କେବଳ ଏକ ସଂସ୍କୃତି ଓ ସମ୍ପଦର ଗାଥାରେ, ଏକ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଦୟାର ସୂତ୍ର ଥିଲେ। ସତ୍ୟ ଓ ଶୌର୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ଭରତ କାଇକେଇଙ୍କର ପୁଅ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏକ ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ତାଙ୍କ ପରେ, ସୁମିତ୍ରା ଦୁଇ ପୁଅ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ କୁଶଳ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅର୍ଧ ଶକ୍ତିରେ ଗୃହୀତ। ଭରତ ଶାନ୍ତ ମନସିକତା ସହିତ ପୁଷ୍ୟ ତାରାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତେବେ ସୁମିତ୍ରାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଆଶ୍ଲେଷା ତାରାର ତଳେ କର୍କଟ ରାଶିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସୂର୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ। ରାଜାଙ୍କର ଏହି ଚାରି ପୁଅ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକୁ ଗୁଣ ଦେଇ, ଦେଖିବାରେ ଦ୍ବିତୀୟ ତାରା ପ୍ରୋଷ୍ଟ୍ଠପଦ ସମାନ। ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ ମିଳି ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ଏପରିକାର ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଦେବୀୟ ଢୋକାର ଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା, ଓ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ଝରୁଥିଲା। ରାଜା, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିବାକୁ, ବାର୍ତ୍ତାକାରୀ, ବୃହତ୍ତର ଗ୍ରନ୍ଥକାରୀ, ଓ ଗାନ୍ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଜନତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଧନ ଦେଇଥିଲେ। ଏକାଦଶ ଦିନ ପରେ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କର ନାମକରଣ ଉତ୍ସବ ପାଳିତ ହେଲା। ବଡ଼ ପୁଅ ରାମଙ୍କୁ ଓ କାଇକେଇଙ୍କର ପୁଅ ଭରତକୁ ନାମ ଦିଆଗଲା। ବୃହତ୍ତର ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ନାମ ଦେଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ରାଜା ଏକ ଅତି ବଡ଼ ଆଭୂଷଣ ଦେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କର୍ମକାଣ୍ଡ ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା; ରାମ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ ଖୁସି ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଏକ ପ୍ରତିକ ଭାବରେ ଅଦ୍ଭୁତ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ, ଚନ୍ଦ୍ରର ମାନରେ ପବିତ୍ର, ଘୋଡା, ହାତୀ ଓ ଯାନ ଚାଳନାରେ କୁଶଳ। ତେବେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବଡ଼ ଭାଇ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା ସମର୍ପିତ ଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ସାଥ ଦେଉଥିଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସଦା ରାମଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବାରେ ସମୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ରାମ ଘୋଡା ଉଠାଇବାକୁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କର ସାଥ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ବି ତାଙ୍କର ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲେ। ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଥିଲେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ବିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେବେ ରାମ ସତ୍ୟ ଓ ଶୌର୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ, ଚନ୍ଦ୍ରର ମାନରେ ପବିତ୍ର, ଘୋଡା, ହାତୀ ଓ ଯାନ ଚାଳନାରେ କୁଶଳ। ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି ନିଜର ଜୀବନର ସଫଳତାର ସମ୍ବେଦନା ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେ ବିବାହ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଗୁରୁ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ସେଥିପାଇଁ, ଏକ ମହାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ମାନରେ ଅପାର ଚାମତ୍କାର ଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ସେ ଦର୍ବାରର ଗେଟକୁ ଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦିଗରେ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଚରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜର ସୁସ୍ଥତା ଓ ସମ୍ପଦ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ସେ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବି ଦେଖିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ ମହଲରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଦଶରଥ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତି ଖୁସି ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଦେଇ ସ୍ୱାଗତ କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଦେଇ ସ୍ୱାଗତ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନରେ ଖୁସି ହେଲେ। ଦଶରଥ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କର ଆଗମନକୁ ଏକ ଦୀପ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ, “ତୁମର ଆଗମନ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ, ଯଥା ଦୁର୍ବଳତାର ମଧ୍ୟରେ ବର୍ଷା, ଯଥା ଦିନରେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ହେବା, ଯଥା ହରାଇଥିବା କିଛି ପୁନର୍ପାତ୍ର କରିବା। କଣ ତୁମର ଆଗ୍ରହ? କଣ ମୁଁ କରିପାରିବି, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମର ଧନ୍ୟତା ମିଳିବ?” ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଯିଏ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଦଶରଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆସା ଓ ଆଶା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅନନ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ସେହିପରି, ଦଶରଥଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଏକ ନୂତନ ଯାତ୍ରାର ପ୍ରସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଭବିଷ୍ୟତର ଗାଥା ଲିଖାଯିବ।