ଓଡ଼ିଆ ନେରେଟିଭ୍: ଏକ ଦିନ, ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥିବା ଅନେକ ତପସ୍ବୀମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ହେ ଶୂରବୀର, ପୃଥିବୀରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଛଡି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଆମ ପ୍ରତି ରକ୍ଷା କର।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଧର୍ମପରାୟଣ ପୁତ୍ର ରାମ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।" "ମୋ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରି, ଏହି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆସିଛି; ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ ଭୋଗୁଛ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ତାହା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ। ଦୈବବଶାତ୍ ମୁଁ ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆସିଛି; ଏଠାରେ ରହିବା ମୋ ପାଇଁ ବଡ଼ ଫଳ ଦେବ। ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ନିଅସ୍ତ କରିବି; ତପସ୍ବୀମାନେ ମୋର, ଏବଂ ମୋ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କର ବୀରତା ଦେଖନ୍ତୁ।" ଏହିପରେ, ରାମ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦାନ ଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଧର୍ମପାଳନରେ ଦୃଢ଼ ରହି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ତପସ୍ବୀମାନେ ଠାରେ ଯାଇ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ସପ୍ତମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ରାମ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏବଂ ସୀତା ସହ ଦ୍ୱିଜତମ ତପସ୍ବୀମାନେ ଠାରେ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ଦୀର୍ଘ ଦୂର ଯାତ୍ରା କରି, ଅନେକ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ଉତ୍ତଙ୍କ। ତାପରେ ରଘୁବଂଶୀ ଦୁଇ ଭାଇ ସୀତା ସହ ଏକ ଅନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଯାଁଠି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଥିଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳରେ ଭରିଥିବା ଗଛ ଥିଲା, ରାମ ଏକ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଚିରା ଛାଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏଠି, ରାମ ତପସ୍ବୀ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ରାମ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି; ତେଣୁ, ମୋତେ କିଛି କହନ୍ତୁ, ହେ ଧର୍ମଗ୍ୟ, ଶୂରବୀର ମହାମୁନି।" ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏହିପରେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ସ୍ୱାଗତମ ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାମ, ତୁମେ ଧର୍ମର ଅନୁସ୍ଥାନକାରୀ; ଏହି ଆଶ୍ରମ ଏବେ ତୁମେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ, ଏହା ଏକ ନାୟକ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ।" "ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି; ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦେବଲୋକକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଁ ନାହିଁ। ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ଚିତ୍ରକୂଟରେ ବସିଛ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏଠିକୁ ଆସିଛି। ଦେବମାନ୍ୟ ମହାଶ୍ବର ମୋତେ କହିଲେ, ମୋର ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବିଜୟ କରିଛି। ଏଠି, ଦେବ ଏବଂ ମୁନିମାନେ ସମ୍ମାନିତ କରୁଥିବା ଏହି ଆଶ୍ରମ, ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ତୁମ ଜନନୀ ସୀତା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ଏଠି ରହିପାରିବ।" ଏହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ, ତପସ୍ୟାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ରାମ ଏନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଥାଏ, ସେପରି କହିଲେ, "ହେ ମହାମୁନି, ମୁଁ ନିଜେ ଲୋକମାନେକୁ ବିଜୟ କରିପାରିବି; କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିବାକୁ ଚାହେଁ।" "ଆପଣ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଜୀବର କଳ୍ୟାଣରେ ନିୟୋଜିତ; ଏହି କଥା ମୋତେ ଶରଭଙ୍ଗ ଏବଂ ଗୌତମ କହିଛନ୍ତି।" ଏପରି ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା ପରେ, ମହାମୁନି ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, "ଏହି ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମମୟ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସଦା ମୁନିମାନେ ଏଠି ଆସନ୍ତି, ଫଳ ଏବଂ କନ୍ଦରେ ପ୍ରଚୁର।" "ଏଠି ହରିଣମାନେ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସନ୍ତି, ଲୋଭ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି କ୍ଷତି କରିନାହିଁ, ଭୟ ବିନା ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଏଠି ହରିଣ ଛଡି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଭାଇ ରାମ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ଧନୁଷ ଧରି କହିଲେ, "ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ଏହି ହରିଣମାନଙ୍କୁ ନିଅସ୍ତ କରିବି।" "ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ତୀବ୍ର ବାଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ହରିଣମାନଙ୍କୁ ହତ କରିପାରିବି; ଏହିଠାରେ ଆପଣ ତାଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରି ଉପଚାର କରିଲେ, ତାହାଠାରେ ଅଧିକ କଷ୍ଟ କଣ?" "ମୁଁ ଏଠି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିପାରିବି ନାହିଁ।" ଏହିପରେ ରାମ ଅସ୍ତିତ ବାଚନ କରି ସନ୍ଧ୍ୟା ବନ୍ଦନା କଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବନ୍ଦନା ପରେ, ରାମ ତାଙ୍କ ସୀତା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ତାପରେ, ମହାତ୍ମା ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ରାତି ହେବାକୁ ଦେଖି, ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ। ଏଠି ଅଷ୍ଟମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ରାମ ଏବଂ ସୌମିତ୍ରି, ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେଠି ରାତି ରହି ପ୍ରଭାତେ ଉଠିଲେ। ରାଘବ, ସୀତା ସହ ଉଠି, ଶିତଳ ଏବଂ ପଦ୍ମଗନ୍ଧ ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧି କରିଲେ। ତାପରେ, ଏହି ତପସ୍ବୀମାନେ ଆଶ୍ରୟ ଜଙ୍ଗଲରେ, ବୈଦେହୀ, ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପ୍ରଭାତେ ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହେଲା, ସେମାନେ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଇ ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ, "ହେ ପୂଜ୍ୟ, ଆପଣ ଆମକୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଆତିଥ୍ୟ କରିଛନ୍ତି; ଆମେ ଚାଲିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କାରଣ ମୁନିମାନେ ଆମକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି।" "ଆମେ ଦଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଲରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ମୁନିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।" "ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଅନୁମତି ଚାହୁଁଛୁ, ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଦୃଢ଼ ମୁନିମାନେ ସହ।" ଏହିପରେ, "ଆମେ ବିଦାୟ ଚାହୁଁଛୁ," କହି, ରାମ, ସୌମିତ୍ରି ଏବଂ ସୀତା ମହାମୁନିଙ୍କ ପାଦରେ ନମନ କରିଲେ। — ଏହି ଭାବରେ ରାମ, ସୀତା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଆତିଥ୍ୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରି, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିମିତ୍ତ ଆଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।