ଏହି କଥା ଶୁରୁ ହୁଏ ରାମଙ୍କ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାରାଜ ତାଙ୍କୁ କହେ, "ରାମ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅସାଧାରଣ; ବଳ ଓ ଅତିବଳ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, କେହି ତୁମ ସମାନ ହେବ ନାହିଁ।" ବଳ ଓ ଅତିବଳ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମାଆ, ଏବଂ ଏହା ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତୁମେ କେବଳ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଅବିଲମ୍ବ ହେବେ। ତୁମେ ଏହି ଦୁଇ ବିଜ୍ଞାନ ଗ୍ରହଣ କର, ଏହା ଲୋକଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ସହିତ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସାରୟୁ ନଦୀର କୂଳରେ ରାତି ବିତାଇଲେ। ସେଥିରେ, ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଦୟାଳୁ କୁଶିକ ସନ୍ତାନ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର କଥା ଶୁଣାଇଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧନ କରି, "ରାମ, ଦିନ ଆସୁଛି; ତୁମେ ଜାଗି ଉଠ, ଦିନକର ଦେବୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହେବ।" ସେମାନେ ଶୁଭ ସମୟରେ ନଦୀର କୂଳକୁ ଯାଇ, ପବିତ୍ର ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରି, ଜଳ ଅର୍ପଣ କରି, ଉଚ୍ଚତମ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିଲେ। ସେମାନେ ଏକ ପବିତ୍ର ଅର୍ମ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଘଟିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପବିତ୍ର ଅର୍ମରେ, ସେମାନେ ଅନେକ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଅର୍ମକୁ ଦେଖିଲେ, ତେବେ ସେମାନେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ପବିତ୍ର ଅର୍ମ କାହାର? କେଉଁଠାରେ ଏହି ଋଷିମାନେ ବସୁଛନ୍ତି?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ, କହିଲେ, "ଏହା କାମର ପବିତ୍ର ଅର୍ମ। ଏଠାରେ କାମ ଏକ ସମୟରେ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।" କିନ୍ତୁ କାମ ତାଙ୍କୁ ବିକ୍ରିତ କରିବାକୁ ଯାହା ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ତେବେ ଶିବଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଧ୍ବଂସ ହେଲା। ତାପରେ, କାମ ଅନଙ୍ଗ ହେବାରୁ ଜଣାଗଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଧ୍ବଂସ ହେଲେ, ସେଥିରେ ଅଙ୍ଗବିଷୟ ଭାବରେ ଜଣାଗଲା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ, "ଏହି ପବିତ୍ର ଅର୍ମରେ ଆମେ ରାତି ବିତାଇବା, ତାପରେ ଆମେ ଆଗାମୀ ଦିନେ ଏହାକୁ ପାର କରିବା।" ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ତାଙ୍କର ମନ ଶୁଧାରଣ କରିବା ପରେ, ଋଷିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ପାଣି ଦେଇ, ସ୍ନେହ ଓ ସମ୍ମାନର ସହିତ ଆଗ୍ରହ କରିଲେ। ଏହି ପରେ, ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଏହି ପବିତ୍ର ଅର୍ମରେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରି, ଋଷି କୌଶିକ ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ଆନନ୍ଦ କଥା କହିଲେ। ଏହା ପରେ, ଦିନ ଆସିଲା, ଦୁଇ ଯୋଦ୍ଧା ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସକାଳ ଆରମ୍ଭ କରି, ନଦୀର କୂଳକୁ ଯାଇଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଏକ ନୂତନ ଘଟଣା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲେ। ଏହି ଗାଥା ଏହା ସାରା ସୃଷ୍ଟିରେ ଏକ ନୂତନ ଆଶା ଓ ଆନନ୍ଦ ନେଇ ଆସିଛି, ଏବଂ ଏହି ଅନୁଭବ ଆଗାମୀ କାଳରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଇବ।