ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଗୋଲଙ୍ଗୁଳାର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଜନ୍ମରୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋଲଙ୍ଗୁଳା ଦେବତାଙ୍କର ସଦୃଶ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ କିଛି ତାଲିକାରେ ଅଧିକ କ୍ଷମତା ଥିଲା। ସେହିପରି, ରିକ୍ଷା ଓ କିନ୍ନରୀ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଦରମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବତା, ବୃହତ୍ ବିଶେଷଜ୍ଞ, ଗାନ୍ଧର୍ବ, ଗରୁଡ, ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯକ୍ଷମାନେ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ ହଜାର ହଜାର ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସ୍ୱରଗାନକାରୀମାନେ ମହାବୀର ବନ୍ଦର ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବନରେ ଘୁଁରୁଥିଲେ। ଏହି ବନ୍ଦରମାନେ ବଡ଼ ଆକାରରେ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିଲେ। ସେମାନେ ସିଂହ ଓ ବାଘର ଭଳି ଗର୍ବ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଥିଲେ, ପାଣ୍ଡୁଳିକାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଦ୍ରୁତତାରେ ମହାସାଗରକୁ ଅସ୍ଥିର କରି, ପୃଥିବୀକୁ ଚୋରାଇବାରେ ସମର୍ଥ ଥିଲେ। ଏହି ବନ୍ଦରମାନେ ଆସୁଥିବା ସମୟରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ନେତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ସୁଗ୍ରୀବ, ଭାଇ ଭାଲିନ୍, ନଳ, ନୀଳ, ହନୁମାନ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବନ୍ଦର ନେତାମାନେ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଗରୁଡର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ କୌଶଳୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ବୃହତ୍ ପୃଥିବୀ ସ୍ଥଳ, ପାହାଡ଼ ଓ ବନରେ ଭରିଗଲା, ଯାହା ରାମଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଥିଲା। ଏହି ମହାନ ବନ୍ଦର ନେତାମାନେ ମେଘର ମାସିକ ଓ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ମହା ଘୋଡ଼ା ବଳିଦାନ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରି, ଯିବା ସମୟରେ ଦେଶକୁ ଫେରିଗଲେ। କୌସଳ୍ୟା, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ, ରାଜା ସହିତ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ଏହି ସମୟରେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ, ଚୈତ୍ର ମାସର ନବମ ଦିନରେ, ଦେବତା ଏବଂ ଗ୍ରହମାନେ ସହିତ, କୌସଳ୍ୟା ରାମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ରାମ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁର ଅର୍ଧ ଅଂଶ ଥିଲେ, ଅପାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଆଖି ଲାଲ, ହାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଥିଲା। କୌସଳ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅନନ୍ୟ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଇ ବରତ, ଯିଏ କୈକେଇର ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେଲା। ତାଙ୍କ ପରେ ସୁମିତ୍ରା ଦୁଇ ପୁତ୍ର, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତୃଘ୍ନ, ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଚାରି ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତିର ନକ୍ଷତ୍ର ଭଳି ଭଲ ଥିଲେ। ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଆପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କର ନାମକରଣ କରିଥିଲେ। ରାମ ଓ ବରତଙ୍କର ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବୃହତ୍ ଖୁସି ମଧ୍ୟରେ ବାସିଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କର ନାମ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଏକ ନୂତନ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଦେଶର ଗୌରବ ଓ ଗୌରବ ଥିବାକୁ ନେଇଯିବ।