ରାମଙ୍କ ଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଗ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ତୀବ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭେଦିଯାଇଥିଲା । ସେ ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅନେକ ଦେଉଳୀ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ରାମ ଏକ ସନ୍ଧ୍ୟା ମେଘରେ ଆଛାଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ । ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ମହା ଋଷିମାନେ ଏହା ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ । ରାମଙ୍କୁ ଏକା ଦେଖି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏକା ହଜାର ହଜାର ରାକ୍ଷସମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ସେ ଖୁବ ରୁଷ୍ଟ ହେଇ ତାଙ୍କ ଧନୁ କୁ ଚକ୍ରାକାର ଭାବରେ ଧରିଲେ । ରାମ ଶତାଧିକ ଏବଂ ହଜାରାଧିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ରିଲିଜ କଲେ, ଏହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ମୃତ୍ୟୁର ଫାଁ ପରି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅସହ୍ୟ ଥିଲେ । ସହଜରେ ରାମ ସୁନାର ଅଲଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ପଙ୍କ ଥିବା ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ, ଏହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ସତ୍ରୁ ଦଳରେ ଖେଳିକି ପଡ଼ିଲା । ଏହି ବାଣ ମୃତ୍ୟୁର ଫାଁ ପରି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଭେଦି ଏହି ବାଣ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇଥିଲା । ଏହି ବାଣ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ି ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିଲା । ଧନୁର ଚକ୍ରରୁ ଅନେକ ବାଣ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅତି ଭୟାନକ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇଯାଉଥିଲା । ଏହି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ରାମ ଅନେକ ଧନୁ, ପତାକା, ଢାଳ, ଓ କବଚ କାଟି ଦେଲେ । ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମ ଅନେକ ହଜାର ଭୂଷିତ ହାତ ଓ ହାତୀ ଶୁଣ୍ଡ ପରି ତାଙ୍କ ଉରୁ କାଟି ଦେଲେ । ସେ ସୁନାର ହାର୍ନେସ୍ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଗୋଡ଼ା, ରଥର ଚାଳକ, ହାତୀ ଓ ତାଙ୍କ ଚାଳକ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ । ରାମଙ୍କ ବାଣଗୁଡ଼ିକ ରଥର ତାଣି ରିଲିଜ ହେଇ ତାଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲା । ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମ ପଦାଟୀ ସେନାକୁ ନିହତ କରି, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ । ଏହି ବିଭିନ୍ନ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ସେନା ରାମଙ୍କୁ କେବେ ଶାନ୍ତି ପାଇବାକୁ ସମ୍ଭବ ହେଲାନି, ଯେପରି ଶୁଖିଲା ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନିରୁ ଶାନ୍ତି ପାଇନାହିଁ । କିଛି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୀର ରାକ୍ଷସମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ରୁଷ୍ଟ ହେଇ ରାମଙ୍କୁ ଉପରେ ବଣ୍ଶ, ଶୁଳ, କୁଟାର ଫିଙ୍ଗିଲେ । ବିରାଟ ଭୁଜା ଧାରୀ ରାମ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ରୋକି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା କାଟି ଦେଲେ । ଯେଉଁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଯାଇଛି, ଢାଳ ଭଙ୍ଗ ହେଇଛି, ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା ଗଛ ପରି ପଡ଼ିଯାଇଲେ । ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ଖରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଭୟରେ ପଳାଇ ଯାଇଲେ । ଦୂଷଣ ତାଙ୍କ ଧନୁ ନେଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରି ରୁଷ୍ଟ । ଦୂଷଣଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଭୟ ହୋଇ, ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ପଛୁଆ ହେଲେ, ସାଲ ଓ ତାଳ ଗଛ ଓ ପଥର ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ନେଇ । ଶୁଳ, ଗଦା, ରସି ଏବଂ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କଲେ । ରାକ୍ଷସମାନେ ଗଛ ଓ ପଥର ବର୍ଷା କଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟଧିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଭୟଙ୍କର ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ହୋଇଯାଇଲା । ଏକଥରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଚାରିପାଖରୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟଧିକ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଯାଇଲା । ଏବେ ରାମ ଦେଖିଲେ ଚାରିପାଖ ଏବଂ ଦିଗବାନ୍ତି ରାକ୍ଷସମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ବାଣ ବର୍ଷାରେ ଆଛାଦିତ । ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରି ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗନ୍ଧର୍ବାସ୍ତ୍ର ଉପଯୋଗ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଧନୁର ଚକ୍ରରୁ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ନିର୍ଗତ ହୋଇ, ଦଶ ଦିଗକୁ ଆଛାଦିତ କଲା । ରାକ୍ଷସମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି । ଆକାଶ ଏକ ବାଣର ଅନ୍ଧାରରେ ଆଛାଦିତ ହୋଇଗଲା, ଯଦିଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା । ରାମ ଏହି ବାଣ ଛାଡ଼ିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ । ଏକ ସମୟରେ ଅନେକ ରାକ୍ଷସ ଏକାଠି ପଡ଼ିଯାଇଲେ, ଅନେକ ଏକାଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏବଂ ଭୂମି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶବ ଦ୍ୱାରା ଆଛାଦିତ ହୋଇଗଲା । ନିହତ, ପଡ଼ିଯାଇଥିବା, କ୍ଳାନ୍ତ, କାଟିଯାଇଥିବା, ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା, ଫାଟିଯାଇଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ହଜାର ହଜାର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ । ମୁଣ୍ଡ, ପାଗ, ଭୂଷିତ ହାତ, ଉରୁ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜିତ ଅଙ୍ଗ ଭୂମିରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ଅନେକ ଗୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ରଥ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଚୱା ଚୱା ପଙ୍ଖା, ଛତା, ଅନେକ ପ୍ରକାର ପତାକା ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ରାମଙ୍କ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହୋଇ, ଶୁଳ ଓ ଶୁଳାଳି ଦ୍ୱାରା କାଟିଯାଇ, କଟାର ଭଙ୍ଗିଯାଇ, କୁଟାର ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ପଥର ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଅନେକ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଭୟଙ୍କର ଓ ବିଶାଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା, କାଟିଯାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଛାଦିତ । ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ନିହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ରାକ୍ଷସମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ରାମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆଗକୁ ଆସିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ । ଏଠାରେ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶୁଣିବାକୁ ଛବିଶ ଶର୍ଗ । ଦୂଷଣ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ନିହତ ହୋଇଯାଇଥିବା ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଧାରୀ ଦୂଷଣ ତୀବ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ । ସେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ରାକ୍ଷସମାନେ କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ କେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛୁଆ ହେଉନାହିଁ । ସେମାନେ ବଣ୍ଶ, ଶୁଳ, କଟାର, ପଥର ବର୍ଷା ଓ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ । ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅଭିନ୍ନ ବର୍ଷା ରାମଙ୍କୁ ଉପରେ ହେଲା, ଏବଂ ଜୀବନ ନେଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗଛ ଓ ପଥର ବର୍ଷା ହେଲା । ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଘବ ଏହି ବର୍ଷାକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ରୋକିଲେ, ଏବଂ ଏହା ପ୍ରତିରୋଧ କରି, ସେ ଏକ ଶାନ୍ତ ବଳଦ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ । ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ନିହତ ହେଇଥିବାରେ ରାମ ଗଭୀର କ୍ରୋଧରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତ ହେଲେ । ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦୂଷଣ ସହିତ ସେନାକୁ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆଛାଦିତ କଲେ ।