ବର୍ହତଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ପୁରୋହିତମାନେ ଶୃଙ୍ଗାଟି ଭାବରେ ବସିଗଲେ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ନାୟକ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକମାନେ ଆସି ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାର୍ଷି ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା—ଭରତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଚାଉଳ ଦୁଧର ମାଟି ଦେଉଥିବା ନଦୀ ଦୁଇ ପାଉଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଏହି ନଦୀର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୃପାରେ ହଳଦିଆ ମାଟିରେ ଲପଟାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ରମ୍ୟ ଗୃହଗୁଡିକ ଦେଖାଗଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ଶୁଣ୍ଡରୀମାନେ, ସଂଖ୍ୟାରେ କୁହାଯାଏ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ, ଆସିଗଲେ। କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକୁତା, ମୋତି ଓ ପ୍ରବାଳ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ଏକାଇସ ହଜାର ନାରୀ ଦିପ୍ତିମାନ ହେଇ ବସିଲେ। ଏହି ଶୁଣ୍ଡରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଅପ୍ସରା ସମୂହ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଅସ୍ତିର ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲା; ଏକାଇସ ହଜାର ନନ୍ଦନ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଭରତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାରଦ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜାମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ। ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଲମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା ଓ ବାମନା ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଅରଣ୍ୟର ମାଳାମାନେ ପ୍ରୟାଗ ରେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ବିଲ୍ବ, ମାର୍ଦଙ୍ଗିକ, ଶମ୍ୟାଗ୍ରାହ, ବିଭୀତକ ଗଛ ଏବଂ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ନୃତ୍ୟକାରୀମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ସରଳ, ତାଳ, ତିଳକ ଓ ନକ୍ତମାଳ ଗଛ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ଆସି, କୁନ୍ଦଳିତ ଓ ବାମନ ଆକୃତି ନେଲେ। ଶିଂଶୁପା, ଆମଳକୀ, ଜାମୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଗଛ, ମାଳତୀ, ମଲ୍ଲିକା, ଜାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଭରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମରେ ଦେବତାମାନେ ଶୁଣ୍ଡରୀ ରୂପ ନେଇ, ଅମୃତ ପାନ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: "ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା, ତୁମେ ପିଉ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମାଂସ ଭୋଜନ କର।" ଏହି ରମ୍ୟ ନଦୀକୂଳରେ ସାତ ଅଟି ନାରୀ ଏକ ସମୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ଏବଂ ଅଙ୍ଗରକ୍ଷା କରିଲେ। ଚମତ୍କାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ନାରୀମାନେ ଏକାଉଁ ଦ୍ୱାରା ମସାଜ୍ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ଥ କରିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ଏକାଉଁକୁ ପାନ ଦେଲେ। ଏହି ନାରୀମାନେ ଅଶ୍ୱ, ହାତୀ, ଗଧା, ଉଠ, ସୁରଭି ଶିଶୁମାନେ ଓ ଯାନମାନେକୁ ଏଠାରେ ଉଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶୀ ଶୂରମାନେକୁ ଶର୍ବତ ଓ ମଧୁ ଦେଇ ଉତ୍ସାହିତ କରିଲେ। ଏଠାରେ କେହି ଅଶ୍ୱ କିମ୍ବା ହାତୀକୁ ଜଣାଇ ନଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ମଦୋନ୍ମତ, ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇ ଥିଲେ; ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଇ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ଅପ୍ସରା ସମୂହ ସହିତ ଏହି ସେନାମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଗାଇଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: "ଆମେ ଆଉ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରିବା ନାହିଁ, ଦଣ୍ଡକ ଅରଣ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଯିବା ନାହିଁ; ଭରତ ଭଲ ରହୁ, ରାମ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ରହୁ।" ଏହିପରି କଥା ରଥାରୋହୀ, ପଦାଟୀ, ହାତୀ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଏବଂ ଉପସ୍ଥିତ ସେବକମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ କହିଲେ। ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ: "ଏହି ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗ!" ଏବଂ ସେମାନେ ଭରତଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ସେନାମାନେ ନୃତ୍ୟ, ହାସ୍ୟ ଏବଂ ଗୀତରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ; ମାଳା ପିନ୍ଧି ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଚାରିଦିଗରେ ଦୌଡ଼ିଲେ। ଏହି ଅମୃତ ସମ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରି ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖି, ପୁନି ଭୋଜନ ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେବକ, ନାରୀ ଓ ବିଶାଳ ସେନା ସମୂହ ମହାନ ଗର୍ବିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଏଠାରେ ହାତୀ, ଉଠ, ଗଂଗା, ଅଶ୍ୱ, ବନ୍ୟ ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ; କେହି କିଛି ଅଭାବରେ ନଥିଲେ। କେହି ଏଠାରେ ଅପରିଛନ୍ନ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ନଥିଲେ, କିମ୍ବା କେହି ଭୁକ୍ତ, ଅପସ୍ଥିତ, ଧୂଳିରେ ଚୁଲ ମାଟି ନଥିଲେ। ଏଠାରେ ମେଖ, ବନ୍ୟ ଶୁକର ମାଂସ ଦିବ୍ୟ ଭାଗରେ ରହିଥିଲା, ଫଳ ରସର ସୁଗନ୍ଧିତ ତରକାରୀ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲା। ହଜାର ହଜାର ଲୋହା ପାତ୍ର, ଫୁଲ ଝାଡ଼ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଧଳା ଚାଉଳର ଅଂକ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ। ବନ୍ଧା ଧାରରେ ଦୁଧ ଚାଉଳର ନିରାଳା କୁଆଁ, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଗାଁ ଓ ମଧୁ ଝଡ଼ିଥିବା ଗଛ ଦେଖାଗଲା। ମଦର ଝିଲି, ଭଲ ମାଂସ ର ଅଂକ, ରାସ୍ତା ଧାରରେ ମୟୂର ଓ ବନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ମାଂସ ର ଉତ୍ତପ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖାଗଲା। ହଜାର ହଜାର ବାଟି, ଦଶ ହଜାର ଘଟ, ଶତକୋଟି ସୁନା ପାତ୍ର ଦେଖାଗଲା। ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଧ ଓ କପିଥ୍ଥ ଫଳର ଦହି ଭରିଥିବା ଘଟ, ଚାମଚ ଓ ତରକାରୀ ଦେଖାଗଲା। ମିଠା ଆମ୍ବ ରସର ଝିଲି, ଲଗ୍ବୁ ଦୁଧର ଝିଲି, ଚାଉଳ ଖିର ଓ ଚିନି ର ଅଂକ ଦେଖାଗଲା। ନଦୀ କୂଳରେ ପୁରୁଷମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧ ଲେପ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ, କ୍ୱାଥ ଓ ସ୍ନାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ରଖିଥିବା ପାତ୍ର ଦେଖିଲେ। ଧଳା ଚମକୁଥିବା ଦନ୍ତ ଧୋଇବା କଠି ଓ ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଲେପ ଦେଖିଲେ। ଚମକୁଥିବା ଆଇନା, ମାଳା ର ଅଂକ, ହଜାର ହଜାର ଜୋଡ଼ା ଚପଲ ଓ ପାଦୁକା ଦେଖାଗଲା। ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦେବା ଦବ୍ବି, କଂଠି, କ୍ରୀତି, ଅସ୍ତ୍ର, ଧନୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବଚ, ଶୟନ ଓ ଆସନ ଦେଖାଗଲା। ଉଠ, ଗଂଗା, ହାତୀ, ଅଶ୍ୱଙ୍କ ପାଇଁ ପାନୀୟ ଭରିଥିବା ଝିଲି, ଭଲ କୂଳ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ସ୍ନାନ ଝିଲି ଦେଖିଲେ। ଆକାଶ ର ରଙ୍ଗ ଭଳି ଝିଲି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ଜଳ, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ରମ୍ୟ, ନୀଳ ମଣି ଭଳି ମୃଦୁ ଜବ ର ଅଂକ ଦେଖାଗଲା। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଭରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସବ ଭଳି ଅନୁଭବ କରିଲେ।