ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ, ଯେଉଁ ମହାତ୍ମା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ, ରାମ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁନଥିବା ଏକ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭା ରେ ରହିଛନ୍ତି। ସେ ଦେଖିଲେ, ଏହି ଦେବତା, ଅନେକ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ହରିତ ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ଏକ ରଥରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ଏହି ରଥ ଆକାଶ ମାନେ ଗତି କରୁଛି। ଦୂରରୁ ରାମ ଦେଖିଲେ, ସେ ଦେବତା ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଧଳା ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ର ଗୋଳକ ଭଳି ଅପାର ଶୋଭାରେ ରହିଛନ୍ତି। ସେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଶୁଭ୍ର ଛତା, ଅଦ୍ଭୁତ ମାଲାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ଦୁଇଟି ସୁନା ହାତରେ ଧରାଯାଇଥିବା ଚାମର ଏବଂ ଏହି ଚାମର ମହାମୂଲ୍ୟବାନ୍। ଏହି ଚାମର ମହିଳାମାନେ ମହାନ୍ ମାନ୍ୟତାରେ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚାଉଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଅନେକ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦେବତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ସହ ଏବଂ ଭାସବ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରଥକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଇଲେ। "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶୋଭାମୟ ରଥକୁ ଦେଖ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଆକାଶରେ ଚଳିତିବା। ଏହି ପୁରୁହୂତର ଘୋଡା, ଯେଉଁଘୋଡା ଶକ୍ରଙ୍କର ଥିଲା ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଥିଲୁ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘୋଡା ଆକାଶରେ ଚଳିଛି। ଏହି ରଥ ଚାରିପାଖରେ ଯେଉଁ ହାଜାର-ହାଜାର ବାଘ ଭଳି ଯୁବକ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ କଣ୍ଠାରେ କୁଣ୍ଡଳ ଏବଂ ହାତରେ କଟାର ଧରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଛାତି, ଲୋହା ଭଳି ଭାଜୁ, ଲାଲ ରେଖା ଥିବା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ବାଘ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅଗ୍ରହଣୀୟ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଛାତିରେ ଅଗ୍ନି ଭଳି ଜ୍ୱଳିତ ମଣି ମାଳା ଅଛି; ସମସ୍ତେ ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ବର୍ଷର ଯୁବକ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ସଦା ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି।" "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ଏଠାରେ ସୀତା ସହିତ ଏକ କ୍ଷଣ ରୁହ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରଥରେ କିଏ ଅଛନ୍ତି ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଜାଣିବି।" ଏପରି କହି, ରାମ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ ଦିଗରେ ଆଗେଇଲେ। ରାମ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶଚୀପତି ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ରାମ ଏଠାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୋ ସହ କଥା ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମୋତେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ନେଇଯାଉ; ତାପରେ ସେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।" "ମୁଁ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛି, ଶୀଘ୍ର ଯାଉଛି; ରାମଙ୍କୁ ଏକ ଘଣ୍ଟା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନେ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏପରି କହି ଦିବ୍ୟ ତରଜା ବାହକ ଇନ୍ଦ୍ର ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗଙ୍କୁ ଆଦର ଦେଇ ଆକାଶରେ ନିଜ ଘୋଡା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଇଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯାଇବା ପରେ, ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଅନୁସୂରୀ ସହିତ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଅନୁମତି ନେଇ ବସିଲେ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଲେ। ତାପରେ ରାମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ସବୁ କଥା ବିବରଣା କଲେ। "ରାମ, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ଏକ ବର ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦୃଢ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ। ତୁମେ ଏଠାରେ ଥିବାକୁ ଜାଣି, ରାମ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯାଇନଥିଲି। ଏବେ ତୁମେ ମୋ ସହ ମିଳିଛ, ମହାତ୍ମା ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାମ, ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଉଛି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଅଶ୍ରୟ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ଜିତିଛି; ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।" ଏପରି ବୋଲି ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାମ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମହାତ୍ମା, ମୁଁ ନିଜେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜିତିପାରିବି; ମୋର ଇଚ୍ଛା ଏଠାରେ ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ ନିବାସ ମିଳିବା, ଯେପରି ତୁମେ ସୂଚନା ଦେଇଛ।" ଏପରି ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲାପରେ, ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ପୁନି କହିଲେ, "ରାମ, ଏଠାରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଋଷି ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ନିୟମିତ ରହନ୍ତି; ସେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଉପକାର କରିପାରିବେ। ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ସଫଳ ନିବାସକୁ ଯାଉ, ଅରଣ୍ୟର ମନୋହର ଅଞ୍ଚଳରେ, ସେ ତୁମ ନିବାସ କ୍ରମ କରିବେ। ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀର ବିପରୀତ ଧାରା ଅନୁସରଣ କର, ଏହି ନଦୀ ଫୁଲ ଓ ତାରା ବହିଯାଉଛି, ତାପରେ ତୁମେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ପହଁଚିବେ। ଏହି ପଥ, ରାମ, ଏକ କ୍ଷଣ ମୋତେ ଦେଖ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ମୋ ଅଙ୍ଗ ପୁରୁଣା ସର୍ପ ଭଳି ପରିତ୍ୟାଗ କରିବି।" ତାପରେ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ଜ୍ଵାଳାଇ ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଲେ, ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନଙ୍କର କେଶ, ଶରୀର, ପୁରୁଣା ଚର୍ମ, ହାଡ଼, ମାଂସ, ରକ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲା। ତାପରେ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍ଗ ଜ୍ୱଳିତ ଯୁବକ ଭଳି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଲେ। ସେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ, ମହାର୍ଷି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କଲେ। ଏହି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଋଷି, ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ସହ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ଭରି ଆଦର କଲେ। ଏବେ ମହାଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆରଣ୍ୟକଣ୍ଡର ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଛି।