ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି କୁକର୍ମୀ ରାକ୍ଷସ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି, ଏହି ପରି ମହାର୍ଷିମାନେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏବେ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ମହାସ୍ତିତି ଋଷିମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରିବେ, ଏଠି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତା ଏକାସাথে ରହିଛନ୍ତି। ପରେ ରାମ, ମହାବୀର, ପର୍ବତ ଗୁହାରୁ ବାହାରି ଆସି, ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଓ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଖୁସିରେ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦରିତ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିବା ଏହି ମହାନ ନାୟକକୁ ଦେଖି ମୁନିମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଜନକନନ୍ଦିନୀ ସୀତା ଖୁସିରେ ଭରିଯାଇ ତାଙ୍କ ପତି ରାମଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ନିହତ ଦେଖି ଓ ଅବିନାଶୀ ରାମଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ କରି ସୀତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏହିପରେ, ମୁନିମାନେ ଖୁସିରେ ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବା ବେଳେ, ହସ୍ତିତାଳୁ ମୁହଁରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ଜଳକିଥିବା ସୀତା ପୁଣିଥରେ ରାମଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ, ଅରଣ୍ୟକାଣ୍ଡର ଏକତିସ ଶ୍ଲୋକ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହି ସମୟରେ ଜନସ୍ଥାନରୁ ଅକମ୍ପନ ଦୃତଗତିରେ ଲଙ୍କାକୁ ପହଁଚିଲେ ଓ ରାବଣଙ୍କୁ କହିଲେ— "ହେ ରାଜନ୍, ଜନସ୍ଥାନରେ ଅନେକ ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି, ଖରା ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହୋଇଛି, ମୁଁ କିଛିପରି ଟିକି ରହିଛି।" ଏହି ଦୁଃଖଦ ଖବର ଶୁଣି ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ ହୋଇଯାଇ, ଅକମ୍ପନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— "ମୋର ଭୟାନକ ଜନସ୍ଥାନ କିଏ ଅସ୍ତ୍ରଧାରଣ କରି ଧ୍ୱଂସ କଲା? ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ କିଏ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ବଞ୍ଚିପାରିବ? ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ, ବା ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କ୍ଷତି କରି ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ସମୟର ସମୟ, ଚାହିଲେ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ପୋଡିପାରିବି, ମୃତ୍ୟୁକୁ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିପାରିବି। ମୋର ବଳ ଦ୍ୱାରା ବାୟୁକୁ ମଧ୍ୟ ଅବରୋଧ କରିପାରିବି, କ୍ରୋଧରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଜଳାଇପାରିବି।" ଏପରି କ୍ରୋଧିତ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣଙ୍କ ପାଖରେ ଅକମ୍ପନ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ହାଥ ଜୋଡି ସୁରକ୍ଷା ଆଶ୍ବାସ ଚାହିଲେ। ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ, ଅକମ୍ପନ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ କହିଲେ— "ଏଠାରେ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରହୁଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯୁବା, ସିଂହ କାନ୍ଧ ଓ ବିଶାଳ ବାହୁଧାରୀ, ତାଙ୍କ ନାମ ରାମ; ସେ ବଳଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କ ଚର୍ମ ଶ୍ୟାମ, ମହାନ ଯଶସ୍ବୀ, ଶୌର୍ୟରେ ସମ, ଜନସ୍ଥାନରେ ଖରା ଓ ଦୂଷଣଙ୍କୁ ନିହତ କରିଛନ୍ତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ରାବଣ ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଇ, ଅକମ୍ପନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ— "ଏହି ରାମ କି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି? ସଠିକ କଥା କହ, ଅକମ୍ପନ।" ଏପରି ରାବଣଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଉପରେ ଅକମ୍ପନ ରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ବିଷୟରେ କହିଲେ— "ରାମ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରମ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା। ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରକ୍ତ ନୟନ, ଢୋଳ ସଦୃଶ କଣ୍ଠଧ୍ୱନି, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ମୁଖ, ଶକ୍ତିରେ ରାମଙ୍କ ସମାନ। ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଏକଠି ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ସମ୍ବନ୍ଧ ଭଳି, ଜନସ୍ଥାନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଦେବତା, ମହାତ୍ମାମାନେ ଏଠି ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ; ରାମଙ୍କ ତୀର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଙ୍ଖ ଓ ଶର ସମେତ, ପ୍ରୟାପ୍ତ। ସେହି ତୀର ପଞ୍ଚମୁଖୀ ସର୍ପ ହୋଇ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କଲା, ଭୟଭୀତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଗଲେ ସେଉଁଠି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଏପରି ଭାବେ ଜନସ୍ଥାନ ଧ୍ୱଂସ ହେଲା।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାବଣ କହିଲେ— "ମୁଁ ଏବେ ଜନସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ବଧ କରିଦେବି।" ତେବେ ଅକମ୍ପନ କହିଲେ— "ହେ ରାଜନ୍, ଏବେ ଆପଣ ରାମଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତି ସମ୍ପର୍କରେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ରାମ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଅଜୟ, ସେ ତାଙ୍କ ତୀର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଦୀକୁ ଅବରୋଧ କରିପାରିବେ। ସେ ଆକାଶ ସହିତ ତାରା, ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ଧରାକୁ ଆଣିପାରିବେ, ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରାମ ଡୁବୁଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇପାରିବେ। ସେ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଭେଦି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବୁଡ଼ାଇଦେଇପାରିବେ, ସମୁଦ୍ର ବା ବାୟୁକୁ ତୀରେ ଅବରୋଧ କରିପାରିବେ। ସେ ତାଙ୍କ ଶୌର୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆପଣ କରି, ପୁନି ନବସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ। ଏହି ଦଶମୁଖୀ, ରାମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣ ବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ମନେ କରେ ନାହିଁ ଯେ ଦେବତା ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବେ; ତଥାପି ଏକ ଉପାୟ ଅଛି—ସେଟି ଶୁଣନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ଜଗତ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାର୍ୟା ନାମ ସୀତା, ସୁସଂଖଳିତ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଅନୁପମ ଅଙ୍ଗ, ରତ୍ନମୟ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା। ଦେବୀ, ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ଅପ୍ସରା, ନାଗକନ୍ୟା କେହି ସୀତା ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି; ମାନବୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କିପରି ହେବେ?" ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ରାବଣ ଏହି କଥାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରି, ଭାବନା କରି ଅକମ୍ପନଙ୍କୁ କହିଲେ— "ନିଶ୍ଚୟ, ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଏକାକି ମୋ ରଥିକ ସହ ଯିବି, ଏହି ବୈଦେହୀକୁ ଆନନ୍ଦରେ ନେଇ ମହାନଗରକୁ ଆଣିବି।" ଏପରି କହି, ରାବଣ ମୁଳଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଜିଥିବା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରଥରେ ଚଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ବଲୟକୁ ଆଲୋକିତ କରି ଚାଲିଗଲେ।