ଏହି କାହାଣୀରେ, ଏକ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ, ସେହି ସମୟର ଧ୍ୟାନମୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ, ଗୁଣୀ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସହ ବସୁଥିବା ତପସ୍ବୀ ଓ ଧର୍ମପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମିଶି ଏହି ପୂଜାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ। କାମ ନିକେତନରେ, ସେମାନେ ଅତି ଖୁସିରେ ବସୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମାନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଶିଷ୍ୟ କୌଶିକ, ଯିଏ ତପସ୍ବୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଣୀ ଓ ପ୍ରଥମ, ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦମୟ କାହାଣୀଗୁଡିକୁ କହୁଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସକାଳରେ, ଯେତେବେଳେ ଦିନଟି ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା, ଦୁଇ ଦୁଷ୍ଟ ଚାଳକ, ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସକାଳୀନ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ନଦୀ କୂଳକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମାନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ବୀମାନେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନୌକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, "ଦୟାକରି ନୌକାରେ ବସନ୍ତୁ, ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରଥମେ ରହିବେ; ସୁରକ୍ଷିତ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତୁ ଓ କାଳ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା କୌଣସି ବିଳମ୍ବ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସେହି ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ କରି, ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ବହାଯାଉଥିବା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ନଦୀର ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହା ପାଣିର ଗତିରେ ଉତ୍ତେଜନାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା; ସେ ଶବ୍ଦର ଉତ୍ସ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ରାମ ଓ ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ସହିତ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, "ଏହି ବିକଳ୍ପ ଶବ୍ଦ କଣ?" ରାମଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଶବ୍ଦର ମାନେ କହିଲେ, "ହେ ରାମ, ଏହା କୌଣସି ସାଧାରଣ ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ; ଏହା କୌଳାଶ୍ରମରେ ମନରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ତଳାବର ଶବ୍ଦ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ମାନସ ତଳାବରୁ ନଦୀ ବହୁତ ଦୂର ଯାଉଛି, ଯାହା ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ନିକଟରେ ଆସୁଛି। ସେହି ପବିତ୍ର ସରୟୁ ନଦୀ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତଳାବରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି, ତାହାର ଅଦ୍ଭୁତ ଶବ୍ଦ ଜହ୍ନବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ରାମ, ଏହି ଶବ୍ଦର ଉତ୍ସରେ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ, ଓ ସେମାନେ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଦକ୍ଷିଣ କୂଳକୁ ପହଁଚି, ଦୁଇଜଣ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଜଣାପଡ଼ୁଥିବା କିର୍କେଟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଥିଲେ। ରାମ, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ, ଭୟଙ୍କର କାହାଣୀ ଓ ଶବ୍ଦ ଥିଲା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ, "ଏହି ଜଙ୍ଗଲ କେମିତି ଏତେ ଭୟଙ୍କର?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଶୁଣ, ଏହି ଜଙ୍ଗଲର ଭୟଙ୍କରତାର କାରଣ କଣ। ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ଧନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା, ମାଲଦା ଓ କରୁଷ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ବହୁ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ, ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅପବିତ୍ରତାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ, ଦେବତା ଓ ତପସ୍ବୀମାନେ ଏଠାରେ ବାଥ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତେଣୁ, ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷୀ ଥିବା ସୂଚନା ମିଳିଛି, ଯାହା ମାଲଦା ଓ କରୁଷକୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଛି। ତାହାର ନାମ ତତକା, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ବୃହତ୍ ଶକ୍ତି ଥିଲା।" ଏହି ଯକ୍ଷୀ, ଯାହା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲୀନ, ଏହି ଦୁଇଟି ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିନାଶ କରୁଥିଲେ; ତେଣୁ, ତୁମେ ତତକାଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବାକୁ ପଡିବ। ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ନିର୍ଭର କରି, ସେହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ନଷ୍ଟ କର। ମୋର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଆବଶ୍ୟକ ହେବାକୁ ମୁକ୍ତ କର।" ରାମ, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷୀ ଦେଖାଯାଇଛି, ସେହି ଜଙ୍ଗଲର ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା ଶୁଣିଥିଲେ। ତେଣୁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ନିର୍ଭର କରି, ସେ ତତକାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ପରି, ଏହି କାହାଣୀରେ ମାନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ତପସ୍ବୀଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ, ରାମ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁସୂଚନା ମିଳିଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦର୍ଶାଇଥିଲା।