ଜନସ୍ଥାନରେ ଘଟିଥିବା ଭୟଙ୍କର ବିନାଶ ଦେଖି, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “କେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିରେ ମୋର ଦ୍ରୂତ ଜନସ୍ଥାନ ନଷ୍ଟ ହେଲା? ସମସ୍ତ ଜଗତରେ କିଏ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅଂତକୁ ଟାଳିପାରିବେ?” ସେ ଦାବି କଲେ, ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ, ବା ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ରାବଣ ଗର୍ବରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ନିଜେ ସମୟକୁ ନିଜ ସମୟରେ ଅଂତ କରିପାରିବି; ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଜଳାଇପାରିବି; ମୃତ୍ୟୁକୁ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିପାରିବି। ମୋ ଶକ୍ତିରେ ପବନର ଗତିକୁ ଅଟକାଇପାରିବି; ରୋଷରେ ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇପାରିବି।” ଏପରି ରାବଣ ରୁଷ୍ଟ ହେଇଥିବା ବେଳେ, ଅକମ୍ପନା ଭୟକ୍ଷୁଭିତ ହୋଇ ହାତ ଯୋଡି ନିଜ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ରାବଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଦଶମୁଖୀ ରାକ୍ଷସମହାରାଜ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଲେ, ତାପରେ ଅକମ୍ପନା ନିର୍ଭୟ ହୋଇ କହିଲେ, “ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏଠାରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ନାମ ରାମ, ଯୁବକ, ସିଂହଦୂର୍ଗ, ବିରାଟ ଭୁଜା ଓ ଚଉଡ଼ା ଛାତି ଥିବା। ସେ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ମହାପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ପ୍ରଶଂସିତ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ସମ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖରା ଓ ଦୂଷଣ ଜନସ୍ଥାନରେ ବଧ ହୋଇଛନ୍ତି।” ଅକମ୍ପନାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାବଣ ମହାନାଗ ଭଳି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନେଲେ ଓ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହି ରାମ କି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି? ସତ୍ୟ କହ, ଅକମ୍ପନା।” ତାହାପରେ ଅକମ୍ପନା ରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ରାମ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବିରାଟ, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ; ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଗୁଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରମ ଧର୍ମକୁ ଆର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲାଲ ଆଖି, ଡ଼ାକର ଭଳି କଣ୍ଠସ୍ୱର, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ମୁହଁ, ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ସମ। ଦୁଇଜଣ ମିଶି, ଅଗ୍ନି ଓ ପବନ ଭଳି, ଜନସ୍ଥାନକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।” “ଏଠି ଦେବତା ଓ ମହାପୁରୁଷମାନେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ; ରାମଙ୍କ ମୁକ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଓ ପଖ ଥିବା, ପ୍ରୟାପ୍ତ। ସେ ଅସ୍ତ୍ର ପଞ୍ଚମୁଖୀ ସର୍ପରୁପେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଭୟଭୀତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ପାରିଲେ ଭଗିଗଲେ। ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଗଲେ, ସେଉଁଠି ରାମଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ; ଏପରି ଭାବରେ ଜନସ୍ଥାନ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା, ଓ ଦୋଷହୀନ ରାବଣ।” ଏପରି ଅକମ୍ପନାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାବଣ କହିଲେ, “ମୁଁ ଜନସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।” ତାହାପରେ ଅକମ୍ପନା ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜା, ରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ର ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ। ରାମ ଯୁଦ୍ଧରେ ରୋଷିତ ହେଲେ ଅଜୟ; ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଦୀକୁ ଅଟକାଇପାରିବେ। ସେ ଆକାଶ, ତାରା, ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ତଳେ ଆଣିପାରିବେ; ତିନି ଜଗତକୁ ଉପରେ ଉଠାଇପାରିବେ। ତିନି ଲୋକର ଶୋଭା କୁ ଭାଗିପାରିବେ; ସମୁଦ୍ରର ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ପବନକୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶାନ୍ତ କରିପାରିବେ। ତିନି ଲୋକକୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତାପରେ ଉପସାରିପାରିବେ, ଏବଂ ନୂତନ ଜୀବକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବେ। ଦଶମୁଖୀ, ରାମ ତୁମ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ; ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦୁର୍ଲଭ ଭଳି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଭାବୁନି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଏକସାଥିରେ ମିଶି ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ଏକ ଉପାୟ ଅଛି—ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।” “ତାଙ୍କ ଜଗତପ୍ରସିଦ୍ଧା ପତ୍ନୀ ସୀତା, କମଳା, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ସମତୁଳିତ ଅଙ୍ଗ, ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ, ମଣି ଭୂଷିତ। ସେ କୌଣସି ଦେବୀ, ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ଅପ୍ସରା, ନାଗିନୀ ସମ ନୁହେଁ; ଏକ ମାନବୀ କିପରି ସେଉଁଠି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବ?” ରାବଣ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଅନୁମୋଦନ କଲେ ଓ ଚିନ୍ତା କରି ଅକମ୍ପନାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ, ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକା ଚାରିଏଟରେ ଯାଇ, ସୀତାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ରାଜଧାନୀକୁ ଆଣିବି।” ଏପରି କହି, ରାବଣ ମୁଲ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ଚାରିଏଟରେ ଚଢ଼ି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ତେଜ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି ଚଲିଗଲେ। ରାକ୍ଷସମହାରାଜଙ୍କ ମହାଚାରିଏଟ ତାରାପଥରେ ଚାଲି, ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚମକିଲା। ଦୀର୍ଘ ଦୂର ଯାଇ, ତାଟକା ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏଠି ରାଜା ମାରୀଚଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାକପରିବେଶନରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ମାରୀଚ ନିଜେ ଆସି ଆସନ ଓ ଜଳ ଦେଇ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୟ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ରାକ୍ଷସମହାରାଜ, ତୁମ ଜନମାନେ କୁସଳରେ ଅଛନ୍ତି? ମୁଁ ଜାଣିନି, କିପରି ତୁମେ ଏପରି ଦ୍ରୂତ ଆସିଛ?” ମାରୀଚଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ରାବଣ, ଶବ୍ଦକୁଶଳ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କହିଲେ, “ମୋର ରକ୍ଷକ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଛି; ଅପରାଜିତ ଜନସ୍ଥାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି।” ତାହାପରେ କହିଲେ, “ତେଣୁ ତୁମେ ମୋତେ ସହଯୋଗ କର, ସୀତାକୁ ଅପହରଣ କରିବାରେ।” ରାକ୍ଷସମହାରାଜଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମାରୀଚ କହିଲେ, “କେଉଁ ମିତ୍ର, ଯେଉଁ ଅସଲ ଶତ୍ରୁ, ସୀତାକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି? ରାକ୍ଷସମହାରାଜ, କେଉଁ ଉଲ୍ଲାସିତ ଲୋକ ତୁମ ସହ ଉଲ୍ଲାସ କରିବେ ନାହିଁ? କେଉଁ ଲୋକ ତୁମକୁ କହିଛି, ‘ସୀତାକୁ ଆଣ’? କେଉଁ ରାକ୍ଷସ ନିଜ ଶିଙ୍ଗ କାଟିବାକୁ ଚାହେ? ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଛି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶତ୍ରୁ, ବିଷ ନାଗର ମୁଖରୁ ଦାନ୍ତ ଉଠାଇବାକୁ ଚାହେ।