ଖରା, ତାଙ୍କ ରଥରେ ଉଭୟରେ ରାତିର ଦାନବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଉପସ୍ଥିତି ଏପରି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ଲାଲ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହ ତାରାମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଏହା ପରେ, ଖରା ତାଙ୍କ ରଥରୁ ହଜାର ହଜାର କଣ୍ଟାଳ ତୀର ନିକ୍ଷେପ କରି, ଅପୂର୍ବ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ କ୍ରୁଧିତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଜୟ ଧନୁର୍ଧାରୀ ରାମଙ୍କ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଗଦା, ଲୋହା ଶୁଳ, ଭାଲା, ତଳୱାର, କୁଟାରି ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ଏହି ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନେ ମେଘମାଳା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସେମାନେ ରଥ ଏବଂ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ରାମଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରାମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ୍ୟା କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେମାନେ ପର୍ବତ ଶିଖର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ହାତୀମାନେ ସହ ବଢ଼ିଆସିଲେ ଏବଂ ତୀର ବର୍ଷା କଲେ। ସେମାନେ ଚାରିପଟେ ରାମଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୂପଧାରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ରାମ ସେଇଁଠି ପର୍ବତରାଜ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯାହା ଉପରେ ମେଘମାଳା ବର୍ଷା କରୁଛି। ଯେପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେ ଘେରି ରଖନ୍ତି, ସେପରି ରାମ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋକୁ ଛାଡ଼ାଯାଉଥିବା ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ବୀକାର କରୁଥିଲେ। ସେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ପଛେ ଢେଲେ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ନଦୀର ବନ୍ୟା ଜଳକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ; ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶରୀର ଆକ୍ରନ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ଅଚଳ ହେଲେ ନାହିଁ। ରାମଙ୍କ ଶରୀର ସମଗ୍ର ତୀର ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଥିଲା, ସେ ବହୁତ ବଡ଼ ପର୍ବତ ଉପରେ ବିଦ୍ୟୁତ ଆଘାତ ପଡ଼ିଥିବା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ରାମ ସେଉଁଠି ସଂଧ୍ୟା ମେଘରେ ଢାକା ପୃଥିବୀର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ନିରାଶ ହେଉଥିଲେ। ସେଉଁଠି ଏକା ଥିବା ଓ ଚାରିପଟେ ହଜାର ହଜାର ଦାନବମାନେ ଘେରି ରଖିଥିବା ଦେଖି, ରାମ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଧନୁ ଚକ୍ରାକାର ଭାବରେ ଧରିଲେ। ସେ ଶତାଧିକ ତୀର ଏବଂ ସହସ୍ରାଧିକ ତୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଛାଡ଼ିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅସହ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁର ପାଶ ଭଳି। ରାମ ସହଜରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୋଭିତ ପଙ୍କ୍ଷୀ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଉପରେ ପଡ଼ିଲେ। ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ପାଶ ଭଳି ଏହି ତୀରମାନେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇଲେ; ଏହି ତୀରମାନେ ରାକ୍ଷସ ଶରୀରରେ ଘୁସି ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲେ। ତୀରମାନେ ଆକାଶକୁ ଉଠି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ; ରାମଙ୍କ ଧନୁର ଚକ୍ରରୁ ଅସଂଖ୍ୟ ତୀର ନିର୍ଗତ ହେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇ ନେଉଥିଲେ; ଏହି ତୀରମାନେ ଧନୁର୍ବାଣ, ଧ୍ୱଜା, ଢାଳ ଓ କବଚ କାଟିଦେଉଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମ ଶତାଧିକ ଓ ସହସ୍ରାଧିକ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଥିବା ବାହୁ, ହାତୀର ସୁଣ୍ଡ ଭଳି ଉରୁ କାଟି ଦେଲେ। ସେ ରଥରେ ଯୋଜିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହାର୍ଣ୍ଣେସ୍ ଘୋଡ଼ା, ତାଙ୍କ ରଥୀ, ହାତୀ ଓ ତାଙ୍କ ଅଧିରୋହୀ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଘାତ କଲେ। ରାମଙ୍କ ଧନୁର ତାରରୁ ଛାଡ଼ାଯିଥିବା ତୀରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ପଦାତି ସେନାକୁ ହତ୍ୟା କରି ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ। ସେନା ରାମଙ୍କ ତୀରରେ ଶରୀରର ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ ଘାତ ହୋଇ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇପଡ଼ିଲେ, ଯେପରି ଶୁଷ୍କ ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନିରୁ କେବେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଏ ନାହିଁ। କିଛି ବିର, ପ୍ରବଳ ଦାନବ ରାମଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ତ୍ରିଶୂଳ, ଶୁଳ, କୁଟାରି ଛାଡ଼ିଲେ। ବିରାଟ ବାହୁବଳୀ ରାମ ତୀର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ବାଧା ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା କାଟିଦେଲେ। ମୁଣ୍ଡ ଛିନ୍ନ, ଢାଳ ଭଙ୍ଗ, ଧନୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଦାନବମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା ଗଛ ଭଳି ଚାରିପଟେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଯେଉଁ ଦାନବମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତୀରର ଘାତରେ ଆହତ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଖରାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୂଷଣ ତାଙ୍କ ଧନୁ ଉଠାଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଲେ। ଦୂଷଣଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଭୟହୀନ ହୋଇ, ଶଳ ଓ ତାଳ ଗଛ, ପାଥର ଆଦି ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ରାମଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେମାନେ ତୀର, ଗଦା, ଦୂର୍ବଳ ଓ ଦୃଢ଼ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ଗଛ ଏବଂ ପାଥର ବର୍ଷା କଲେ; ସେଇଁଠି ଯୁଦ୍ଧ ଅଦ୍ଭୁତ, ଭୟଙ୍କର ଓ କମ୍ପାଦାୟକ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ପୁଣିଥରେ ସେମାନେ ଚାରିପଟରୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଏବଂ ରାମ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ହେଲା। ଏହିପରି, ଚାରିଦିଗ ଏବଂ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଘେରି ଏବଂ ତୀର ବର୍ଷାରେ ଏକାଠି ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ବିରାଟ ରାମ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରି, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧର୍ବାସ୍ତ୍ର ଉପଯୋଗ କଲେ। ତାଙ୍କ ଧନୁର ଚକ୍ରରୁ ହଜାର ହଜାର ତୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସେମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଭରିଦେଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ତୀରରେ ଆକ୍ରନ୍ତ ହୋଇ, ରାମଙ୍କୁ ଧନୁ ଟାଣିବା, ତୀର ଛାଡ଼ିବା ଓ ଭୟଙ୍କର ଶର ନିକ୍ଷେପ କରିବା ଦେଖିଲେ। ତୀରମାନେ ଆକାଶକୁ ଢାକିଦେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧକାର ହୋଇଗଲା; ରାମ ତୀର ବର୍ଷା କରୁଥିବା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏକେ ସମୟରେ ଅନେକ ଦାନବ ପଡ଼ିଥିଲେ, ଅନେକ ମରିଗଲେ, ଅନେକ ଏଉଁପରି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଚାରିପଟେ ଶୟିତ ଥିଲେ। ମୁଣ୍ଡ, ତୁର୍ବାନ, ବାହୁ, ଉରୁ, ଅନେକ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଚାରିପଟେ ଛିନ୍ନ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ଘୋଡ଼ା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାତୀ, ରଥ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିଲେ; ଚାମର, ଛତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧ୍ୱଜା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ରାମଙ୍କ ତୀର ଘାତରେ ଦାନବମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ତୀର, ଶୁଳ ଓ ଶକ୍ତିରେ କାଟାଯିବା, ତଳୱାର ଭଙ୍ଗ, ଭାଲା ଭୁଲାଇଯିବା, କୁଟାରି ଚାରିପଟେ ଛିନ୍ନ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା।