ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ରାମଙ୍କୁ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ—ଯେଉଁ ରାଜା ସଦା ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ବା ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେ ପରି ସମ୍ମାନ ଓ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସତ୍ୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏମିତି ଏକ ରାଜା, ରାମ, ଦୀର୍ଘ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅମର କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଯେଉଁ ରାଜା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ତପସ୍ବୀମାନେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମକର୍ମ କରନ୍ତି, ତାହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ତାହା ରାଜାଙ୍କୁ ମିଳେ। ଏହି ଉପବନରେ ରହୁଥିବା ଏହି ବିଶାଳ ତପସ୍ବୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ, ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକାଂଶ ଉଚ୍ଚ କୁଳୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ତଳେ ଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ମମ ଭାବେ ହତ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ତାଙ୍କର କେହି ରକ୍ଷାକାରୀ ନାହିଁ। ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣ ଦେଖନ୍ତୁ, ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଅନେକ ମହାନ ଋଷିଙ୍କ ଦେହକୁ, ଯାହା ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ପମ୍ପା ନଦୀ, ଅନୁମନ୍ଦାକିନୀ ଓ ଚିତ୍ରକୂଟ ଉପକୂଳରେ ଥିବା ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଘଟୁଛି। ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ଓ ହାନି ଆମେ ସହିପାରୁନାହିଁ, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଉପରେ କରୁଛନ୍ତି। ଏହିପରି କଷ୍ଟରେ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ, ହେ ରାମ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏହି ରାତିରେ ଚଳିତ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି। ହେ ଶୂରବୀର, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶରଣ ନାହିଁ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ଧର୍ମପରାୟଣ କକୁତ୍ସ୍ଥ ପୁତ୍ର ରାମ ସମସ୍ତ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମୋତେ ଏପରି ଆଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଚାଲିବା ଲୋକ ନୁହେଁ। ମୋର ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।" "ମୁଁ ଏହି ଅରଣ୍ୟକୁ ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରି, ତୁମେମାନେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ହାନି ହେଉଛ, ତାହା ଦୂର କରିବାକୁ ଆସିଛି। ଏହା ଏକ ସଯୋଗ ଯେ, ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି; ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଅରଣ୍ୟବାସ ବଡ଼ ଫଳଦାୟକ ହେବ।" "ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନଶ୍ଟ କରିବି; ତପସ୍ବୀମାନେ ଏବଂ ମୋ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ମୋର ପ୍ରଭାବ ଦେଖନ୍ତୁ।" ଏପରି ଏକ ବର ଦେଇ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଆତ୍ମସଯମୀ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏବେ ଆସନ୍ତୁ, ସପ୍ତମ ସର୍ଗ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁମାରୀ ରାମ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତା ସହ, ଏହି ଦ୍ୱିଜ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଅନେକ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେ ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ମହାମେରୁ ପରି ଉନ୍ନତ। ତାପରେ, ରଘୁବଂଶୀ ଦୁଇ ଭାଇ ସାଧାରଣ ସୀତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ନିର୍ଜନ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଭରିଥିଲା। ସେଠାରେ ଏକ ଶାନ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବାର୍କ ଚମରା ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ସେଠାରେ ରାମ, ତପୋଧନ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ—"ମୁଁ ରାମ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି; ଧର୍ମବିଦ୍ ମହାମୁନି, ମୋ ସହ କଥା କହନ୍ତୁ।" ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ମଧୁର ସ୍ୱାଗତ କରି କହିଲେ—"ହେ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ, ତୁମେ ଏହି ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛ, ଏହି ଆଶ୍ରମ ଏବେ ଏକ ନାୟକଙ୍କ ରକ୍ଷା ତଳେ ଆସିଛି।" "ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଥିଲି, ତେଣୁ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଦେବଲୋକକୁ ଯିବିନାହିଁ। ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ଚିତ୍ରକୂଟରେ ବାସ କରୁଛ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି।" "ଦେବେଶ୍ୱର ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ କହିଥିଲେ, ମୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜିତିଛି। ଏହି ଆଶ୍ରମ ଯାହାକୁ ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରିଛି, ତାହାରେ ମୋର ଅନୁଗ୍ରହରେ ତୁମେ ତୁମ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତା ସହ ବାସ କର।" ଏପରି ତପସ୍ବୀ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କୁ ରାମ କହିଲେ—"ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲୋକ ଜିତିପାରିବି, କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଯେପରି ଆମକୁ ଏଠାରେ ବାସ କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।" "ଆପଣ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଜୀବର କ୍ଷେମ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ; ଏହି କଥା ମୋତେ ଶରଭଙ୍ଗ ଓ ଗୌତମ କହିଛନ୍ତି।" ଏପରି ରାମଙ୍କ କଥାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ କହିଲେ—"ଏହି ଆଶ୍ରମ ଧାର୍ମିକ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସଦା ତପସ୍ବୀମାନେ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତି, ଏଠାରେ ମୂଳ ଓ ଫଳ ପ୍ରଚୁର।" "ଏଠାରେ ବଡ଼ ହରିଣ ଦଳ ଆସି, ଆକର୍ଷିତ ହେଇ ଯାଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରୁନାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ ହରିଣ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ।" ଏହି ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଭାଇ ଧୃଢ଼ ମନ ରାମ ଧନୁଷ ବାଣ ଧରି କହିଲେ—"ମୁଁ ଏହି ହରିଣ ଦଳକୁ ଧାରାଳ ତୀରରେ ବଧ କରିବି; କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ଏମାନେକୁ ଚିକିତ୍ସା କରିବେ, ତେବେ ଏଠାରେ ବସିବାରେ ଅଧିକ କଷ୍ଟ ହେବ।" "ମୁଁ ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବସିପାରିବିନାହିଁ।" ଏହିପରି କହି, ରାମ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କଲେ। ତାପରେ, ସେଠାରେ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ସୁନ୍ଦର ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଶ୍ରମରେ ବାସ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଏବେ, ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ନିଜେ, ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ପୂର୍ବକ ଶୁଦ୍ଧ ତପସ୍ବୀ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ଯେତେବେଳେ ରାତି ଆସିଗଲା। ଏଠାରେ ଏଠି ଏଠି ଅଷ୍ଟମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।