କୌଳାସ ଗିରିରେ, ଏକ ମହାନ ମିନ୍ଦ୍ର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ମାନସ ହାଇବା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମାନସ ହାଇବା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଯାହାରୁ ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀ, ସରୟୁ, ନିର୍ଗମିତ ହେବା ପରେ ଏୟୋଧ୍ୟାକୁ ନିକଟରେ ପହଁଚିଥିଲା। ଏହି ସରୟୁ ନଦୀର ଅତି ମଧୁର ସ୍ୱର ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀକୁ ବିପାରି କରେ। ଏହି ଧ୍ୱନିର ଉତ୍ସ ଦେଖି, ରାମ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦେବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଥିଲେ। ଦକ୍ଷିଣ ବାଙ୍କକୁ ମିଳିଲା, ଦୁହେଁ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ତେବେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖି, ରାମ, ଯିଏ ଇକ୍ଷ୍ବାକୁ ବଢ଼ିଥିଲେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ଜଙ୍ଗଲ କେମିତି ଭୟଙ୍କର? ଏଠାରେ ବହୁତ କିର୍କେଟ ଅଛି।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ଶୁଣ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ପୁତ୍ର, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲର କାରଣ କଣ। ଏଠାରେ ମାଲଦା ଓ କରୁଷା ଦେଶ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ, ବୃତ୍ର ବଧ ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅପବ୍ରୁତିରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ।" "ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦେହରୁ ଅପବିତ୍ରତା ଓ ଭୋକ ରହିଥିଲା। ତେଣୁ, ସେ ଓ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଧୋଇବାକୁ କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ମାଲଦା ଓ କରୁଷା ଦେଶ ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା।" "କିନ୍ତୁ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହି ଦେଶରେ ଏକ ୟକ୍ଷୀ ତାତକା ଆସିଲା, ଯାହାର ଶକ୍ତି ହଜାର ହାତୀଙ୍କ ସମାନ। ତାର ସ୍ୱାମୀ ସୁଣ୍ଡା ଓ ପୁଅ ମାରୀଚ ଥିଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସ, ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର, ଲୋକମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଭୟ ଭାବେ ଥିଲେ।" "ତାତକା, ମାଲଦା ଓ କରୁଷାକୁ ଧ୍ବଂସ କରି, ଏହି ପଥକୁ ଅବରୋଧ କରିଛି। ତେଣୁ, ତୁମେ ତାତକାଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବାକୁ ପଡିବ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟାକୁ ନଷ୍ଟ କର।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତବ୍ୟ ସୁଣି, ରାମ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ। "ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ତାତକା କିପରି ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ?" ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ସୁକେତୁ ନାମକ ଏକ ବଡ଼ ଯକ୍ଷ ଥିଲେ, ଯିଏ ତାତକାକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ।" "ସୁଣ୍ଡା ସହ ତାତକା ବିବାହିତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ମାରୀଚ ତିଆରି ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ସୁଣ୍ଡା ମାରିତ, ତାତକା ଓ ମାରୀଚ ଗାଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।" "ଗାଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ଅତି ରାଗ ଥିଲା, ସେ ମାରୀଚକୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ରାକ୍ଷସର ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କର।' ଏହିପରି, ତାତକା ଅପରାଧରେ ଦଣ୍ଡ ମିଳିଲା।" "ତେଣୁ, ରାମ, ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସୁଖରେ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ତାତକାକୁ ନଷ୍ଟ କର।" ଏହି ପ୍ରକାର, ରାମ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର କଥା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା, ଯାହା ଏହି ଦେଶକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଅଗ୍ରସର ହେବ।