ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ଚାରି ଝିଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ ଥିଲା ରାମା ପ୍ରତି। ସେ ଭାବନା କରୁଥିଲେ, "ରାମାକୁ ନେବାକୁ ମୁଁ କେବେ ମାନିବି ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ମୋର ସବୁଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ପୁଅ।" କିନ୍ତୁ ଏହି ସମୟରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ବୋଲିଲେ, "ରାମା, ଯିଏ ବଡ଼ ଓ ଧର୍ମପରାୟଣ, ସେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଯାଇବ। ତାଙ୍କର କେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନଙ୍କ କିଏ, ଏବଂ ସେମାନେ କେଉଁଠାରୁ?" ରାଜା ଦଶରଥ ବିଚାର କରିଥିଲେ, "ମୁଁ କେମିତି ଏହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି? କି ମୋର ସ୍ୱୟଂ ଶକ୍ତି ବା କିଛି ଚତୁର ଯୋଧାଙ୍କ ସହିତ?" ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୃଢ ହେବା ଦରକାର, କାରଣ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ, "ରାବଣ ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସ, ଯିଏ ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ବୌନ ଅଛି, ଯାହା ତିନି ବିଶ୍ୱକୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି। ସେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଅନେକ ରାକ୍ଷସ ଅଛନ୍ତି।" ଦଶରଥ ଦୁଃଖିତ ହେବା ସହିତ କହିଲେ, "ମୋର ପୁଅକୁ ନେବାକୁ ମୁଁ ସମ୍ମତ ନୁହେଁ। ମୋର ସନ୍ତାନ ମାରୀଚ ଓ ସୁବାହୁ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ମୋର ପୁଅକୁ ନେବେ।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମନରେ କ୍ରୋଧ ଜାଗିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ମୁଡ଼ିଗଲା। ତେବେ ବସିଷ୍ଠ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଧର୍ମର ରୂପ, ତୁମେ ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ରାମା ସମସ୍ତ ତିନି ବିଶ୍ୱରେ ଧର୍ମରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। ତେଣୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପଠାଇବା ଦରକାର।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଜଣାଇଲେ, "ରାମା ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଅପରାଧୀ ନୁହେଁ। ସେ ଧର୍ମର ଅବତାର, ତାଙ୍କୁ କେହି ହାନି କରିପାରିବେନି।" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର କଥା ସୁଣି, ଦଶରଥଙ୍କର ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ତେବେ ସେ ରାମାଙ୍କୁ ନେବାକୁ ସମ୍ମତ ହେଲେ। ଏହିପରି, ରାମା ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗାଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।