ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏବଂ ସୀତା ତିନିଜଣେ ତୁରନ୍ତ ମୁନି ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ। ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯିଏ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ରାମ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ରାମ ଦେଖିଲେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଜ୍ୱଳମାନ ଓ ଶୁଭ୍ର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତଳଭୂମିକୁ ଛୁଇଁନଥିବା ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ। ସେ ଦେଖିଲେ ଏହି ଦେବତା, ଅନେକ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ହରିତ ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱରେ ଚାଳିଥିବା ରଥରେ ଆକାଶରେ ଯାଉଥିବା। ଦୂରରୁ ଦେଖିଲେ ଏହି ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରି ଚମକୁଛି, ଶୁଭ୍ର ମେଘ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦିଖୁଛି। ସେଠାରେ ଏକ ନିର୍ମଳ ଛତା, ଅଦ୍ଭୁତ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଦୁଇଟି ସୁନା ହାଣ୍ଡଲ ଥିବା ଚାମର ଦେଖିଲେ। ମହିଳାମାନେ ଏହି ଚାମର ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ମହାର୍ଷିମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ଦେବତା ଆକାଶରେ ଅସ୍ଥିତ, ଉତ୍ତମ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିଲେ ଏବଂ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ସହ ଏବଂ ବାସବଙ୍କ ସହ କଥା ହେଉଥିଲେ। ରାମ ଏଠିରେ ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ରଥକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉପସ୍ଥାନ କଲେ। "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଦେଖ, ଏହି ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଆକାଶରେ ଚାଳିଛି। ଏହି ପୁରୁହୂତଙ୍କ ଅଶ୍ୱଗୁଡିକ, ଯେଉଁଠି ସକ୍ରଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ଭାବରେ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱ ଆକାଶରେ ଚାଳିଛନ୍ତି।" ସେଠାରେ ଏହି ରଥକୁ ଘିରି ଥିବା ବଂଶୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଂଶୀ ପରି କଠିନ, ଶତ-ଶତ ଯୁବକ, କଣ ଲତା, ତଳୱାର ଧରି, ରକ୍ତ ରଙ୍ଗର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଅଗ୍ନି ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୁର୍ଲଭ। ସେମାନଙ୍କ ଛାତିରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିବା ମାଳା ଥିଲା, ସେମାନେ ସବୁ ଚବିଶ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର ଯୁବକ ପରି ଦିଖୁଥିଲେ। ଦେବମାନେ ସଦା ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି। "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ଏଠି ସୀତା ସହ ଏକ କ୍ଷଣ ରୁହ, ମୁଁ ଏହି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ କିଏ ଅଛି ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି।" ଏପରି କହି, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଉତ୍ତମ ରାମ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢିଲେ। ରାମ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶଚୀପତି ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସମୟରେ କହିଲେ, "ରାମ ଏଠି ଆସୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ମୋ ସହ କଥା ହେବା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଶେଷ କରି ନେବାକୁ ନେଉ; ତାପରେ ସେ ମୋତେ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ।" "ମୁଁ ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧିଛି; ଶୀଘ୍ର ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ହେବି। ରାମ ଏକ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନେ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏପରି କହି, ଇନ୍ଦ୍ର ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱରେ ଯୋକ୍ତ ରଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ବିଦାୟ ହେବା ପରେ, ରାମ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀମାନେ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଗରେ ଗଲେ, ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ପାଖରେ ବସିଥିଲେ। ରାମ, ସୀତା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୁନିଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବସିଲେ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନେଲେ। ତାପରେ ରାମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଶରଭଙ୍ଗ ସବୁ କଥା ରାମଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। "ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ରାମ, ମୋତେ ବର ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଯାହା ଦୃଢ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଲାଭ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ତୁମେ ଏଠି ଥିବା ଜାଣି, ରାମ, ମୁଁ ତୁମେ ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ଯାଇନଥିଲି। ଏବେ ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖିଲା, ମହାତ୍ମା ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମ, ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇବି।" "ମୁଁ ଶୁଭ୍ର ଲୋକଗୁଡିକ ଜିତିଛି, ଯାହା ଅକ୍ଷୟ; ତୁମେ ମୋଠୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକଗୁଡିକ ଗ୍ରହଣ କର।" ଏପରି ଶରଭଙ୍ଗ କହିବା ପରେ, ରାମ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମହାମୁନି, ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜିତିବି; ମୁଁ କେବଳ ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ବସିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଯେପରି ଆପଣ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି।" ଏପରି ଶକ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମଙ୍କୁ ଶରଭଙ୍ଗ ପୁନଃ କହିଲେ, "ଏଠି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମୁନି ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ତିନି ଅରଣ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି; ସେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ଉପକାର କରିବେ।" "ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଉ, ଅରଣ୍ୟର ମନୋହର ସ୍ଥାନରେ; ସେ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ଯୋଜନା କରିବେ।" "ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀକୁ ତାର ଧାରା ବିପରୀତ ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କର, ଏହି ନଦୀ ଫୁଲ ଓ ତାରା ବହି ନେଉଛି, ତାହା ପରେ ତୁମେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥାନ ପହଞ୍ଚିବ।" "ଏହି ପଥ, ରାମ; ଏକ କ୍ଷଣ ମୋତେ ଦେଖ, ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ମୋ ଦେହ ଛାଡ଼ିବି, ସାପ ଭଳି ପୁରୁଣା ଚର୍ମ ପରି।" ଏପରି କହି, ଶରଭଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘୃତ ଅର୍ପଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅଗ୍ନି ମହାତ୍ମା ମୁନିଙ୍କ ଚୁଲ, ଦେହ, ପୁରୁଣା ଚର୍ମ, ହାଡ଼, ମାଂସ, ରକ୍ତ ସବୁ ଦହିଦେଲା। ତାପରେ ଶରଭଙ୍ଗ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଏକ ଜ୍ୱଳମାନ ଯୁବକ ପରି ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଚମକୁଥିଲା। ସେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଉଠି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀମାନେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ଉପରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ଲୋକକୁ, ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁନି, ଶରଭଙ୍ଗ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀମାନେ ସହ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସ୍ନେହ ସହ ସ୍ୱାଗତ କଲେ।