେ ରାମଙ୍କ ପଛରେ ଯାଇଥିଲେ, ମୋ ସହିତ; ଜଟା ଧାରଣ କରି, ତପସ୍ବୀର ଭେଷରେ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଏବଂ ମୁଁ ସହିତ ଚାଲିଥିଲେ।" "ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼, ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ, ଦଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଳ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏପରି, ଆମେ ତିନିଜଣ କୈକେୟୀ ଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛୁ।" "ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗଭୀର ଜଙ୍ଗଳରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛୁ; ଆପଣ ଚାହିଲେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ।" "ମୋ ପତି ଶିକାର କରି, ଅନେକ ଜଙ୍ଗଳ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ଫେରିବେ—ମୃଗ, ଗୋହ, ଶୂକର ମାରି, ଅନେକ ମାଂସ ଆଣିବେ।" "ତେଣୁ, ଆପଣ ନିଜ ନାମ, ଉତ୍ତରପୁରୁଷ, ପରିବାର ଏବଂ ଏହି ଦଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଳରେ ଏକାଏକି ଘୁଞ୍ଚିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କହନ୍ତୁ।" ସୀତା, ରାମଙ୍କ ଭାର୍ୟା, ଏହିପରି କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ, ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୂର ଉତ୍ତର ଦେଲେ। "ମୁଁ ସେଇ ରାବଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବ, ଅସୁର, ମାନବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭୟଭୀତ ହୋଇଛି, ରାକ୍ଷସ ମହାପ୍ରଭୁ।" "ତୁମକୁ ଦେଖି, ନିର୍ମଳ ରୂପ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ମ, ଚନ୍ଦନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛ, ମୋ ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସନ୍ତୋଷ ପାଉ ନାହିଁ।" "ମୁଁ ଏଠା ଓ ଏଠାରୁ ଆଣିଥିବା ଅନେକ ଉତ୍ତମ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ମୋ ମୁଖ୍ୟ ରାଣୀ ହେବା; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।" "ମୋର ମହାନଗର ଲଙ୍କା, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଥିବା, ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ।" "ସୀତା, ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଲଙ୍କାର ଜଙ୍ଗଳ ଘୁଞ୍ଚିବା; ଏହି ବନବାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଆର ଅନୁତାପ କରିବେ ନାହିଁ।" "ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଦାସୀ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ତୁମେ ମୋ ଭାର୍ୟା ହେଲେ ସେମାନେ ତୁମ ସେବା କରିବେ।" ରାବଣ ଏପରି କଥା କହିବା ସମୟରେ, ଜନକ ଝିଅ ସୀତା, ନିର୍ମଳ ରୂପରେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରାକ୍ଷସକୁ ଅପମାନ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। "ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣତ, ଯିଏ ମହାପାହାଡ଼ ପରି ଅଟୁଟ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପରି ଶୂର, ବିସ୍ତୃତ ସାଗର ପରି ଅଗମ୍ୟ।" "ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଗଜପ୍ରସ୍ଥ ପରି ରୂପ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର।" "ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣତ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ, ଚଉଡ଼ା ଛାତି, ସିଂହ ପରି ଚାଲି, ମାନବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ଦେଖିବାକୁ ସିଂହ ପରି।" "ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣତ, ଯିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ, ରାଜପୁତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ।" "ତୁମେ ଏକ ଶିଆଳ, ସିଂହିଣୀକୁ ଚାହୁଁଛ, ଯାହା ଅଗମ୍ୟ; ତୁମେ ମୋତେ ଛୁଇଁପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଜଣେ ମଣିଷ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ପକାଇପାରିବେ ନାହିଁ।