ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜା ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ନଗରବାସୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଅଭାବରୁ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ସେମାନେକୁ ଅନେକ ରତ୍ନ ଦେଇ ଆନନ୍ଦ କରାଇଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ରାମ, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ବଡ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ଯେପରିକି ଏକ ପତାକା ତାଙ୍କର ଗୌରବ ହେବାର ଚିହ୍ନ। ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ବେଦରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତେବେ ରାମ ସତ୍ୟ ଓ ସାହସରେ ଅପରିହାର୍ୟ ଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରିୟ, ଚନ୍ଦ୍ରର ମାନେ ପବିତ୍ର ଥିଲେ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ଯାନଚାଳନରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ। ରାମଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଯିଏ ସଦା ରାମଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସମ୍ପଦ ଓ ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା, ସେ ରାମଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦିନରେ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ନିରାମୟତା ଆଣୁଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ରାମ ଶିକାରକୁ ଯିବାକୁ ଘୋଡା ଚଢ଼ୁଥିଲେ, ତେବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବନ୍ଧୁର ସେ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବାକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବଣ୍ଦୁକ ଧରି। ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ଯେପରିକି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଦେଖାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ବିଦ୍ୟାରେ ଦକ୍ଷ, ଗୁଣରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ଏବଂ ଗୌରବରେ ଅନୁପମ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ପୁଅଙ୍କର ବିବାହ କରାଇବା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ନାମକ ଏକ ବଡ ଋଷି ଆସିଲେ, ଯିଏ ଦଶରଥଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଆଗମନରେ ଦଶରଥ ଖୁସି ହେଲେ, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଦଶରଥ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହର ସହିତ ସ୍ବାଗତ କରିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପାଣୀ ଦେଇ ସ୍ବାଗତ କରିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦଶରଥଙ୍କର ସୁଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ଆଗମନ ଦଶରଥଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ସବ ଭଳି ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ନେକ୍ତର ବୋଲି କହିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରିଲେ, "ତୁମର ଆଗମନ ମୋ ପାଇଁ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ତୁମେ କଣ ଚାହାଁଛ, ମୋତେ କେଉଁଠି ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପାଇଁ କହ?" ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦଶରଥଙ୍କର ଆରାଧନାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ମନୋବାଣୀ ବିଷୟରେ କଥା ଖୋଲିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦଶରଥଙ୍କର ଚିତ୍ତକୁ ଖୁସିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଦେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ଗୁରୁତ୍ୱ ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଗଥା ଏକ ନୂତନ ଆରମ୍ଭର ସୂଚନା ଦେଉଥିଲା, ଯାହା ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଅନେକ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଦୂର କରିବାରେ ମଦଦ କରିବ।