ଏହି କାହାଣୀରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକପାଳ, ନବ ବିବାହିତ ଭଗବାନ, ମାରୁତାଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ମନସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ବିକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତେବେ, ମହାନ ଆତ୍ମା ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପତନ କରି ଦେଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗିତ ହେଲା। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଦେହ ବିନା ହୋଇ ଗଲା, ଏବଂ ସେ ଆନଙ୍ଗ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ଯାହାର ଦେହ ଗିରିବା ସ୍ଥାନକୁ ଅଙ୍ଗବିଷୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହା ପରେ, ସେଥିରେ ଏକ ପବିତ୍ର ତପୋବନ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ପୁରାତନ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ସମର୍ପିତ ଥିଲେ। ସେଥିରେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ରାତି ବିତାଇବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ପବିତ୍ର ତପୋବନରେ ରାତି ଗୁଜରିବାର ନୀତି ହେବାରୁ ସେ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେଲେ। ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ମହାନ ତପସ୍ବୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ। ସେମାନେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟା ସମ୍ପ୍ରଦାନ କରି, ମନୋରଞ୍ଜକ କଥା ଶୁଣାଇଲେ। ତାପରେ, ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ସେହି ତପୋବନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ। ତପସ୍ବୀ କୌଶିକ, ଯେଉଁଥିଲେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତପସ୍ବୀ, ରାଜକୁମାରମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥା ଶୁଣାଇଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସକାଳରେ, ଯେତେବେଳେ ଦିନ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା, ଦୁଇ ଦୁଷ୍ଟକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିବା ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସେମାନଙ୍କର ସକାଳ ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ନଦୀ କୂଳକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ, ସେମାନେ ଏକ ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହା ପାଣିର ଗତି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା। ରାମ, ଏହି ଧ୍ୱନିର ଉତ୍ସ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଏହି ଧ୍ୱନିର ଉତ୍ସ ବାବଦରେ କହିଲେ, "କୈଳାସ ପର୍ବତରେ, ମାନସ ସରୋବର ତିଆରି ହୋଇଛି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ତିଆରି ହୋଇଛି।" ଏହି ସରୋବରରୁ ନଦୀ ତିଆରି ହୋଇଛି, ଯାହା ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସୁଛି। ସେଥିରୁ ସରୟୁ ନଦୀ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସରୋବରରୁ ତିଆରି ହୋଇଛି। ଏହି ଧ୍ୱନି ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଦକ୍ଷିଣ କୂଳକୁ ପହଁଚିବା ପରେ, ସେମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ପହଁଚିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ ଓ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ରାମ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ଜଙ୍ଗଲ କେମିତି ଏତେ ଭୟଙ୍କର?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ଶୁଣ, କକୁତ୍ଷ ଶିଶୁ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲର କାରଣ କଣ। ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଦୁଇ ଧନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା।" "ମାଳଦା ଓ କରୁଷ, ଯାହା ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମଳିନତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ।" "ସେଥିରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ମଳିନତାକୁ ହଟାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ମଳିନତା ଓ କରୁଷକୁ ରଖିଥିଲେ।" "ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମଳିନତା ଓ କରୁଷକୁ ଦେଖି, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।" "ମାଳଦା ଓ କରୁଷ, ଧନ୍ୟ ଓ ଧନ୍ୟ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏକ ବଦଳୁଥିବା ଯକ୍ଷଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ।" "ତାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା ତାତକା, ଯାହା ସୁନ୍ଦରଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ମାରୀଚ, ଏକ ଦାନବ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ର ସमान ଶକ୍ତିରେ ଥିଲା। ଏହି ଦାନବ ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲା ଓ ଏହି ଦୁଇ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲା।" ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲର କଥା ସୁଣି, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।