ଏହି ଘଟଣାରେ, ରାକ୍ଷସମହାରାଜ ରାବଣଙ୍କୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂଚନା ମିଳିଲା। ତାଙ୍କୁ ଏହି ବିଷୟ ବୁଝାଯାଇଲା ଯେ, ଶୂର୍ପଣଖା ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ – “ତାଙ୍କର ଦୂର୍ବଳତାକୁ ବୁଝନ୍ତୁ, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ, ଶ୍ରୀମତୀ ସୀତା, ନିର୍ମଳ ରୂପରେ, ଆପଣଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେବା ଉଚିତ, ରାକ୍ଷସମହାରାଜ।” ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ରାବଣଙ୍କ ଚିତ୍ତରେ ଚମକ ଲାଗିଗଲା। ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଖବର ମିଳିଲା ଯେ, ଜନସ୍ଥାନରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ରାମଙ୍କ ତୀରରେ ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇଛନ୍ତି, ଖର ଓ ଦୂଷଣ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏବେ ରାବଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଆସିଛି। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନର ୩୫ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଶୂର୍ପଣଖାଙ୍କର ଏହି ଭୟଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଯାହା ରାବଣଙ୍କର ଚୁଲକୁ ଖଡ଼ା କରିଦେଲା, ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ, ସମସ୍ତ କଥା ବୁଝି, ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ। ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ସହ, ରାବଣ ଚମତ୍କାର ରଥଶାଳାକୁ ଯାଇଲେ। ଏଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରଥାରୋହୀକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ – “ରଥକୁ ଯୋଗ କର।” ଏହି ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ଚତୁର ଓ ଶୀଘ୍ର ରଥାରୋହୀ ରାବଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥକୁ ତୁରନ୍ତ ଯୋଗ କଲେ। ରାବଣ ଏହି ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଯାହା ଚାଲିବାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଥିଲା, ସୁନା ଓ ମଣିରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଯାହାର ଘୋଡ଼ାମାନେ ରାକ୍ଷସମୁଖ ଦେଖାଉଥିଲେ, ସୁନା ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ଧ୍ୱନି ପରି ଗର୍ଜନ କରି, କୁବେରଙ୍କ ଭାଇ ରାବଣ ନଦୀ ଓ ଉଦ୍ୟାନର ମହାରାଜଙ୍କ ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଛତାରେ ଶୋଭିତ, ଚମକୁଥିବା ପନ୍ନା ପରି ଦେଖାଉଥିଲେ, ତାପିତ ସୁନା ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ। ଦଶମୁଖ, ବିଶ୍ୱିତ ହାତ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଋଷିମାନଙ୍କ ହନ୍ତା, ଦଶ ଚୂଡ଼ା ଥିବା ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଉଥିଲେ। ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲୁଥିବା ରଥରେ ବସି, ରାବଣ ଦୀପ୍ତିମାନ ମেঘରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଆକାଶରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ। ସେ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର, ତଟ ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ, ଅନେକ ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଶୋଭିତ ହଜାର ହଜାର ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଶୀତଳ ଓ ଶୁଭ ଜଳର ହରିଃ ପୋଖରୀ, ବିଶାଳ ତପୋବନ, ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ ସହିତ ଶୋଭିତ ଦେଖିଲେ। କଦଳୀ ଉଦ୍ୟାନ, ନରିକେଲ ଗଛ, ଶାଳ, ତାଳ, ତମାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଫଳରେ ଶୋଭିତ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ଅତି ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସରେ ଥିଲେ, ହଜାର ନାଗ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଦେଖିଲେ। ଅନେକ ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଆଜ, ବୈଖାନସ, ମାଷ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ମରୀଚିପ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛା ଜୟ କରିଛନ୍ତି। ଦେବୀ ଆଭୂଷଣ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଖେଳ କଳାରେ ଦକ୍ଷ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେଖିଲେ। ଦେବତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ପତ୍ନୀମାନେ ରାବଣଙ୍କୁ ଆଦର କରୁଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଅମୃତ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଏହି ନିବାସରେ ଯାଇଥିଲେ। ପାଳ, କୂଳ, ଜଳପକ୍ଷୀ, ସାରସ, ଚମକୁଥିବା ପନ୍ନା ପରି ପଥର, ସମୁଦ୍ରର ଦୀପ୍ତିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ଦେଖିଲେ। ଚାରିପାଖରେ ବିଶାଳ ଧଳା ମାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତର ଧ୍ୱନିରେ ମନୋହର ଦେଖିଲେ। କୁବେରଙ୍କ ଭାଇ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜଗତ୍ ଜୟ କରିଛନ୍ତି। ସେ ମୃଦୁ ଚନ୍ଦନ ଗଛର ଉଦ୍ୟାନ, ହଜାର ଗଛ ଦେଖିଲେ, ମୃଦୁ ଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଅଗରୁ ଗଛ, ତକ୍କୋଳ, ଜାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଓ ଗନ୍ଧର ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖିଲେ। ତମାଳ ଫୁଲ, ମରୀଚି ଜଙ୍ଗଲ, ନଦୀତଟରେ ମୁକ୍ତା ଶୁଖାଯାଉଥିବା ଦେଖିଲେ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡ଼, ପ୍ରବାଳ ତିଳା, ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦିର ଚୂଡ଼ା ଦେଖିଲେ। ମନୋହର ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଝରଣା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଭୂମି, ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ମହିଳାମାନେ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଭୂମିରେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭିଡ଼ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଭୂମି ସମତଳ, ହରିତ ଓ ମୃଦୁ ବାୟୁରେ ଆଲିଂଗିତ ଦେଖିଲେ। ସିନ୍ଧୁ ରାଜାଙ୍କ ଦଳଦଳରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ପରି ଦେଖାଉଥିଲା; ଏଠି ଏକ ବଡ଼ ବଟ ଗଛ ଦେଖିଲେ, ମେଘ ପରି କଳା, ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ। ଏହି ବଟ ଗଛର ଶାଖା ସେ ଦିଗରେ ଶତ ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି ଥିଲା; ଏଠି ଏକ ହାତୀ ଓ ଏକ ବଡ଼ କଚ୍ଛପ ଉଠାଯାଇଥିଲେ। ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ଏକ ଶାଖାକୁ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କର ଭାରରେ ଶାଖା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପତ୍ର ଭରି ଶାଖା ଭଙ୍ଗ କଲେ; ଏଠି ବୈଖାନସ, ମାଷ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ମରୀଚିପ ଏଠି ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ। ଏଠି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଋଷିମାନେ, ଧୂସର ଓ ଏକତ୍ରିତ ଥିଲେ, ମେଘା ପରି ପାଟିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗରୁଡ଼ ଏହି ଶାଖା, ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଉଠାଇଲେ। ଭଙ୍ଗ ଶାଖା ଏହି ହାତୀ ଓ କଚ୍ଛପ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଉଠାଇ, ଧର୍ମିକ ଏକ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ, ମାଂସ ଖାଇଲେ। ନିଷାଦ ଦେଶକୁ ଏହି ଶାଖାଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ପକ୍ଷୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ, ମହାଋଷିମାନେ ମୁକ୍ତ କରିଲେ। ଏହି ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦୁଗୁଣା ହେଲା; ଜ୍ଞାନୀ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଅମୃତ ଆଣିବାକୁ। କୁବେରଙ୍କ ଭାଇ ଏହି ସୁଭଦ୍ରା ନାମକ ବଟ ଗଛ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ, ମହାଋଷିମାନେ ଅନୁସୃତ। ସମୁଦ୍ରର ପାର ଅତିକ୍ରମ କରି, ନଦୀମହାରାଜଙ୍କ ଦିଗରେ ଏକ ନିର୍ଜନ, ପୂନ୍ୟ, ମନୋହର ତପୋବନ ଦେଖିଲେ। ସେଠି ରାବଣ ମାରୀଚା ନାମକ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ଜଟାଧାରୀ, ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସରେ ଥିଲେ। ଏଭଳି ରାବଣଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଘଟଣାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।