ଏହା ହେଉଛି ଏକ ଦୀର୍ଘ କାଳର ଗଳ୍ପ, ଯେଉଁଥିରେ ବଡ଼ ବୃହତ୍ ସୂତ୍ରଧାରା, ମହାନ ବୃହସ୍ପତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଓ ଦୀର୍ଘ କାଳର ଧର୍ମଗ୍ୟ ବୃହତ୍ ମୁଣ୍ଡ ମାନେ ଏକ ନୂତନ ସୃଷ୍ଟିରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ଗହୀର ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଥିବା ଏହି ସୂତ୍ରଧାରାମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କୌଣ୍ଡଳୀର ଭାଇ ଭାଲି, ମାହେନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସୂର୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଥିଲା, ସୁଗ୍ରୀବକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ବୃହସ୍ପତି ତାରାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଗ୍ୟାନୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍କୀ ଥିଲା। କୁବେରଙ୍କର ପୁଅ ଗଣ୍ଧମାଦନ ଓ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କର ପୁଅ ନଳ ମହାନ ମଙ୍କୀ ଥିଲେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କର ପୁଅ ନୀଳ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରକାଶ ସହିତ ଚମକିଥିଲେ, ଶକ୍ତି, ପ୍ରସିଦ୍ଧି, ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାଟି କରିଥିଲେ। ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାମାନେ ମାଇଣ୍ଡା ଓ ଦ୍ୱିବିଦାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ ରୂପ ଅତି ମଧୁର ଥିଲା। ବରୁଣଙ୍କର ପୁଅ ସୁଶେନ ଓ ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ଶରଭ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ହନୁମାନ, ବାୟୁଙ୍କର ପୁଅ, ଏକ ଦୃଢ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଗତି ଗରୁଡ ସମାନ ଥିଲା। ଏହି ନାୟକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନେକ ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ହାତୀ ଓ ପାର୍ବତୀର ସମାନ ଶକ୍ତି ଧରିଥିଲେ। ବାର୍ଷା, ମଙ୍କୀ, ଓ ଗୋଧୂଳି ମାନେ ତାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କର ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ଦେହ ଦେବତାଙ୍କର ସାମ୍ୟ ଥିଲା, ଏହାରୁ କିଛି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାରେ ଅଧିକ ସମର୍ଥ ଥିଲେ। ଏହି ମଙ୍କୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଗରୁଡ, ଗଣ୍ଧର୍ବ, ଓ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଦେଖିବାକୁ ମାନ୍ୟତା ଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଏକ ବିଶାଳ ମହାବୀର ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଗାଁ ଓ ବନରେ ଘୁରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତା ଦେଖି, ପୃଥିବୀ ଏକ ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ନେଇଥିଲା। ତାପରେ, ଏକ ମହା ବଳିଦାନ ପରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରି ତାଙ୍କର ନିଜ ଜଗାକୁ ଯାଇଥିଲେ। କେଉଁଥିରେ ରାଜା ଦଶରଥ, ତାଙ୍କର ସହଯୋଗୀ ଓ ସେନା ସହିତ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମନ ଖୁସି ଭରିଥିଲା, କାରଣ ସେ ଏକ ପୁଅଙ୍କର ଜନ୍ମ ହେବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଏହାର ପରେ, ଏକ ଦିନ ଆସିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କୌସଳ୍ୟା ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାର ନାମ ହେଲା ରାମ। ରାମ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ, ହାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଓ ଗାନ ମାନେ ଡୁମ୍ ଭରିଥିଲେ। ଏହି ଭଗବାନ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ଏହି ଭାବେ, ଏହି ଗଳ୍ପର ଅନ୍ତର ଏହାର ଶକ୍ତି, ଦକ୍ଷତା, ଓ ଦେବତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନେକ ଦିନ ଲାଗିଥିଲା।