ସେହିବେଳେ, ଏକ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବା ପାଇଁ, ସେ କହିଲେ, "ମୋ ପୁଅ, ମୋତେ ତୁମ ପିତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଜାଣ।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ରଘୁନନ୍ଦନ ରାମ ତାଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଭାବି ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଗୋତ୍ର ଓ ନାମ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ। ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜ ଜନେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ଗୋତ୍ର ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ସେ କହିଲେ, "ହେ ବଳଶାଳୀ ରାଘବ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆରମ୍ଭରୁ କହୁଛି, ଶୁଣ। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ କର୍ଦ୍ଦମ, ତା'ପରେ ବିକୃତି, ତା'ପରେ ଶେଷ, ସମ୍ଶ୍ରୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବହୁପୁତ୍ର। ତା'ପରେ ସ୍ଥାଣୁ, ମାରୀଚି, ଅତ୍ରି, ବଳଶାଳୀ କ୍ରତୁ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଚେତସ୍ ଓ ପୁଲହ। ତା'ପରେ ଦକ୍ଷ, ବିବସ୍ବାନ, ଅପରା, ଅରିଷ୍ଟନେମି ଓ ଶେଷରେ ଅତିତେଜସ୍ବୀ କଶ୍ୟପ।" "ହେ ରାମ, ଏହି ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସାଠିଏ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟ କନ୍ୟାକୁ କଶ୍ୟପ ବିବାହ କଲେ—ଅଦିତି, ଦିତି, ଦାନୁ, କାଳକା, ତାମ୍ରା, କ୍ରୋଧବଶା, ମନୁ ଓ ଅନଳା। ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ କଶ୍ୟପ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏମିତି ପୁଅ ପାଇବା, ଯେଉଁମାନେ ତିନି ଲୋକର ନାୟକ ହେବେ, ମୋ ପରି।' ଏହି ଭାବନାରେ ଅଦିତି, ଦିତି, ଦାନୁ ଓ କାଳକା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଅଦିତିଠାରୁ ତିରିଶି ଦେବତା ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ। ଦିତିଠାରୁ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।" "ନରକ, କାଳକ ଓ କାଳକା, କ୍ରଉଞ୍ଚୀ, ଭାସୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୀ ଓ ଶୁକୀ—ଏହି ପଞ୍ଚଜନ ତାମ୍ରାଙ୍କ ପଞ୍ଚ କନ୍ୟା। କ୍ରଉଞ୍ଚୀଠାରୁ ପେଚା, ଭାସୀଠାରୁ ବକ, ଶ୍ୟେନୀଠାରୁ ଶ୍ୟେନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୃଧ୍ର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୀଠାରୁ ହଂସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ରାଜହଂସ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ତେଜସ୍ବୀ ନାରୀ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଶୁକୀ ନାମକ ଜନନୀ ନଟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ନଟାଠାରୁ ବିନତା ଜନ୍ମ ନେଲେ।" "ହେ ରାମ, କ୍ରୋଧରୁ ଦଶ ପୁଅ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ—ମୃଗୀ, ମୃଗମନ୍ଦା, ହରୀ, ଭଦ୍ରମଦା, ତାପରେ ମାତଙ୍ଗୀ, ଶାର୍ଦୂଳୀ, ଶ୍ୱେତା, ସୁରଭୀ, ସୁରସା ଓ କଦ୍ରୁ। ମୃଗୀଠାରୁ ସମସ୍ତ ମୃଗ, ମୃଗମନ୍ଦାଠାରୁ ଭାଲୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଭଦ୍ରମଦା ଏକ କନ୍ୟା ଇରାବତୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ହାତୀ ଏୟାରାବତ। ହରୀଠାରୁ ବାନର ଓ ତପସ୍ବୀ ବନରା, ଶାର୍ଦୂଳୀଠାରୁ ଲଙ୍ଗୁର ଓ ବାଘ, ମାତଙ୍ଗୀଠାରୁ ହାତୀ, ଶ୍ୱେତାଠାରୁ ଦିଗ୍ଗଜ। ସୁରଭୀ ଦୁଇଟି କନ୍ୟା ରୋହିଣୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ରୋହିଣୀଠାରୁ ଗାଈ, ଗନ୍ଧର୍ବୀଠାରୁ ଘୋଡ଼ା, ସୁରସାଠାରୁ ସର୍ପ, କଦ୍ରୁଠାରୁ ନାଗ।" "ମନୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାନଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା କଶ୍ୟପଠାରୁ ପାଇଲେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର। ପ୍ରଥାନୁସାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁଖରୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବକ୍ଷରୁ, ବୈଶ୍ୟ ଉରୁଠାରୁ, ଶୂଦ୍ର ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଅନଳା ତଳ ଫଳ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଗଛକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଶୁକୀର ନାତି ବିନତା, ସୁରସାର ଭଉଣୀ କଦ୍ରୁ।" "କଦ୍ରୁ ହଜାର ନାଗ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ବିନତା ଦୁଇ ପୁଅ—ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣ। ଅରୁଣଠାରୁ ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସମ୍ପାତି ମୋର ଭାଇ। ମୋତେ ଶ୍ୟେନୀଙ୍କ ପୁଅ ଜଟାୟୁ ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ।" "ଯଦି ଚାହୁଁଛ, ମୁଁ ଏଠି ତୋମର ସାଥୀ ହେବି; କାରଣ ଏହି ଅରଣ୍ୟ ଦୁର୍ଗମ ଏବଂ ମୃଗ-ରାକ୍ଷସମାନେ ବହୁତ ଘୁରିବା ସ୍ଥାନ। ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ବାହାରିଲେ ବେଳେ, ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବି।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ରାଘବ ଜଟାୟୁଙ୍କୁ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ନମସ୍କାର କଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଜଟାୟୁ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ପୁନଃପୁନଃ ଶୁଣିଥିଲେ। ସେଠାରେ ମିଥିଳାନନ୍ଦିନୀ ସୀତାଙ୍କୁ ସେହି ବଳଶାଳୀ ପକ୍ଷୀ ଜଟାୟୁଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅମାନତ ରଖି, ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ପଞ୍ଚବଟୀକୁ ଯାଇଲେ, ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ଅଗ୍ନି ପରି ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ। ଏଉଁପରି, ଏଠି ସପ୍ତଦଶ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଗୋଦାବରୀ ତୀରେ ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତ କରି, ରାମ, ସୀତା ଓ ସୁମିତ୍ରାନନ୍ଦନ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଲେ। ଦୁହେଁ ଭାଇ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୂର୍ବାହ୍ନ କର୍ମ ସମ୍ପନ୍ନ କରି ପତ୍ରମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ରାମ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଦର ପାଇ ଖୁସିରେ ବସିଲେ, ସୀତା ସହ ପତ୍ରମଣ୍ଡପରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ବନ୍ଦନା ରେଖାରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ବିଭିନ୍ନ କଥାବାର୍ତ୍ତାରେ ଲିନ ହେଇଥିଲେ। ଏମିତି ରାମ କଥାରସରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବାବେଳେ, ଏକ ଅପୂର୍ବ ଘଟଣା ଘଟିଗଲା—ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ଏଠାରେ ଅଚାନକ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ସେ ଥିଲେ ଶୂର୍ପଣଖା, ଦଶଗ୍ରୀବ ରାକ୍ଷସ ରାବଣଙ୍କ ଭଉଣୀ। ସେ ଆସି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଶୋଭା ଛଟା ଥିଲା।