ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ଚାରି ଗର୍ଭଧାରଣ ହେଲା। ସେମାନେ ସବୁଠୁ ଅନନ୍ୟ, ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତିଟି ଯୁବକ ତାଙ୍କର ଗୁଣରେ ଅନନ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଗାନ ଗାଇଥିଲେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ଏବଂ ଆପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଢମ୍ରୁ ଗୋଞ୍ଜିଥିଲା, ଏବଂ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ଝରି ପଡ଼ୁଥିଲା। ଏହି ଖୁସିର ଅବସରରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମ ଶୁଭ ଦେବାରେ ଦାନ କରିଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଗାନକାରମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଏକାଠି ୧୧ ଦିନ ପରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କର ନାମକରଣ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ପୁଅ, ରାମ, ଏବଂ କୈକେଇଙ୍କର ପୁଅ ଭରତଙ୍କୁ ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ବିଶେଷ ଖୁସିରେ, ସେ ସୌମିତ୍ରିଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ନାମ ଦେଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୁଣ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ବିଶେଷକରି ରାମ, ଯିଏ ସତ୍ୟ ଓ ବୀରତାରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଲପାଇଥିଲେ, ରାମ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭଳି ପବିତ୍ର ଥିଲେ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଓ ଚାରିତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦେଖାଇଥିଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ଭାଇ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତି ସମ୍ମାନ ଓ ଭାବନା ଥିଲା, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ହେବାକୁ ଆଶା ରଖିଥିଲେ। ସେ ମାନେ ଯେତେବେଳେ ରାମ ଶିକାରକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେ ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାକୁ ପଛରେ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରକାର ଆଚରଣ କରୁଥିଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ସେମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ଓ ଧର୍ମରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ ଉପରେ ବିଚାର କରିଥିଲେ। ସେହିବେଳେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଏକ ମହାପ୍ରଜ୍ଞା, ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଥିଲେ। ସେ ଦର୍ବାରର ଗେଟକୁ ଗଲେ ଓ ଦର୍ବାରୀ ମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ଖୁସିରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ଖୁସିର ଚିହ୍ନ ଥିଲା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜଳ ଦେଇ ସ୍ୱାଗତ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି, ସହଯୋଗୀ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଋଷିମାନେ ସେଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରି, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଆଗମନକୁ ସେ ମଧୁର ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, ଯେପରିକି ଶୁଷ୍କ ମାଟିରେ ବର୍ଷା, ଏବଂ ନିଜର ଜୀବନର ଅନୁଷ୍ଠାନ ପୂରଣ ହେବାର ଭାବନା ରଖିଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କାହାକୁ ସେ ଦେଖିବେ, କେମିତି ସେ ସେହି ଦିବ୍ୟ ମହାପ୍ରଜ୍ଞାକୁ ସ୍ୱାଗତ କରିଛନ୍ତି।