ଏହି ସମୟରେ, ମହାପୁରୁଷ ଶରଭଙ୍ଗ ବଡ଼ ଶାନ୍ତି ଓ ସଫଳତା ଅନୁଭବ କରି, କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛି, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବି। ଏଠାରେ କେତେକ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଅନ୍ୟେ ଲୋକେ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏପରେ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସଂନ୍ୟାସୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଉପରେ ଉଠି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଚାଲିଯିବା ପରେ, ରାଘବ—ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ—ଯେଉଁଠାରେ ଶରଭଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ପାଖରେ ବସିଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ। ତିନିଜଣ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ଓ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନେଇ ବସିଲେ। ଏପରେ, ରାଘବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଏବଂ ଶରଭଙ୍ଗ ସବୁ କଥା ଖୋଲି କହିଲେ। ଶରଭଙ୍ଗ କହିଲେ, "ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ରାମ, ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଯାହା କଠୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରାଯାଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ନିୟମ ନ ମାନିଲେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମେ ଏଠାରେ ଅଛ, ଏହି ଜାଣି, ମୋର ପ୍ରିୟ ଅତିଥି ତୁମକୁ ଦେଖିବା ଛାଡ଼ି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯିବି ନାହିଁ। ଏବେ ତୁମକୁ ଦେଖି, ମୋ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି। ମୁଁ ଅକ୍ଷୟ ଶୁଭ ଲୋକ ଜୟ କରିଛି; ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବ ଲୋକ ମୋ ଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କର।" ଏପରେ, ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ରାଘବ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, "ମହାମୁନି, ମୁଁ ନିଜେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜୟ କରିବି; ମୁଁ ଏଠି ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ ନିବାସ ଚାହେଁ, ଯେପରି ଆପଣ ଦେଖାଇଛନ୍ତି।" ତାହାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ବଳଶାଳୀ ରାଘବଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜ୍ଞାନୀ ଶରଭଙ୍ଗ ପୁନି କହିଲେ, "ଏଠାରେ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମୁନି ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ଅରଣ୍ୟରେ ନିୟମିତ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି; ସେ ତୁମକୁ ଅଧିକ ଉପକାର କରିପାରିବେ। ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଅ, ଅରଣ୍ୟର ମଧୁର ସ୍ଥାନରେ; ସେ ତୁମ ପାଇଁ ନିବାସ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଦେବେ।" "ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀକୁ ଉଲ୍ଲଟ ଧାରା ଅନୁସରଣ କର, ହେ ରାମ; ଏହି ନଦୀ ଫୁଲ ଓ ତାରା ବହନ କରେ, ଏହିପରି ଚାଲିଲେ ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିବ। ଏହି ହେଉଛି ପଥ; ମୋତେ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦେଖ, ଯେପରି ସାପ ତାହାର ପୁରୁଣା ଚର୍ମ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଏମିତି ମୁଁ ମୋ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବି।" ଏପରେ, ଶରଭଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରରେ ଘୃତ ଅର୍ପଣ କରି, ତିନିଜଣ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ତାହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର କେଶ, ଦେହ, ପୁରୁଣା ଚର୍ମ, ଅସ୍ଥି, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତକୁ ଦହିଦେଲା। ପରେ, ଶରଭଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ଯୁବକ ଭାବେ ଉଦ୍ଭିତ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କର ତେଜ ଅପୂର୍ବ ଦେଖାଗଲା। ସେ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ, ମହାମୁନି ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଉତ୍କ୍ରମଣ କଲେ। ସେଇ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁନି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କୀୟ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଦେଖିଲେ; ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତି ଖୁସି ହେଲେ ଓ ମାନ୍ୟତା ଦେଲେ। ଏହି ଶରଭଙ୍ଗ ଶ୍ରୀଗର୍ଭ ଲୋକକୁ ଯିବା ପରେ, ଅନେକ ମୁନିମଣ୍ଡଳୀ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ତେଜୋମୟ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୈଖାନସ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ସଂପ୍ରକ୍ଷାଳ, ମରୀଚିପ, ଅନେକ ଅଶ୍ମକୁଟ୍ଟ, ପତ୍ରାଶୀ ତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ। କେହି ଦାନ୍ତକୁ ମୁସଳ କରି ଖାଉଥିଲେ, କେହି ଜଳରେ ଲୀନ, କେହି ଭୂମିରେ ଶୋଇଥିଲେ, କେହି ଶୋଇ ନଥିଲେ, କେହି ଖୋଲା ଆକାଶରେ ବସୁଥିଲେ। କେହି ଜଳାଶୀ, କେହି ବାୟୁପରାୟଣ, କେହି ଆକାଶବାସୀ, କେହି ମାଟିରେ ଶୋଇଥିଲେ। କେହି ଦଣ୍ଡାୟମାନ, କେହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, କେହି ଭିଜା ଓଡ଼ନା ପିନ୍ଧି, କେହି ଜପ-ତପରେ ଲିନ, କେହି ପଞ୍ଚତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଲେ ଓ କହିଲେ, "ତୁମେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ଏହି ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଦେବମାନ୍ୟ ମଘବାନଙ୍କ ପରି। ତିନି ଲୋକରେ ତୁମ ଯଶ, ପ୍ରଭାବ ଓ ସୌର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତୁମେ ପିତୃଭକ୍ତ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଧର୍ମମୟ। ଏପରି ମହାତ୍ମା ଧର୍ମପ୍ରିୟ ତୁମ୍ଭାକୁ ଆମେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ, ରକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ଏହା ପାଇଁ ମାନ୍ୟ କର।" "ଏ ରକ୍ଷକ, ରାଜା ଯଦି ଚଷି ଉପଜର ଛଅଂଶ ନେଇ ଲୋକଙ୍କୁ ନ ରକ୍ଷା କରି, ତେବେ ତାହା ମହା ଅନ୍ୟାୟ। ଯିଏ ନିତ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରଜାକୁ ପୁତ୍ର ସମ ଭାବରେ, ନିଜ ପ୍ରାଣ ସମ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରେ, ସେଉଁଟି ଏକ ସତ୍ୟ ରାଜା। ଏପରି ରାଜା ଦୀର୍ଘ ଯଶ ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ଓ ସେଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।" "ଯେଉଁ ସନ୍ୟାସୀ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଭୋଜନ କରି ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଧର୍ମର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଏହିପରି ରାଜା ପାଇଁ ଯାଏ। ଏହି ଅରଣ୍ୟବାସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁନିମାନେ ତୁମର ରକ୍ଷା ରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାକ୍ଷସମାନେ ନିର୍ମମ ଭାବେ ହତ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ଅରକ୍ଷିତ।" "ଆସ, ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଅନେକ ମୁନିଙ୍କ ଦେହ ଦେଖ। ପମ୍ପା, ଅନୁମନ୍ଦାକିନୀ ଓ ଚିତ୍ରକୂଟ ନିକଟରେ ଅନେକ ମୁନିଙ୍କ ଉପରେ ମହା ହତ୍ୟା ଘଟୁଛି। ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ଆମେ ସହିପାରୁ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଦୁର୍ଜନ ରାକ୍ଷସମାନେ ରାତିରେ ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମେ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛୁ; ରକ୍ଷା କର, ହେ ରାମ।" ଏଭଳି ମୁନିମାନେ ରାମଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆଶା ରଖିଲେ।