ଭାରତ ଏକାଗ୍ରତାରେ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ । ସେ ଯକ-ପୁଛ ଦ୍ୱାରା ପଙ୍ଖା ନିଅନ୍ତୁ କରି, ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଲେ । ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାପରେ ସେନାପତି ଓ ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ପଛରେ ଆସନ ନେଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭାରତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଧାନ୍ୟ-ଦୁଧ ମାଟିରେ ତିର ଥିବା ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା । ଦୁଇ ତିରରେ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଗୃହ ଉପଜିଲା, ଯାହା ଧୂସର କାଉ ମାଟିରେ ଲିପିଥିଲା, ଏହି ସବୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୃପାରୁ ଉପଜିଥିଲା । ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବିଶ୍ୱଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୂଭ୍ର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ଜନାନୀମାନେ, ସଂଖ୍ୟାରେ ଦ୍ୱିହଜାରି ମହିଳା, ଆଗମନ କଲେ । କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକୁତା, ମଙ୍ଗରା ରେ ଶୋଭିତ ଏକେଇଶ ହଜାରି ମହିଳାମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ । ଏହି ମହିଳାମାନେ ସହିତ ଏକ ଅପସରାମାନେ ସହିତ ପ୍ରମାଦରେ ଏକ ପୁରୁଷ ଦେଖାଗଲା; ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରୁ ଏକେଇଶ ହଜାରି ଅପସରାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ନାରଦ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜାମାନେ ଭାରତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ । ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଲମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା ଓ ବାମନା ନୃତ୍ୟ କଲେ । ଦେବମାନେ ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଉଦ୍ୟାନରେ ଥିବା ମାଳାମାନେ ପ୍ରୟାଗରେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦେଖାଗଲା । ବିଲ୍ବ, ମାର୍ଦଙ୍ଗିକ, ଶମ୍ୟାଗ୍ରାହ, ଭିଭୀତକ ଗଛମାନେ ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ନୃତ୍ୟକାରମାନେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ । ସରଳ, ତାଳ, ତିଳକ ଓ ନକ୍ତମାଳ ଗଛମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ଏକାଠି ହେଲେ, କୁଞ୍ଚିତ ଓ ବାମନ ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କଲେ । ଶିଂଶୁପା, ଆମଳକୀ, ଜାମୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲ ଗଛ, ମାଳତୀ, ମଲ୍ଲିକା, ଜାତି ଓ ଅନ୍ୟ ଲତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଭାରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମରେ ଦେବମାନେ ଶୋଭାମୟ ମହିଳା ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଅମୃତପାନୀ ଦେବମାନେ କହିଲେ: "ଯେଉଁଠି ଚାହାଁ, ଖାଉ, ଶୁଦ୍ଧ ମାଂସ ଭୋଜନ କର ।" ମନୋହର ନଦୀତୀରରେ ସାତ-ଆଠ ମହିଳା ଏକ ସମୟରେ ପ୍ରତି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ କରାଇଲେ । ଚମତ୍କାର ଦୃଷ୍ଟିର ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତିପକ୍ଷକୁ ମସାଜ କରି, ଏକାଅପେକା ମହିଳାମାନେ ପାନ ଦେଲେ । ଏହି ମହିଳାମାନେ ଅଶ୍ୱ, ହାତୀ, ଗଧା, ଉଠ, ସୁରଭିର ସନ୍ତାନ ଓ ଯାନମାନେ ଯଥାଯଥ ପାନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ । ତାଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆଗ୍ରହିତ ହେଲେ । କୌଣସି ଜଣେ ଅଶ୍ୱକୁ ବାନ୍ଧିଲେ ନାହିଁ, କୌଣସି ହାତୀକୁ ଅଟକାଇଲେ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ମଦାନ୍ଧ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ । ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଏବଂ ଅପସରାମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇ, ସେନାମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଆମେ ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରିବା ନାହିଁ, ଦଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବା ନାହିଁ; ଭାରତ ଭଲ ରହୁନ୍ତୁ, ରାମ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ରହୁନ୍ତୁ ।" ପଦାତି, ରଥଚାଳକ, ହାତୀ ଓ ଅଶ୍ୱ ଚାଳକ, ଉପସ୍ଥିତ ଅନୁଚରମାନେ ଏହି ଶୁଭ ଦୃଷ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ । ହଜାର ହଜାର ମନୁଷ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଏହି ତ ଶ୍ୱର୍ଗ !" ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଭାରତଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ । ସେନାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ହସିଲେ, ଗୀତ ଗାଇଲେ; ମାଳା ପିନ୍ଧି, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ଦୌଡ଼ିଲେ । ଏହି ଦିବ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ, ଅମୃତସମ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କ ମନ ପୁନି ଖାଇବାକୁ ଏକାଗ୍ର ହେଲା । ଅନୁଚର, ମହିଳା ଓ ଏହି ସେନାରେ ଥିବା ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଅତି ଗର୍ବିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ । ଏଠାରେ ହାତୀ, ଉଠ, ଗାଁ, ଅଶ୍ୱ, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଲାଗିଥିଲେ; କୌଣସି ଜଣେ ଅଭାବ ଭୋଗୁଥିଲେ ନାହିଁ । ଏଠାରେ କୌଣସି ଜଣେ ମେଳା ଧୁସର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ ନାହିଁ, କୌଣସି ଜଣେ ଭୁଖା, ମେଳା, ଧୂଳିରେ ଚୁଲ ଅସ୍ଥିର ଥିଲେ ନାହିଁ । ଏଠାରେ ମେଖ, ବନ୍ୟ ଶୁଆର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଂସ ଓ ଫଳର ରସରେ ତିଆରି ଶାକ ଥିଲା, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ । ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋହା ଭାଣ୍ଡା, ଫୁଲର ଝଣ୍ଡା ଓ ଶୁଭ୍ର ଚାଉଳର ଏକାଠି ପହାଡ଼ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ । ବନ୍ଧର ପାଶରେ, ଦୁଧ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁଆଁ, ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଁ, ମଧୁ ଝରିଥିବା ଗଛ ଦେଖାଗଲା । ମଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଳା, ଭଲ ରନ୍ଧା ମାଂସର ଏକାଠି ପହାଡ଼ ଓ ମୟୂର ଓ ବନ୍ୟ ପକ୍ଷୀର ତାଜା ଖାଦ୍ୟ ରାସ୍ତାରେ ଥିଲା । ହଜାର ହଜାର ଥାଳି, ଦଶ ହଜାର ହଣ୍ଡି, କୋଟି କୋଟି ସୁନା ଭାଣ୍ଡା ଦେଖାଗଲା । ଏଠାରେ ତରୁଣ ଗାଁର ଦୁଧ ଓ କପିଥ ଫଳର ଦଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଣ୍ଡା, ତଳା ଓ ଥାଳି ଥିଲା । ମଞ୍ଜା ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଳା, ଶ୍ୱେତ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟ ତଳା, ଚାଉଳ ଖିର ଓ ଚିନି ଦେଇ ଅନ୍ୟ ତଳା ଥିଲା । ନଦୀତୀରରେ ଲୋକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଔଷଧ ଲେପ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ, କାଶାୟ ଓ ସ୍ନାନ ଉପକରଣ ଭାଣ୍ଡାରେ ଦେଖିଲେ । ଏଠାରେ ଶ୍ୱେତ ଚମତ୍କାର ଦନ୍ତ-କାଟି ଓ ଶ୍ୱେତ ଚନ୍ଦନ ଲେପ ଏକାଠି ପହାଡ଼ ଦେଖାଗଲା । ସୁମଧୁର ଆଇନା, ବହୁ ପୋଷାକ, ହଜାର ହଜାର ଜୁତା ଓ ପାଦୁକା ଥିଲା । ସୁନ୍ଦର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ପେଟି, କମ୍ବ, ତାଲ, ଅସ୍ତ୍ର-ଧନୁ, ଅଳଙ୍କାରିତ କବଚ, ଶୟନ ଓ ଆସନ ଦେଖାଗଲା । ଉଠ, ବୃଷ, ହାତୀ ଓ ଅଶ୍ୱ ପାଇଁ ପାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହ୍ରଦ, ଭଲ ତୀର ଥିବା ନିର୍ମଳ ପଦ୍ମ ଓ ଶତଦଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ନାନ ତଳା ଦେଖାଗଲା । ଏଭଳି ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ କୃପାରେ ଭାରତଙ୍କ ଦଳ ଓ ସେନାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶ୍ୱର୍ଗସମ ଶୋଭା ଅନୁଭବ କଲେ ।