ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ମୂଳ ଓ ଫଳରେ ପ୍ରଚୁର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠାରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଏହା ଏକ ନିର୍ବିକ୍ଷିପ୍ତ, ପବିତ୍ର ଓ ଶୋଭାମୟ ସ୍ଥାନ। ହେ ରାମ, ତୁମେ ସଦା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଏଠାରେ ବସି ତୁମେ ତାପସମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ। ଏଠାରେ ବଡ ମଧୂକ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖାଯାଏ, ତାହାର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏବଂ ଏକ ବଟବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ। ପରେ, ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ଥିବା ଏକ ଉଚ୍ଚଭୂମି ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପଞ୍ଚବଟୀକୁ ପହଞ୍ଚିବ, ଯେଉଁଠାରେ ସବୁବେଳେ ଫୁଲ ଫୁଟିଥାଏ। ଏପରି ଭାବେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି କହିବା ପରେ, ରାମ ଓ ସୌମିତ୍ରି ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ବିଦାୟ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ ଏବଂ ପାଦସ୍ପର୍ଶ କରି, ଦୁଇଁଜଣ ଭାଇ ଓ ସୀତା ସହିତ ପଞ୍ଚବଟୀ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଉଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଏହି ଦୁଇଁପୁଅ ଧନୁଷ ଧରି, ତୀର-ଫଳକ ବାନ୍ଧି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଭୟ ଓ ଧ୍ୟାନସ୍ଥ ହୋଇ, ମହାର୍ଷି ଦେଖାଇଦେଇଥିବା ପଥରେ ପଞ୍ଚବଟୀକୁ ଗଲେ। ଏଉଁପରେ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପଞ୍ଚବଟୀ ଦିଗେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ରଘୁବଂଶର ଶୋଭା ଏକ ବଡ଼ ଦେହୀ ବାଘ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଥିବା ଦେଖି, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଭାବିଲେ—ଇଏ କିଛି ରାକ୍ଷସ ପକ୍ଷୀ ନୁହେଁତା? ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କିଏ?" ସେ ବଡ୍ ମୃଦୁ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ କଥାରେ କହିଲେ, "ମୋ ଶିଶୁମାନେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଜଣେ ପିତାଙ୍କ ମିତ୍ର।" ପିତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗାତି ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣି, ରାମ ତାଙ୍କୁ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଲେ ଓ ତାଙ୍କର ବଂଶ ଓ ନାମ ପଚାରିଲେ। ତାପରେ ସେ ପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କର ବଂଶ ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କହିଲେ। "ପୁରାତନ କାଳରେ, ହେ ରାଘବ, ପ୍ରଜାପତିମାନେ ଥିଲେ—ପ୍ରଥମେ କର୍ଦମ, ତାପରେ ବିକୃତ, ପୁନି ଶେଷ, ସଂଶ୍ରୟ, ଓ ବହୁପୁତ୍ର। ସ୍ଥାଣୁ, ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, କ୍ରତୁ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଚେତାସ୍, ପୁଲହ ଓ ଡକ୍ଷ, ବିବସ୍ବାନ୍, ଅରିଷ୍ଟନେମି, ଓ ଶେଷରେ ପ୍ରଭାସ୍ବାନ କଶ୍ୟପ।" "ପ୍ରଜାପତି ଡକ୍ଷଙ୍କ ସଠି ଝିଅ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଠ ଝିଅ ଗ୍ରହଣ କଲେ—ଅଦିତି, ଦିତି, ଦାନୁ, କାଳକା, ତାମ୍ରା, କ୍ରୋଧବଶା, ମନୁ ଓ ଅନଳା। କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏମିତି ପୁଅ ପାଇବା, ଯେଉଁମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରଭୁତ୍ବ କରିବେ ଓ ମୋ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ।'" "ଅଦିତିଙ୍କୁ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା; ଦିତିଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦୈତ୍ୟ; ଦାନୁଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ ନାମକ ପୁଅ; ନରକ, କାଳକ ଓ କାଳକାମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ତାମ୍ରାଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ଝିଅ ହେଲେ—କ୍ରଉଞ୍ଚୀ, ଭାସୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୀ ଓ ଶୁକୀ। କ୍ରଉଞ୍ଚୀଙ୍କୁ ପେଚା, ଭାସୀଙ୍କୁ ଭାସ ପକ୍ଷୀ, ଶ୍ୟେନୀଙ୍କୁ ଶ୍ୟେନ ଓ ଗୃଧ୍ର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୀଙ୍କୁ ହଂସ ଓ କଳହଂସ, ଶୁକୀଙ୍କୁ ନତା ଓ ନତାଙ୍କ ଝିଅ ହେଉଛି ବିନତା।" "କ୍ରୋଧବଶାଙ୍କୁ ଦଶ ପୁଅ ହେଲେ—ମୃଗୀ, ମୃଗମଣ୍ଡା, ହରୀ, ଭଦ୍ରମଦା, ମାତଙ୍ଗୀ, ଶାର୍ଦୂଳୀ, ଶ୍ୱେତା, ସୁରଭୀ, ସୁରସା ଓ କଦ୍ରୁ। ମୃଗୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମୃଗ, ମୃଗମଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଭାଲୁ, ଭଦ୍ରମଦାଙ୍କୁ ଇରାବତୀ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଏଇରାବତ—ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜା ହାତୀ। ହରୀଙ୍କୁ ବନର, ଶାର୍ଦୂଳୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦର ଓ ବାଘ, ମାତଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ହାତୀ, ଶ୍ୱେତାଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଗଜ, ସୁରଭୀଙ୍କୁ ରୋହିଣୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ଯେଉଁଠାରୁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା। ସୁରସାଙ୍କୁ ସର୍ପ, କଦ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଗ।" "ମନୁଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବକ୍ଷରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଜଂଘାରୁ ବୈଶ୍ୟ, ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ—ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ର କହେ। ସେ ସମସ୍ତ ଫଳଦାୟୀ ଓ ଅଅଗ୍ନିଜନିତ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ବିନତା ଓ ଶୁକୀ ଝିଅ, କଦ୍ରୁ ଓ ସୁରସା ଭଉଣୀ। କଦ୍ରୁଙ୍କୁ ହଜାର ସର୍ପ, ବିନତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ—ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣ। ମୁଁ ଅରୁଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲି, ମୋ ଭାଇ ସମ୍ପାତି ଆଗରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ମୋ ନାମ ଜଟାୟୁ, ମୁଁ ଶ୍ୟେନୀଙ୍କ ପୁଅ।" ଏଭଳି କଥାରେ ଜଟାୟୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଓ ବଂଶପରମ୍ପରା ରାମଙ୍କୁ କହିଦେଲେ, ଯାହା ସୁନି ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।