ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ତେଜରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟରେ ଅଭିଭୂତ ହେଇଗଲେ। ଅବିରମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ରାମଙ୍କର ଦେହ ତେଜରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଏହା ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ରୁଦ୍ର ଦେବ ରୂଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଚାରଣମାନେ କଥା ହେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ସହ ବିଭୀଷଣ ରୋର କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଧ୍ୱଜା ଧାରଣ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦଳ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ରାତିର ରାକ୍ଷସମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ଯୁଦ୍ଧ ରୋର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏକାଉଁ ଦିଗରେ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ଟାଣି, ପୁନଃପୁନ ଟାଣିଥିଲେ; ଏବଂ ଏକାଉଁ ଅଳାସ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଓ ଡ୍ରମ୍ ର ଦ୍ୱନି ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ତିଆରି କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ଏହି ଜଙ୍ଗଲକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା; ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନିରେ ଜଙ୍ଗଲର ଜନ୍ତୁମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ସେମାନେ ନିରବ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଦେଖି, ପଛକୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ତୁରନ୍ତ ଧାରା ପରି ରାମଙ୍କୁ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ସମୁଦ୍ର ପରି ଗଭୀର ଦଳ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ରାମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଚାରିପାଖରେ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇଲେ। ଖରାଙ୍କର ଦଳ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ରାମ ତାଙ୍କର ଦୁର୍ଦ୍ଦମ୍ୟ ଧନୁଷ ଟାଣି, କୁଇଭରରୁ ଅଣ୍ଡ ନେଲେ। ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ରାମ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧ ଆହ୍ୱାନ କଲେ; ରାମ କ୍ରୋଧିତ ହେଇ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି କଠିନ ହେଲେ, ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତର ଅଗ୍ନି ଦେଖାଯାଉଥିବା। ଏହି ତେଜରେ ଭରିଥିବା ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଙ୍ଗଲ ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ଅନ୍ଦୋଳିତ ହେଲେ; ରାମଙ୍କ ରୂପ କ୍ରୋଧିତ ଶିବଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ଶିବ ଡକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ନାଶ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ଅସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ରଥ ଓ କବଚ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିଥିଲା; ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ରାକ୍ଷସମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଘନ ମେଘ ଦଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଖରା ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି, ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—ଏକାଉଁ, କ୍ରୋଧିତ ଓ ଧନୁଷ ହାତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ। ରାମଙ୍କୁ ଧନୁଷ ଟାଣି ଓ ଉପରେ ଉଠାଇ ଦେଖି, ଖରା ରୋର କରି ତାଙ୍କ ରଥଚାଳକକୁ ରାମଙ୍କ ଦିଗରେ ଯିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ଖରାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ରଥଚାଳକ ଘୋଡାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣିଲେ। ଏହି ଆଗ୍ରସରଣକୁ ଦେଖି, ରାତିର ରାକ୍ଷସମାନେ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଖରାଙ୍କୁ ଘେରି ଉତ୍ତେଜନା ଶବ୍ଦ କରିଲେ। ଖରା, ତାଙ୍କର ରଥରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଲାଲ ବୃହସ୍ପତି ତାରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଏହିପରେ ଖରା ହଜାର ଅଣ୍ଡ ରାମଙ୍କୁ ଦିଆ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ ରୋର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଅଜୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଧନୁଷ ଧାରଣ କରୁଥିବା ରାମଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଭରି ମାରିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ କ୍ରୋଧରେ, ରାମଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦା, ଲୋହ ଦଣ୍ଡ, ଶୁଳ, ତଳୱାର, କୁଟାର ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବଡ ଆକାର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଘନ ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଚରିଅଟ ଓ ଘୋଡାରେ ରାମଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରାମଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ସେମାନେ ପାହାଡ ଶିଖର ପରି ହାତୀ ନେଇ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ; ଏହି ଦଳ ରାମଙ୍କୁ ତୀର ବର୍ଷା କରିଲେ। ଏପରି ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରାମଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଲେ, ମହା ରାକ୍ଷସମାନେ ମହା ମେଘ ପରି ରାମଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ରାମ ପରି ଏକ ପାହାଡ ମେଘ ରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଅନେକ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା, ରାମ ଏହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଆସିଲେ, ରାମ ତୀର ଦେଇ ସେମାନକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ; ସମୁଦ୍ର ପରି ନଦୀ ଲହରୀ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଅପରିମିତ ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ତଥାପି ରାମ କମ୍ପିଲେ ନାହିଁ। ରାମଙ୍କ ଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଛିଦ୍ର ହୋଇ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ହେଉଥିଲା; ସେମାନେ ରାମକୁ ଅନେକ ଦୀप्तିମାନ ତଡିତ ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ରାମ ଏକ ବଡ ପାହାଡ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ରାମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ସନ୍ଧ୍ୟା ଘନ ମେଘରେ ଢାକାଯାଉଥିଲେ; ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ମହା ଋଷିମାନେ ନିରାଶ ହୋଇପଡିଲେ। ଏକା ରାମ ଅନେକ ହଜାର ରାକ୍ଷସ ଚାରିପାଖରେ ଦେଖି, ତିବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଧନୁଷକୁ ବୃତ୍ତାକାର ଭାବରେ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ତୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ରିଲିଜ କଲେ, ଏହି ତୀରମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଫାନ୍ଦ ପରି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅସହ୍ୟ ଥିଲା। ରାମ ସହଜରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ପର୍ଣ୍ଣ ତୀର ଶତ୍ରୁ ଦଳ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ। ଏହି ତୀରମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଫାନ୍ଦ ପରି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇ ଦେଲା; ରାକ୍ଷସ ଦେହ ମାନେ ଛିଦ୍ର ହୋଇ ଏହି ତୀରରେ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ତୀର ଆକାଶକୁ ଉଠି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକିଉଠିଲେ; ରାମଙ୍କ ଧନୁଷରୁ ଅନେକ ତୀର ନିର୍ଗତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ତୀରମାନେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇ ଦେଲା; ସେମାନେ ଧନୁଷ, ଧ୍ୱଜା, ଢାଲ, କବଚ କାଟି ଦେଲେ। ରାମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ଭୂଷିତ ବାହୁ, ହାତ ଓ ହାତୀର ଶୁଣ୍ଡ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଉରୁ କାଟି ଦେଲେ। ସେ ରଥରେ ଯୋକ୍ତ ଘୋଡା, ତାଙ୍କର ରଥଚାଳକ, ହାତୀ ଓ ତାଙ୍କର ଉପରେ ଥିବା ଯୋଦ୍ଧା, ଅସ୍ୱାର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମାରି ଦେଲେ। ରାମଙ୍କ ତୀର ତାଙ୍କ ତାରରୁ ଚାଲି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲା; ରାମ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଦାତି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମାରି, ସେମାନେ ଯମ ଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ। ରାମଙ୍କର ଅନେକ ତୀର ରାକ୍ଷସ ଦଳକୁ ମୃତ୍ୟୁର ଦୁଃଖ ଦେଇ, ଶୁଷ୍କ ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନି ଭଳି ସେମାନେ କ୍ଷମା ନପାଇଲେ। କିଛି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ରାକ୍ଷସମାନେ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ରାମଙ୍କ ଉପରେ ଶୁଳ, ଭାଲା, କୁଟାର ଫିଙ୍ଗିଲେ।