ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ, ବର୍ଷାବନ୍ଧୁ ସଂଯମ ଓ ତପୋବଳରେ ନିପୁଣ ମହାମୁନି ଭୃଗୁବଂଶୀ ଭୃଗୁବାଜ୍ୟ, ନିଜ ମନରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଚିନ୍ତନା କରି, କୁରୁ ଦେଶର ଦେବତାମୟ ବନକୁ ଏଠି ଆଣିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—ଯେଉଁଠାରେ ଦେବ ଅଲଂକାର, ପତ୍ର, ଓ ଅମର କୁବେରଙ୍କ ଫଳ ରହିଛି। ସେଉଁଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ସୋମ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ମିଠା ପଦାର୍ଥ ପ୍ରଦାନ କରିବେ, ଯାହା ବହୁତ ପରିମାଣରେ ଖାଇବା, ଚୁଷିବା, ଓ ଚାଟିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ସେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଳା, ଗଛରୁ ଝରିଥିବା ମାଳା, ଦେବମଦିରା ପାନୀୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ। ଏପରି ଦୃଢ଼ ଧ୍ୟାନ, ଅନୁପମ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ମନ୍ତ୍ରପାଠରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୁନି, ତାଙ୍କ ତପୋବଳରେ ଏହି ସବୁ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିଲେ, ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକ ଏକ କରି ଆସିଲେ। ଏବେ ଏକ ମୃଦୁ ଓ ଶୀତଳ ପବନ, ଯାହା ଘମ ଶୋଷି ନେଉଥିଲା, ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ପର୍ବତକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବରେ ବହିଲା। ପରେ ଦେବମେଘ ଏକଠି ହେଲେ, ତଥା ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେବଦୁନିଆ ବାଜାର ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା। ଉତ୍ତମ ପବନ ବହିଲା, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ବୀଣା ବଜାଇଲେ, ମଧୁର ଧ୍ୱନି ମୁକ୍ତ କଲେ। ସେଇ ଧ୍ୱନି ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ସ୍ପଷ୍ଟ, ମୃଦୁ ଓ ସମତାଳ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଏହି ଦେବୀୟ ଧ୍ୱନି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଭରତ ଦେଖିଲେ ଯେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସେନାର ବିନ୍ୟାସ ସଜିଛି। ପଞ୍ଚ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଭୂମି ସମ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ନୀଳ ବୈଦୂର୍ୟ ରଙ୍ଗର ତରୁଣ ଘାସରେ ଢାଙ୍କାଗଲା। ବିଲ୍ବ, କପିଥ, କଠଳ, ଗୁଟିଅଛିଥିବା ଫଳ, ଆମଳକୀ ଓ ଆମ୍ବ ଗଛ ଫଳରେ ଭରିଗଲା। ଉତ୍ତର କୁରୁ ଦେଶରୁ ଏକ ଦେବୀୟ ଆନନ୍ଦବନ ଆସିଲା, ଏବଂ ଏକ ଦେବ ନଦୀ, ବହୁ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ବହିଲା। ଚାରିଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାଳା, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଅସ୍ଥାନ, ରାଜପ୍ରାସାଦ ଓ ମହଲ ଏକଠି ହୋଇ, ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱାର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଏକ ମେଘ ଭଳି ଧଳା ଦ୍ୱାର ରାଜପ୍ରାସାଦ ମଧ୍ୟରେ ଦେବମାଳା ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ହେଲା। ଏକ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିକ ଶାଳା ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଯାନ, ସମସ୍ତ ଦେବୀୟ ରସ, ଖାଦ୍ୟ, ଓଡ଼ଣା, ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ଓ ଶୁଭ୍ର ପାତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। ସମସ୍ତ ଆସନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭରତ, କୈକେୟୀନନ୍ଦନ, ମୁନିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ମଣିମୟ ମହଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଠାରେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଭରତ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଦେବୀୟ ରାଜସିଂହାସନ, ଚାମରା ଓ ଛତ୍ର ପାଖକୁ ଗଲେ; ସେ ଆସନକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୃତଞ୍ଜଳି ହୋଇ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଚାମରା ଧରି ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ ବସିଲେ, ପରେ ସେନାପତି ଓ ଅଧିକାରୀମାନେ ପଛରେ ବସିଲେ। ଏଠି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଚାଉଳ ଖୀରର କିନାରା ଥିବା ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଦୁଇ କୂଳରେ ଦେବୀୟ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଗୃହ ଉପଜିଲା, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୟାରେ ଗୌରବର୍ଣ୍ଣ ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଲିପିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବିଶେଷ ଅଳଙ୍କୃତ ବିଶିଷ୍ଟ ୨୦,୦୦୦ ଜଣ ମହିଳା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ୨୧,୦୦୦ ମହିଳା ଇଠି ଚମକୁଥିଲେ। ଏହି ମହିଳାମାନେ ସହିତ ଏକ ପୁରୁଷ ମଦମାତ୍ତ ଭାବରେ ଦେଖାଦେଲେ; ନନ୍ଦନବନରୁ ୨୧,୦୦୦ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ନାରଦ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପ ଓ ଅଗ୍ରଗାଣ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜାମାନେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ। ଅଲମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା ଓ ବାମନା ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଓ ଚିତ୍ରରଥବନରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ମାଳାମାନେ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରୟାଗରେ ଦେଖାଦେଲେ। ବିଲ୍ବ, ମାର୍ଦ୍ଦଙ୍ଗିକ, ଶମ୍ୟାଗ୍ରାହ, ବିଭୀତକ ଗଛ ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ନୃତ୍ୟକାରୀମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଏହାପରେ ସରଳ, ତାଳ, ତିଳକ, ନକ୍ତମାଳ ଗଛ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇ, କୁଞ୍ଚିତ ଓ ବାମନ ଆକୃତି ଧାରଣ କଲେ। ଶିଂଶୁପା, ଆମଳକୀ, ଜମ୍ବୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଗଛ, ମାଳତୀ, ମଲ୍ଲିକା, ଜାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲତା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଭରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମରେ ଦେବତାମାନେ ସୁନ୍ଦର ମହିଳା ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଅମୃତପାନୀୟ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ—'ଯେଉଁମାନେ ଚାହାଁଛ, ପିଅ, ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମାଂସ ଇଚ୍ଛାମତ ଖାଅ।' ସୁନ୍ଦର ନଦୀ କୂଳରେ ସାତ-ଆଠ ଜଣ ମହିଳା ଏକାଠି ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ଓ ଅଭ୍ୟଂଗ କରାଉଥିଲେ। ଆନନ୍ଦମୟ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହିଳାମାନେ ଏକାଉଠାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ମାଲିଶ ଓ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ମହାନ ନାରୀମାନେ ଏକାଉଠାରେ ପାନୀୟ ଦେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଗଧା, ଉଠ, ସୁରଭିର ସନ୍ତାନ ଓ ଯାନମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉପଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ପଶୁମାନେକୁ ଇଖୁ ଓ ମଧୁର ଧାନ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ବଳବାନ୍ ସେନାମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ କେହି ଘୋଡ଼ାକୁ ବାନ୍ଧୁନଥିଲେ, କେହି ହାତୀକୁ ଅଟକାଉନଥିଲେ; ମଦୋନ୍ମତ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ମାନେ କେହି ନମସ୍କାର କରୁନଥିଲେ—ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା, ଅପ୍ସରାମାନେ ଘିରିଥିବା ସେନାମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଇଲେ—'ଆମେ ଆଉ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରିବୁନାହିଁ, ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ଯିବୁନାହିଁ; ଭରତ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉନ୍ତୁ, ରାମ ମଧ୍ୟ ସୁଖୀ ହେଉନ୍ତୁ।