କୁବେରଙ୍କ ଭାଇ ରାବଣ ଏକ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ହାଁସ, କୌଁଚ, ଜଳପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ସାରସ ପକ୍ଷୀମାନେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର କୁହୁକ ଏ ପ୍ରକୃତିକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିଲା। ଚମକୁଥିବା ବେରିଲ ପଥର ଏଠି ରହିଥିଲା, ଏବଂ ସମୁଦ୍ରର ଚମକ ଏଠି ଘନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଚାରିପାଖରେ ଦେବୀୟ ମାଲାରେ ଅଲଙ୍କୃତ ବିଶାଳ ଏବଂ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଉଡ଼ୁଥିବା ମହଲ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ଗୀତର ଗଞ୍ଜ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ସେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ଜିତିଥିଲେ। ରାବଣ ଦେଖିଲେ ହଜାର ହଜାର ଚନ୍ଦନ ଗଛର ଜଙ୍ଗଲ, ଯେଉଁଠାରେ ମୂଳରୁ ଗନ୍ଧ ନିସ୍ସରଣ ହେଉଥିଲା, ଏହି ଗନ୍ଧ ମନକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିଲା। ଏଠି ଅଗରୁ ଗଛ, ଟକୋଲା, ଜାତି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଗନ୍ଧର ଗଛମାନେ ଥିଲେ। ତମାଳ ଫୁଲ, ମରିଚ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ନଦୀ ତୀରରେ ମୁକୁତର ଗୁଛ ଶୁଖାଯାଉଥିଲା। ଉତ୍ତମ ପାହାଡ଼, ପ୍ରଚୁର ପ୍ରବାଳ ଏବଂ ସୁନା-ଚାନ୍ଦିର ଚୁଡ଼ା ଦେଖିଲେ। ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଝରଣା, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚିହ୍ନ୍ନ କରିଥିବା ଭୂମି, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ନାରୀମାନେ ରହୁଥିଲେ। ସେଉଁଠି ରାବଣ ଦେଖିଲେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗର; ଭୂମି ସମତଳ ଏବଂ ହରିତ ଥିଲା, ମୃଦୁ ପବନ ତାକୁ ଚୁଇଁଉଥିଲା। ସିନ୍ଧୁ ରାଜାଙ୍କ ଜଳାଶୟରେ ଏକ ସ୍ୱର୍ଗସମ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ; ସେଠାରେ ଏକ ମେଘ ସମ କଳା ବଟବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲେ, ଯାହାକୁ ମୁନିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ। ବୃକ୍ଷର ଶାଖା ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ଥିଲା; ଏଠିଠାରୁ ଏକ ହାତୀ ଏବଂ ଏକ ବଡ଼ କାୟ ତାଲଚୁଆ ଉଠାଯାଉଥିଲା। ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ଏକ ଶାଖାକୁ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କର ଭାରରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଶାଖାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଏହି ଶାଖା, ଯାହା ପତ୍ରରେ ଘନ ଥିଲା, ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ଏଠି ଭାଇଁ, ବୈଖାନସ, ମାଷ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ମରୀଚିପ ମୁନିମାନେ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏଠି ଏହି ମହାମୁନିମାନେ ବକ୍ର ଶରୀରରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗରୁଡ଼ ଏହି ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଶାଖାକୁ ଉଠାଇଲେ। ଏହି ଭଙ୍ଗ ଶାଖା, ହାତୀ ଏବଂ ତାଲଚୁଆ ସହିତ, ଗରୁଡ଼ ତ୍ୱରିତ ଉଠାଇଲେ; ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ସେ ମାଂସ ଖାଇଲେ। ନିଷାଦମାନଙ୍କ ଭୂମିକୁ ଏହି ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ, ମହାମୁନିମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଏହି ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱିଗୁଣ ହେଲା; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଗରୁଡ଼ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ ଅମୃତ ଆଣିବେ। କୁବେରଙ୍କ ଭାଇ ଏହି ସୁଭଦ୍ର ବଟବୃକ୍ଷକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ ଏବଂ ମହାମୁନିମାନେ ସଂଗତ ହୋଇଥିଲେ। ସମୁଦ୍ରର ପାର ଦେଖି, ଚମତ୍କାର, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଅଲଗା ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ରାବଣ ଦେଖିଲେ ରାକ୍ଷସ ମାରୀଚା, ଯିଏ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚମଡ଼ ଏବଂ ଜଟା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଖାଦ୍ୟରେ ସଂୟମିତ ଥିଲେ। ରାବଣ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଆସି, ମାରୀଚାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାନବୀୟ ଭୋଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ମାରୀଚା ନିଜେ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଜଳ ଦେଇ ଆତିଥ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। "ରାଜା, ଲଙ୍କାର ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଭଲ ଅଛ କି? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ଏପରି ଶୀଘ୍ର ଆସିଛ?" ମାରୀଚା ପଚାରିଲେ। ମାରୀଚାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପରେ, ଚମକୁଥିବା ରାବଣ, ଯିଏ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରବୀଣ, ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ: "ମାରୀଚା, ମୋ ଉପଦେଶ ଶୁଣ; ମୁଁ ଦୁଃଖିତ, ଦୁଃଖରେ ଥିବା ଜଣେ ପାଇଁ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ।" "ତୁମେ ଜାନସ୍ଥାନକୁ ଜାଣ, ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ଭାଇ ଖର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂଷଣା, ଏବଂ ମୋ ଭଉଣୀ ଶୂର୍ପଣଖା ରହୁଛନ୍ତି।" "ତିଏ ତ୍ରିଶିରାସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାଂସ ଭୋଜୀ ରାକ୍ଷସ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୂର ନିଶାଚରମାନେ ଅଛନ୍ତି।" "ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠି ନିବାସ କରୁଛନ୍ତି, ତାପସମାନେ ନିତିରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଦାଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଲରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତାପ କରୁଛନ୍ତି।" "ଏଠି ୧୪,୦୦୦ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ରାକ୍ଷସ, ଶୂର ଏବଂ ନିଶାନ୍ଦିପ୍ତ, ଖରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲୁଥିଲେ।" "ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନସ୍ଥାନବାସୀ ଏକଠା ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଆଶ୍ରିତ, ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।" "ଖରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏକ ନିର୍ବିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖିନ ହେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାମ ରୋଷରେ ଭରିଗଲେ।" "କୌଣସି କଠୋର ଶବ୍ଦ ନକହି, କିନ୍ତୁ ତୀରରେ ଧନୁ ପ୍ରଚଳିତ କରି, ରାମ ୧୪,୦୦୦ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ମାରିଦେଲେ।" "ମାନବ ଯୋଧା ପାଦେ ପାଦେ ତୀବ୍ର ତୀରରେ ଏମାନେ ହତ ହେଲେ; ଖର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଦୂଷଣା ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ।" "ତିଏ ତ୍ରିଶିରାସ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଦାଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଭୟମୁକ୍ତ କଲେ; ତାଙ୍କର ରୋଷିତ ପିତା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାସିତ ହୋଇ, ସେ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଛି।" "ସେହି ରାମ, ଏହି ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅପମାନ; ଧର୍ମହୀନ, କଠୋର, କ୍ରୂର, ମୂର୍ଖ, ଲୋଭୀ, ସଂୟମ ନଥିବା।" "ସେ ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି, ଅଧର୍ମରେ ମନ ଲଗାଇଛି, ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉପରେ ହାନିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି; କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନଥିବା ମଧ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ହିଂସା ଆରମ୍ଭ କରିଛି।" "ମୋ ଭଉଣୀର କାନ ଏବଂ ନାକ କଟି ଦିଆଯାଇଛି; ମୁଁ ଜାନସ୍ଥାନରୁ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସୀତା, ଦେବୀମାନଙ୍କ ଝିଅ ସମ, ଉଠାଇ ନେବି।" "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିପୂର୍ବକ ନେବି—ତୁମେ ମୋ ସହଯୋଗୀ ହେଉ; ତୁମେ ମୋ ସହ ରହିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଜୟ ପାଇବି।" "ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ; ତୁମେ ମୋ ସହଯୋଗୀ ହେଉ, ଏହି ରାକ୍ଷସ, କାରଣ ତୁମେ ସକ୍ଷମ।